يادداشت های روزانه دکتر محمد کمالی

آدرس وبلاگ

2008-06-18T14:42:00.000+04:30

http://www.mkamali.com/weblog

آغازي دوباره

2007-09-13T22:47:00.000+03:30

مدت هاست ننوشته ام...دلايل آن حتما زياد است كه اگر يكي بود نبايد به اين طولاني شدن مي انجاميد...اما به هر حال فكرميكنم بايد آغازي مجدد داشت...وچه بهتر كه آن را با آغاز ماه مباركي درهم آميزم كه بسيار دوستش دارم و هميشه آرزوي رسيدن و بودن در آن را دارم ...و براي بسياري، هميشه شروعي بوده است بررويشي مجدد...از اين به بعد تنها اينجا خواهم نوشت و يادداشت هاي روزانه ،‌توانبخشي ايران، آموزش براي بهداشت و يادداشت هاي معلم تنها در محل هاي سابق قابل دسترس خواهند بود...در اين ماه عزيز از همه دوستان خوبم التماس دعا دارم

براي مرحومه مويدي پور

2007-05-27T22:33:00.000+03:30

هنوز هم صحبتهاي كوتاهي كه در مورد طرح تحقيق با هم داتشيم درگوشم زمزمه مي كند و خاطرم هست كه چند باربا حجب و حيايي كه ذاتي او بود به دفترم دردانشكده آمد و درمورد موضوع تحقيق و كار كلاسي و نيز كاري كه براي پايان نامه اش ميخواست انجام دهد باهم صحبت كرديم. اما چگونه ميتوان باور كرد، او كه در حال فارغ التحصيلي بود و سخت در حال خواندن دورس خود برا ي آزمون كارشناسي ارشد، ناگهان ازميان دوستانش پر بكشد و امروز دوستانش در حياط دانشكده د رغمش بگويند كه تو كه الان پيش خدا هستي، از او بخواه كه به ما توان تحمل دوري تو را بدهد...و اينگونه است كه مونا مويدي پور دانشجوي سال آخر كاردرماني روز جمعه د راثر پرت شدن از پشت بام خوابگاه دانشجويي جان به جان آفرين تسليم كرد و غمي بزرگ بر دل خانواده عزيزش و نيز دوستان محترمش گذاشت. نميدانم حكمت خداوندي چيست كه اغلب آن كه بر مي گزيند از بهترين هاست ، تا داغ رفتن او را و دل نبستن به اين دنيا را بيش از پيش حس كني و بر بي ارزشي اين دلبستگي هاي دنيوي بيشتر آگاه شوي... و مويدي پور نيز يكي از آنان بود كه شك ندارم دوستانش مدتها درغمش خواهند گريست همانگونه كه امروز ماتم او را سخت تحمل ميكردند... خدايش رحمت كند و درجوار رحمت بي منتها و حضرت فاطمه زهرا(س) كه در آستانه شهادتش هستيم مهمانش كند... براي خانواده محترم و دوستانش هم صبر از خداوند خواستارم...

كنوانسيون جهاني حقوق معلولان

2007-05-18T23:27:00.000+03:30

ديروز مصاحبه ای داشتم با خبرگزاری فارس در زمينه عدم امضای کنوانسيون حقوق معلولان تو سط ايران که امروز در سايت آن خبرگزاری قابل دسترس است. برا ی مطالعه آن مي توانيد اينجا کليک کنيد....

فرسودگی شغلی

2007-05-04T14:42:00.000+03:30

توفیق داشتم تا به مناسبت روز معلم به دعوت دوست و همکار عزیزم جناب آقای فلاحتی مدیریت فعال و محترم آموزش وپرورش استثنایی استان یزد ،دیروز سفری به یزد داشته باشم. در دو سال گذشته ایشان در چنین مراسمی با دعوت از همکاران موضوعی علمی و مبتلابه را به بحث میگذارند. هم مراسم سالیانه بزرگداشت روز معلم انجام می شود و هم سخنرانی که می تواند جنبه علمی، آموزشی و بازآموزی داشته باشد. امسال هم قرار شده بود تادر مورد " فرسودگی شغلی " سخن گفته شود و این توفیق برای اینجانب بود...موضوع فرسودگی شغلی بسیار با اهمیت است و متاسفانه کمتر بدان پرداخته شده است. نوع و ماهیت کار در آموزش وپرورش ، افراد رادر معرض چنین حطری قرار می دهد و برای معلم های استثنائی به نظر می رسد این معضل خطری دو چندان ایجاد کند. جالب توجه است که کارکنانی ازسازمانها که تعهدی بیشتر در انجام کارهای خود دارند و به تعبیری محیط کار برایشان از ارزشمندی بالاتری برخودار است، بیش از دیگران در معرض خطرند. کار بادانش آموزان استثنائی به حد کفایت سختی های خود را داراست و از سوئی این گونه معلمین از متعهدترین همکاران آموزش و پرورشی هستند.. از این منظر خطر بیشتری هم آنان را تهدید مبکند...به هرشکل مقدمه ای برای این بحث ارائه شد که امیدوارم با پیگیری و ادامه بحثهایی که میتواند در امر پیشگیری و نیز نحوه درمان و رهائی از فرسودگی شغلی به همکاران کمک کند ، راههای غلبه بر آن بیشتر شناخته شود...اسلایدهای سخنرانی را اینجا می توانید دریافت کنید...

در کنار سالن مراسم، نمایشگاهی هم از فعالیتهای جنبی معلمین عزیز تشکیل شده بود که بسیار جالب توجه بود...نکته حائز اهمیت که در سخنرانی هم خدمت ایشان عرض کردم ، ثبت این تجربه ها ست. کارهای ابداعی، تدوین برنامه های نو و ساخت برخی وسایل کمک آموزشی صورت گرفته بود که می تواند در گستره وسیع تری بکارگرفته شود. این مهم هم بر عهده خود معلم های عزیز است که با نوشتن و گزارش نمودن تجربه های خود، دیگران را نیز در جریان قرار دهند و هم بر عهده مدیریت که کمک کند این امر با سهولت بیشتر انجام شود. به دوستان متذکر شدم که در مجله تعلیم و تربیت استثنائی صفحاتی برای بیان تجربه های معلمین گشوده شده که اعضای محترم هیات تحریریه از این قبیل مقالات هم بخوبی استقبال میکنند. بنابراین جنانچه دوستان به این امر مبادرت ورزند زمینه خوبی برای آشنایی سایرین با این دستاوردها نیز فراهم میشود. ضمن اینکه چندی قبل مطلبی با عنوان " گزارش تجربیات " نوشتم که درهمین مجله به چاپ رسید و میتواند راهنمایی برای دوستان باشد...

فرصت دیدار با دانش آموزان و معلمین استثنائی در یزد برایم بسیار مغتنم بود و از اینکه بار دیگر از نزدیک خدمت کسانی بودم که در نزدیکترین صحنه مبارزه و تلاش برای توانبخشی و آموزش دوستان دارای ناتوانی فعالیت میکنند، بسیار خوشوقت شدم...خداوند بر توفیقاتشان بیافزاید...

كنوانسيون جهاني حقوق معلولان

2007-04-10T15:43:00.000+03:30

شايد در جريان باشيد كه روز دهم فرودين امسال كنوانسيون جهاني معلولان كه به تصويب سازمان ملل متحد رسيده براي امضاي كشورهاي عضو در محل اين سازمان گشوده شد...متاسفانه كشور ما روز اول به امضاي آن مبادرت نكرد كه به همين مناسبت مطلبي نوشتم كه ديروز د رصفحه " با معلولين " روزنامه اطلاعات منتشر شد... متن آنرا د راينجا و صفحه را به شكل پي.دي.اف در اينجا مي توانيد دريافت كنيد....

تاریکی- Black

2007-03-29T16:07:00.000+03:30

دیروز( 8/1/86) فرصتی داست داد تا از شبکه پنج سیما شاهد نمایش فیلم " تاریکی " باشیم... نمایش این فیلم خاطره فیلمی که در مورد " هلن کلر " ساخته شده بود برایم زنده ساخت ؛ هر چند باید گفت کارگردان هندی هم به همین قصد فیلم را ساحته باشد. موضوع نابینایی و ناشنوایی دو مقوله از ناتوانی هایی است که هر یک به تنهایی مشکلات فراوانی را برای فرد بوجود می آورد و زمانی که ایندو با هم همراه میشوند سختی کار با کودک را چندین برابر میکند. شاید تجربه هلن کلر راه را برای کار با این کودکان تا اندازه ای گشود اما بواسطه آنکه کار توانبخشی برای هر کودک مستقل و متفاوت از کودک دیگر است ، بنابراین هنوز هم در این زمینه علیرغم پیشرفت های کسب شده ، راهی طولانی باقی مانده است. فیلم " تاریکی" را می توان تلاشی برای بازسازی همان فیلمی که در مورد هلن کلر ساخته شده بود ، به لهجه هندی دانست . به نظر میرسد در سینمای هند این کار برای بسیار از تولیدات سینمای غرب به نوعی رخ میدهد و محتوای یک فیلم مجددا نوشته و به تصویر کشیده میشود. گاه آن را نزدیک به همان فرهنگ اروپایی می سازند – همچون فیلم تاریکی - و گاه نزدیک به فرهنگ هندی – همچون فیلم غریبه در شهر که روز سه شنبه – پخش شد ...
آمیتاباچان هنرپیشه معروف سینمای هند شاید با بازی در این فیلم یکی از نقش های ماندگار دوران فعالیت خود را ارائه می کند. بازی درخشان او در این فیلم علیرغم برخی نقاط ضعف که در ادامه به آن اشاره میکنم توانسته است تصویری نسبتا واضح از تلاش یک معلم برای به ثمر رسانده درخت دانش خود به نمایش بگذارد. همینطور باید از بازی هنرپشه جوان هندی رانی ماکحرجی هم یاد کرد که او هم علیرغم برخی نقاط ضعف بازی درخشانی از خود به نمایش گذاشت.
هر چند در کل فیلم تاریکی را پسندیدم اما همچون سایر فیلمهایی که در حوزه معلولیت ساخته می شوند کاستی هایی دارد که از نقطه نظر توانبخشی مورد قبول نیست. بویژه حرکات اغراق شده بازیگران که به نظرم از ویژگی های سینمای هند است ... متاسفانه حرکات معلم و همینطور حرکات میشل در تمام طول فیلم از این قاعده مستثنی نیست. بااینکه معلم هم گویا خود نابینا بوده است و باید با ویژگی های آنان آشنا باشد اما در هر دو مورد کمترمی توان از جنبه ایفای نقش نابینا برای ایشان نمره خوب در نظر گرفت. در حالی که در زمینه حرکات زبان اشاره برا یهر دو نفر میتوان امتیاز خوبی در نظر گفت. بویژه میشل که در صحنه آخر هنگام سخنرانی در مراسم فارغ التحصیلی بسیار خوب ظاهر میشود. در صحنه هایی که با استفاده از زبان اشاره معلم با او ارتباط برقرار میکند کا رهر دو نفر عالی است. اما نقاط ضعف کار به طور عمده درنحوه راه رفتن و جهت یابی میشل می تواند بیان شود. در بسیاری از صحنه ها در هنگام راه رفتن و بویژه نحوه قرار دادن پا و کفش – که راه رفتن چاپلین را تداعی می کند – بآنگونه قدم بر میدارد که ندرت در راه رفتن نابینایان می توان سراغ گرفت... همینطور نحوه عصا زدن و نیز گاه چرخاندن عصای سفید در هوا با ضعف عملکردی زیادی روبروست. معلم هر چند بسیار متعهد و مسئولانه با کودک برخورد میکند اما در شیوه ها – علیرغم آنکه در فیلم بر جدید بودن شیوه های او تاکید می شود - با اصول کاری توانبخشی گاه فاصله میگیرد. نقش محوری معلم و خواست کودک برای انجام توانبخشی دو عنصر مهمی هستند که نه تنها در برنامه های توانبخشی لازم و ملزوم یکدیگرند بلکه حتی در آموزش و پروش عادی هم باید مد نظر باشند. اگر دانش آموز و دانشجو نخواهند که درسی را بیاموزند تلاش معلم و استاد هم راه به جایی نخواهد برد . بنابراین به درستی فیلم بر آماده ساختن و پذیرش کودک و نیز والدین برای انجام برنامه آموزشی و توانبخشی تاکید نموده است. نباید نقش والدین را از نظر دور داشت ، هرچند در این فیلم بواسطه نوع نظام خانوادگی معلم به صورت دایمی در خدمت کودک بوده است لیکن در آموزش ها و برنامه های توانبخشی امروزه نقش والدین بسیار گسترده تر و مهم تر در نظر گرفته میشود.در همین زمینه رفتارهای والدین نسبت به سایر فرزندان موضوعی است که به خوبی کارگردان در فیلم مطرح میکند و به وضوح نشان میدهد که علیرغم میل به کمک از سوی سارا ( خواهر میشل) و میل به عدم مزاحمت از سوی میشلبواسطه عدم گفتگو و باز کردن مسئله به بحرانی عمیق و ریشه دار در روابط خواهران بدل گشته است که در روز نامزدی خواهر سر باز می کند. این هشداری است تا خانواده ها در این مورد با دقت و مراقبت بیشتری عمل نمایند...
به هر صورت سخن در مورد فیلم زیاد است و باید در فضای مناسبی به تحلیل آن نشست و در اینجا به همین مختصر اکتفا میکنم و آرزو میکنم تا همه بتوانیم برای رشد و پیشرفت آموزش و توسعه توانمندی های دوستان دارای ناتوانی و بویژه آنانکه به ناشنوائی و نابینایی به طور همزمان مبتلا هستند ، کمک کنیم....

عید مبارک

2007-03-20T23:30:00.000+03:30

فرا رسیدن عید نوروز و سال 1386 را به همه دوستان تبریک میگویم. سلامتی و سعادت و موفقیت برای همه آرزومندم. امیدوارم که در سال جدید وبلاگ را با کیفیت و کمیت بهتر و بیشتری ارائه کنیم...

هفته ای که گذشت

2007-03-09T16:08:00.000+03:30

این هفته از همان روز شنبه بسیار شلوغ و متفاوت آغاز شد. برنامه های مختلف و همینطور شروع کلاسهای نیمسال دوم این موضوع را دامن زد. روز شنبه برگزاری اولین کنگره دانشجویی جامع توانبخشی را شاهد بودیم که به همت دانشجویان عضو کمیته پژوهشی دانشکده علوم توانبخشی برگزار شد. همن جا فرصت را مغتنم بدانم و به همه آنها دست مریزاد بگویم. انصافا تلاش بی شائبه و زیادی داشتند و الحمدلله کنگره نیز با موفقیت انجام شد. برنامه ها به شکلی منظم و در دو سالن مجزا و به صورت همزمان ارائه می شد که درکنگره های غیر دانشجویی هم به ندرت این طور عمل می شود. همینطور کارگاهها هم د رهمان زمانها ارائه می شدند ، این امر می توانست به اینکه هر کس برمبنای نیاز و علاقمند ی خود نسبت به انتخاب و استفاده از برنامه ها اقدام نماید، کمک کند. هرچند ممکن است برخی بگویند امکان استفاده ا زهمه برنامه ها برای همه افراد فراهم نمی شود ولی در فرصت یک روزه برگزاری - که این هم خود از نکات مثبت کنگره بود - بیش از این هم نباید انتظار داشت. استقبال دانشجویان هم به نظرم خوب و مطلوب آمد و همینطور اعضای هیت علمی نیز به نظرم درحد وسع و امکان به برگزاری مطلوب کنگره کمک زیادی کردند . نکته مهمی که دانشجویان باید مورد عنایت قرار دهند اینکه از همین امروز باید به فکر برگزاری کنگره سال آتی باشند تا این نهال خوبی که امسال کاشتند در سال آتی هم با کیفیتی بهتر به بار بنشیند.

همان روز شنبه همایش سند چشم انداز 20 ساله برگزار شد که در روز دوم آن درپانل مباحث اجتماعی عضو هیات رئیسه جلسه بودم. سند چشم انداز متاسفانه در دو سال اخیر بسیا رکم مورد توجه قرار گرفته و آنگونه که باید بدان نپرداخته اند . در جلساتی که در کمیته اجتماعی مجمع داشته ایم حدود 24 هدف و مفهوم کلیدی در حوزه اجتماعی استخراج شده است که باید برا ی هریک شاخص مشخصی تعریف شود تا برای نظارت و ارزیابی از دسترسی به آن هدف مورد استفاده قرار گیرد . همانطور که شاید در اخبار هم مطرح شد متاسفانه گرایش دولت به انجام این کار بسیار ضعیف بوده است و امید می رود تا برگزرای این نشست و مباحث مطرح شده بتواند تا اندازه ای بدنه دولت را حداقل به حرکتی در مسیر تحقق اهداف به حرکت در آورد...

دیروز هم درنشست سالگرد انجمن باور شرکت کردم. خوشحالم که دوستان باوری به خود باروی عمیق دست یافته اند و هر روز بر تعداد همکاران و همیارانشان از بین دوستان درارای ناتوانی افزوده می شود. دیروز هم چهره های تازه ای را در بین دوستان می دیدم که امیدم را برای پایداری حرکت آنان در مسیر تحقق اهدافشان که همانا حقوق نادیده گرفته شده ایشان است ، بشتر می کند. آرزوی توفیق بیشتر بار همه آنها دارم...

پارادوکس کودک سالم و معلول

2007-02-26T21:55:00.000+03:30

پنج شنبه گذشته در همایش کودک سالم که از سوی مرکزمطالعات رشد و سلامت کودک و موسسه رویان، که هر دو متعلق به جهاد دانشگاهی علوم پزشکی ایران هستند ، برگزار شد ، تحت عنوان فوق سخنرانی داشتم. همایش در ساختمان جدید موسسه رویان که به همت برادر بزرگوارم مرحوم دکترکاظمی کلنگ آن بر زمین زده شد و تا روزهای واپسین حیات هم مجددانه پیگر به ثمر رسیدن آن بود ، برگزار شد. مطمئن هستم روحش از این رخداد فرخنده شاد است و برای تعالی درجاتش به درگاه خداوند دعا میکنم. به هر صورت در قسمت دوم برنامه در اولین روز سخنرانی خود را ارائه کردم. به نظرم این موضوع بسیار مهم است و به جرات میگویم که در سالها کار در این حوزه همیشه برایم دغدغه بوده است. خوشحالم که آن را در جمعی تخصصی مطرح کردم ، هر چند نیاز به طرح عمومی آن را هم حس می کنم و از این منظر امروز در روزنامه اطلاعات - صفحه با معلولین ، که چند هفته ای است به ضمیمه روزنامه منتقل شده و هر هفته نیز مطالب خود را به چاپ می رساند - هم متن آن منتشر شد تا در معرض نظرات دوستان و کارشناسان قرار بگیرد. لینک مجموعه اسلایدهای سخنرانی و متن آن در روزنامه - قسمت اول ، قسمت دوم - را در اینجا قرا رمی دهم تا دوستان هم بدان دسترسی داشته باشند. خوشحال می شوم نظرات شما را هم بدانم...

شروع نیمسال جدید

2007-02-19T23:32:00.000+03:30

از اواسط هفته قبل نیمسال جدید تحصیلی دردانشکده آغاز شد اما چون کلاسهای من در روزهای شنبه تا دوشنبه هر هفته خواهد بود برای من رسما از روز شنبه کلاسها آغاز شد. دراین نیمسال با همه دانشجویان ارشد در رشته های مختلف درس روش تحقیق را مرور خواهیم کرد. درس روش تحقیق برای دانشجویان ارشد بسیار اساسی و شاید بتوان گفت حیاتی است چه زیر بنای کار پایان نامه آنها را تشکیل میدهد. خب همیشه در کلاسها هم سعی میکنم که این مورد را تذکر دهم و توصیه می کنم که اگر بتوانند طرح تحقیقی که باید برای کلاس ارائه کنند همانی باشد که برای پایان نامه در نظر دارند به قولی با یک تیر دو نشان زده اند و خوشبختانه بیش از نیمی ا زدوستان همینگونه عمل میکنند و در کار پایان نامه خود بسیار جلو می افتند . نکته اساسی درمورد پایان نامه انتخاب موضوع است . انتخاب موضوع رابطه ای مستقیم با علاقمندی های دانشجو دارد و بهترین موضوع آن است که محقق برای حل آن از انگیزه بالائی برخوردار باشد و چنانچه دوستان به این نکته توجه کنند مسلما می توانند موضوعاتی مناسب بیابند . در این میان نقش گروههای آموزشی هم درتدوین لیست اولویت های تحقیقاتی برای دانشجویان را نباید از نظر دور داشت. اینکار می تواند در تسریع انتخاب موضوع توسط دانشجو و نیز شکل دهی مناسب به روند تحقیقات درگروه آموزشی بسیار مفید و موثر باشد. امیدوارم که با همکاری دانشجویان عزیز این نیمسال هم با موفقیت برای دوستان داشنجو به پایان برسد و همگی در تدوین طرح نحقیق خود که ارزشیابی پایان دور را نیز بر اساس آن انجام خواهیم داد ، موفق باشند.

بازگشت

2007-02-08T22:35:00.000+03:30

شبکه سوم تلویزیون امشب فیلمی سینمایی پخش کرد با عنوان " ساعتی بدون عقربه " . البته در چنین شبهائی که معمولا فیلم های مناسبتی پخش می شود برایم کمی جالب بود. هرچند ازنیمه های فیلم آن را دیدم اما حسی در آن وجود داشت که می توانست انسان را درگیر کند تا به تماشای آن بنشیند، حس بازگشت . فیلم رفت و برگشت های متعددی را در فضای بندربا خود داشت ، به قول فیلمسازان فلاش بکهایی به گذشته زندگی یک مادر که حالا برای دیدار و یا ماندن نزد خانواده پسرش به تهران آمده بود. البته مضمون شاید تکراری باشد اما پرداختی که صورت گرفته بود به نظرم جالب آمد. تقابل هایی که از دید مادر در نحوه زندگی ،نگاه و نگرش به زندگی ، تربیت بچه ها ، چیدمان خانه ، لذت، عاطفه و محبت و... با عروس خود داشت از زاویه های مناسب بیان شده بود... دغدغه هایی که کم و بیش همه ما با آن درگیر هستیم و البته همانند پسر خانواده گاه خود را به غفلت ها می سپاریم و آنها را نادیده می انگاریم و عاقبت روزی فرا خواهد رسید که همچون مادر به اصل خود کوچ کنیم و امید اینکه دیر نشده باشد... این داستان همیشگی انسان است و خوشا به حال آنان که دراین مسیر خود سواره اند نه پیاده هائی که موج ها آنها را به اینسو و آنسو می برند...یادمان باشد جمله ای که این مادر گفت : " زمانه عوض میشود و بااین تغییرخیلی چیزها عوض می شوند اما برخی از چیزها هم هستند که عوض شدنی نیستند، عاطفه، محبت ، دوستی ، عشق ، ارتباط انسانی و... بدا به حال ما که جنبه ها ی تکنولوژیک و مدرنیته - اگر واقعا مدرنیته ای سراغ داشته باشیم - آنچنان درگیرمان ساخته باشد که حتی سرخی یک شاخه گل هیچ حسی درما بر نیانگیزد و حسی برای لذت بردن از خوشی های کوچک نداشته باشیم....

انجمن حمایت از حقوق انسانی معلولان ایران

2007-02-03T22:29:00.000+03:30

آقای دکترنحوی نژاد دوست خوبم که قبلا معاون امور توانبخشی بهزیستی گیلان بودند و هم اکنون مدیرکل آنجا هستند هفته گذشته دعوتی داشتند تا با سفر به رشت د رجلسه ای به منظور پایه گذاری انجمن غیردولتی برای پیگیری تحقق " کنوانسیون جامع حقوق معلولان " شرکت کنم . ایشان از جمله دوستان علاقمند به موضوعات توانبخشی و معلولان می باشند که کارنامه فعالیتی بسیار مثبتی در دوران فعالیت در حوزه توانبخشی دارند و در این زمینه نیز هم علاقمند و هم به طور جدی پیگیر هستند. به هر حال جلسه ما در روز پنج شنبه گذشته انجام و مقدمات کار به تصویب رسید تا انشاالله یکی از دوستان هم کار ثبت را پیگیری کنند و بزودی بتوانیم فعالیت هایی در این زمینه را آغاز کنیم. موضوع کنوانسیون هم بسیار جدی است و امید است که در آینده نزدیک با امضای دولت ایران بر این سند مهم در 30 فروردین ماه آینده موجبات تنظیم لایحه مربوطه نیز با سرعت انجام و به تصویب مجلس شورای اسلامی نیز برسد....همه باید کمک کنیم تااین مهم بدون فوت وقت به مرحله اجرا درآید....

و تو ای حسین

2007-01-29T11:13:00.000+03:30

و اما تو ای حسین!

با تو چه بگویم؟

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هائل.

و تو ای چراغ راه! ای کشتی نجات!

ای خونی که از آن نقطه صحرا ، جاودان می طپی و میجوشی و در بستر زمان جاری هستی و بر همه نسلها میگذری و از زمین حاصل خیز راستی را سیراب خون میکنی و بذر شایسته را در زیر خاک میشکافی و میشکوفانی و نهال تشنه ای را به برگ و بار و خرمی مینشانی.

آه. آری! ای آموزگار بزرگ شهادت!

برقی از آن نور را بر این شبستان سیاه و نومید ما بیفکن.

قطره ای از آن خون را در بستر خشکیده و نیم مرده ما جاری ساز.

و کفی از آتش آن صحرای آتش خیز را به این زمستان سرد و فسرده ما بدم.

ای که مرگ سرخ را برگزیدی تا عاشقانت را از مرگ سیاه برهانی.

تا با هر قطره خونت ملتی را حیات بخشی و تاریخی را به تپش آری و کالبد مرده و فسرده عهدی را گرم کنی و بدان جوشش و خروش و زندگی و عشق و امید دهی.

ایمان ما، ملت ما، تاریخ فردای ما، کالبد مرده ی زمان ما، به تو و خون تو محتاج است.

از نیایش های دکترعلی شریعتی ...

معلم اولم

2007-01-27T23:45:00.000+03:30

امروز مصادف با سالروز درگذشت پدرم بود. سال ۶۴ بعد از حدود ۸ ماه که مادر از میانمان پر کشیده بود ، او هم به دیار باقی شتافت. بواقع تصور چنین رنجی آن هم در مدت کوتاه بسیار شکننده است ، اما لطف و عنایت حضرت حق در صبری که عطا میکند و تحمل مصیبت را امکان پذیر می ساز، یاریمان کرد. از این فرصت استفاده کنم و یاد کنم از آنان که معلم اولم بودند و هر آنچه دارم از ایشان است. نباید هیچگاه از نقشی که والدین در حیطه آموزش آدمی ایفا می کنند غافل شد، هر چند اغلب این موضوع فراموش می شود. این روزها بواسطه اشتغال والدین که معمولا هر دو به نوعی مشغول کار و فعالیت هستند ، این حیطه بیشتر به بخش دیگری - معمولا مهد کودک، تلویزیون و... ـ سپرده شده است. نهادهای فرهنگی و آموزشی هم به راحتی از کنار این موضوع می گذرند و سهم کمی را به آموزش والدین برای برخورد بهتر با فرزندان خود اختصاص میدهد .
اما آنچه بخاطر می آورم نقش مهمی است که آن روزها والدین در این زمینه داشتند. تعبیر معلم اول به درستی می تواند درمورد والدین بکار گرفته شود . هر چند آن روزها آموزش بسیار دیرتر از امروز آغاز میشد اما به نظرم نقش خود را - اعم از مثبت یا منفی - به خوبی ایفا می نمود. البته آن روزها والدین به اندازه امروز با تکالیف درسی فرزندان درگیر نبودند. به نظر می رسد در سالهای اخیر والدین بیشتر درگیر مدرسه هستند. تعبیر یکی از همکاران این بود که گویا این والدین هستند که بیشتر مخاطب آموزش و پرورش هستند تا دانش آموزان... ولی باز هم بر این نکته تاکید میکنم که تاثیر رفتارهای والدین در شکل گیری شخصیت کودک غیر قابل انکار است. از این منظر است که آموزش والدین می تواند به عنوان یک عنصر مهم در آموزش و پرورش مورد عنایت قرار گیرد . آن چیزی که انتظار می رفت انجمن اولیاء و مربیان بتواند نقش خود را در آن ایفا کند که هرگز اینگونه نشد.
به هرحال لازم می دانم از والدینم به عنوان اولین معلم و مربی خود یاد کنم و خداوند را شاکر باشم که مرا به راهی هدایت نمود که آنها هم انشااله راضی هستند...

سخنرانی در مورد حقوق کودک معلول

2007-01-25T15:33:00.000+03:30

همانطور که در پست قبلی نوشتم روز دوشنبه در جلسه ماهانه انجمن حمایت از حقوق کودکان ایران در مورد " حقوق کودک معلول " صحبت کردم. برخی از دوستان خبرنگار هم در آنجا بواسطه اینکه برنامه قدردانی از آنها هم همزمان برگزار می شد، حضور داشتند که بخشهایی از صحبت را در روزنامه سرمایه آورده اند که در اینجا میتوانید بخوانید...همينطور در روزنامه اعتماد ملي هم گوشه هاي از سخنراني نقل شده است كه در اينجا مي توانيد ملاحظه كنيد...

انجمن حمايت از حقوق كودكان

2007-01-22T14:12:00.000+03:30

انجمن حمايت از حقوق كودكان
امروز از ساعت 16:30 در محل فرهنگسراي مدرسه درجلسه ماهانه انجمن حمايت از حقوق كودكان قرار است با عنوان حقوق كودك معلول سخنراني داشته باشم. انشاالله در مورد آن بعدا خواهم نوشت. آدرس در سايت انجمن آمده است...

نگاه بیمار

2007-01-18T23:06:00.000+03:30

دیروز در مجلس ختم مادری بزرگوار از خویشاوندانم شرکت کرده بودم. خطیب مجلس که فکرمیکنم از آقایان معروف هم بود افاضه می فرمودند. نکته جالبی در طول سخنرانی کوتاه ایشان برایم جلب نظر کرد که احساس کردم بد نیست چند جمله ای در مورد آن بنویسم...یکی از مطالبی که به برخی از آقایان نسبت می دهند، نحوه برخورد ایشان با موضوع زن است. حتما شما هم شنیده اید یا برخورد داشته اید که برخی برای نام بردن همسرشان از لغات خاصی استفاده می کنند.برخی اصولا تلاش میکنند نامی از زن در کار خود نبرند و برخی هم که اصولا با حضور زنان در بسیاری از مواضع اجتماعی مخالف هستند. البته دیدگاه های بلند حضرت امام (ره) خط بطلانی بر این نظریات کشید و آنها را به پستو ها فرستاد. اما گاهی در جلسات و منابعی باز هم این نگرش منفی را بخوبی می توانید حس کنید. دیروز هم ایشان در صحبت های خود چندین بار به صراحت آقایان مجلس را به تنهایی خطاب قرار میداد و بدون تردید حس کردم که این کار به عمد است - آقایان توجه کنند ، آقایان محترم متوجه باشند، آقایان را توصیه کنم، دعا کنم آقایان پاسخ دهید و... حتی وقتی هم خواست در مورد زن - به مناستی اینکه مجلس متعلق به یک مادر و همسر بود - سخن بگوید، باز هم بر تخطئه آنان پای فشرد و قصه ای نقل کرد که وقتی می خواهید همسر بگیرید از زنانی بگیرید که پرهیزکار باشند و از احمقها نباشد - گویا تنها زنان می توانند همسران خودرا از میان احمق ها برگزینند- به قصه ای هم اشاره کرد که مادری به دخترش گفته است با فلانی در تماس نباش و چون دیدکه بار دیگر باآن دوست صحبت کرده برای اینکه او را بترساندسرنگی را از نفت پرمی کند و به لباس بچه میپاشد و بعد به گمان اینکه بچه را بترساند کبریت را به آن قسمت می زند و در حالیکه تصورش این بوده که تنها گوشه ای از لباس بچه خواهد سوخت و کودک تنبه می شود ، همه لباس نایلونی بچه آتش میگیرد و سوختگی شدید و مرگ بجه و این دلیلی برای احمق بودن آن زن و ... خیلی تاسف خوردم از این قیاس و اینکه مگر مردها ممکن نیست مثلا چنین اشتباهی کنند و واقعا از این احمق پنداشتن مخاطب ... مجلس ختم است و محدودیت های خاص آن و ارتباط یکسویه در چنین مجالسی و البته همه این موضوعات به نظرم تخریبی است بر خود آقایان و متاسفانه مفاهیمی که بدان دعوت میکنند و همه از نگاه بیماری حکایت می کند که متاسفانههنوز هم وجود دارد... خب شغل آقایان هم که به بیان بسیاری همچون معلمی است و معلم باید که در بیان خود رعایت عدالت کند و حتی برای سخنران و به تبع آن معلم توصیه شده است که حتی در نگاه به فراگیر رعایت تساوی و عدالت کند و به همه به یک میزان بنگرد ... توصیه شده ایم که بر سبیل حقیقت گام بر داریم و سخن به گزاف و بی اساس نگوئیم و رعایت مخاطب کنیم و رعایت زمان و مکان و سخن بر مسیر حق گوئیم... احساسم این بود که آن مجلس و برخی مجالس دیگر که بوده ام بر چنین جهتی نبوده اند. حال توصیه اول به خودم و به شما دوستان برای یادآوری است و تذکر این که، این نکات را همیشه در نظر داشته باشیم....

جشنواره آسیائی بهداشت خانواده

2007-01-14T23:20:00.000+03:30

امروز در سالن همایش های رازی سومین جشنواره آسیائی بهداشت خانواده که یادگاری از برادر عزیزم مرحوم دکترکاظمی آشتیانی است برگزار شد . بنا به دعوت دوستان قرار شده بود تا یک سخنرانی هم داشته باشم ، علاوه بر اینکه در جلسه پانل شرکت می کنم. موضوع " نقش آموزش در ارتقاء سلامت خانواده " را دوستان انتخاب کردند و خب با بضاعت اندک مطلبی ارائه شد. امیدوارم که مفید بوده باشد. اسلایدهای آن را دوستا ن می توانند از اینجا دریافت کنند...

عید مبارک

2007-01-07T23:08:00.000+03:30

عید غدیر بر همه دوستان و هم میهنان مبارک باشد. همیشه در مورد آنچه مربوط به امام علی (ع) می شود دلم خواسته است که یادداشتی بنویسم. البته بضاعت اندک مانع از نوشتن مطلبی در خور شده است . امشب هم تنها میتوانم به همین بسنده کنم که ضمن عرض تبریک ، بار دیگر خودم و همه را به توصیه های اصلی آن بزرگمرد حول محور تقوی و نظم درامور ، رعایت مردم ، راستگوئی و پرهیز از دروغ و غیبت ، علم آموزی و اخلاص د رعمل و... سفارش کنم. تنها از باب تذکر و یادآوری و الا درهیچ مسند و جایگاهی قرا رندارم که بخواهم دیگران را به چیزی توصیه کنم. اول خودم را و بعد از منظر یادآوری به دوستانگفتم. بد نیست سری به نهج البلاغه برای چندمین باز بزنیم ، حتما دست پر بازخواهیم گشت...

سالگرد درگذشت مرحوم دکتر سعید کاظمی آشتیانی

2007-01-05T19:01:00.000+03:30

دیروز سالگرد از دست دادن دوست و برادرعزیزم دکتر کاظمی بود. ناباورانه این یکسال را گذراندیم . هنو زهم باورمان می شود که سعیددر بین ما نیست ، تنها تصور میکنیم برای مدتی به سفر رفته است و بزودی برای افتتاح ساختمان جدید موسسه رویان باز خواهد گشت... اما افسوس که دیگر کسی این دلداری را برایمان زمزمه نمی کند و گویا محکوم هستیم که بپذیریم سعید علیرغم اینکه در بین ما زنده است و هیچگاه یادش فراموشمان نخواهد شد، دیگر بین ما باز نمی گردد ... همه، کسانی را از دست داده ایم لیک گاه افرادی از پیش مان میروند که تاب دوری آنها بسیار سخت خواهد بود و سعید برای ما اینگونه بود... در مورد سعید خیلی گفته شده است و گفته خواهد شد و یادش موجد حرکت های نو و بدیع و ادامه تلاش برای تحقق ایده ها و خواسته هایش خواهد بود، پس خیلی زیاده گویی نخواهم کرد. در سالگردش تنها به ذکر نکته لطیفی که یکی از دوستان بیان کرد می پردازم ... دوستمان می گفت سعید همیشه عجله داشت وبه درستی به نظر فردی عجول میآمد.. همیشه این مورد به یادش می آوردیم.. حالا احساس می کنیم سعید درر فتن هم عجله کرد وما را د رغم از دست دادنش باقی گذاشت ...کاش بودی ...

بی نظمی

2007-01-02T21:48:00.000+03:30

تصور میکنم همیشه دوست داشته ام و سعی کرده ام فردی منضبط و منظم باشم بخصوص در وعده های ملاقات و تا اندازه ای هم، به گفته دوستان و شاید برخی دشمنان - البته شوخی کردم تصور نمی کنم دشمن خاصی داشته باشم - بر آن تعهد باقی بوده ام. اما نمی دانم چرا این مشکل در کشور حل نمی شود و همیشه باید در تمام برنامه ها بخصوص برنامه های جلسات، سمینارها و کنفرانس ها ، مجالس مختلف - البته دیده اید که مجالس عزا همیشه راس ساعت شروع و خاتمه می یابد- و...تاخیر داشته باشیم. البته در بسیاری از مواقع این، یک شان و پرستیژ برای برخی مسئولان هم شده است که باید همه بیایند و تقریبا سالن هم پر شود تا نزول اجلال کنند و بعد برنامه شروع شود که خب این هم یعنی یک ساعت و گاهی کمتر یا بیشتر معطلی برای آن عده که سر وقت حاضر شده اند...و خب بدیهی است که تمام برنامه های بعدی شما هم بهم می ریزد و افرادی هم که برنامه های خود را تنظیم کرده اند به برنامه بعدی خود دیر می رسند یا نمی رسند . اما غرض از نوشتن این مختصر هم گلایه است و هم عذر خواهی ، گلایه از دوستان و همکاران عزیز مسئول اموراجرائی در کنگره کاردرمانی که امروز هم کنگره خود را بدست این بی نظمی سپرده بودند .هرچند نمی دانم برنامه افتتاحیه چه زمانی آغاز شد اما برنامه ای که می باید درساعت 11 آغاز میشد دقیقا ساعت 12 آغاز شد . متاسفانه در انجام برنامه در آن ساعت هم بی نظمی دیگری رخ داد و برنامه آخرآن جلسه جایگزین سخنرانی ها شد و بر شدت تعجبم افزود...دوم هم عذرخواهی بدلیل ترک جلسه که بدنبال این بی نظمی انجام شد و احسساس کردم به نوعی باید ذهن ها را متوجه کنم که همه افراد برای خود برنامه ریزی دارند و اینکه بخواهیم نظر فرد خاصی را اعمال کنیم باید جای خود را به نظم و اعمال آنچه رویه های منطقی می گوید بدهد...امیدوارم همه ما اصلاح رااز خودآغاز کنیم و بدانیم که اگر هریک از ما در انجام امور به نظم بیاندیشیم و در عمل منظم باشیم ، جامعه ضربآهنگی منظم به خود خواهد گرفت و انشاالله امور از روال بهتری برخوردار می شوند و جریان توسعه و اجتماعی شدن با سرعت بیشتر به راه خود ادامه خواهد داد...

تبریک

2006-12-30T22:58:00.000+03:30

خوشحالم که اگر بعد از مدتی می نویسم با تبریک می نویسم برا ی چند مورد، عید قربان که فرداست و یکی از بزرگترین اعیاد مسلمانان است و د رمورد آن هم دوستان میدانند و هم زیاد گفته شده است.. امید که مفهوم حقیقی آن را درک کنیم و آنگاه حتما در عید خواهیم بود...و عید غدیر که در راه است و بزرگترین عید برای شیعیان است و آرزوی همه باید این باشد که در چنین عیدی بیش از پیش به سیره علی (ع) دست پیدا کنیم و در لحظه لحظه زندگی خود از آن بهره گیریم...

همچنین فراسیدن سال نو مسیحی را هم به دوستان و هموطنان مسیحی تبریک می گویم . آرزو می کنم سال خوبی در پیش داشته باشند.
تبریک امروزم هم برا ی اعدام صدام است که بالاخره بعد از مدتها این خواسته بسیاری از مردم عراق، ایران و دنیا به انجام رسید و جانی و قصاب مردم و بشریت به دار مجازات آویخته شد . امید که هم درسی برای حاکمان بویژه از نوع صدامیش باشد که جنایت حتی در این دنیا بی پاسخ نخواهد ماند و دیر یا زود گریبانگیر ستمکاران را می گیرد و هم درسی برای مردم که درمقابل خطا ازخود عکس العمل نشان دهند و اجازه ندهند کارها تا این حد پیش برود . صدام اگر آن روزها کنترل می شد به این نقطه کشیده نمی شد. درس مدنیت باید آموخته شود و حقوق انسانی افراد آموزش داده شود .. همانگونه که علی (ع) درنامه به مالک - که خود نمونه الگوی حکومت اسلامی را بر می شمرد - به صفات حاکم اسلامی اشاره می کند . باشد تا با تاسی به این مفاهیم به کسب صفات انسانی در پرتو تعلیمات ایشان دست یابیم .
امروز هم که روز عرفه بود و موقع دعا و فریاد بلند امام حسین (ع) که خواندن آن شور و عشق وایمان می افزاید... در سایت بازتاب سلیقه ای خوش دیدم که متنی از دکتر شریعتی در این باره نقل کرده است که لینک آن رادر اینجا قرار میدهم حتما به خواندنش می ارزد...چگونه نااميد شوم، وقتي كه تو مهربان و صميمي جوياي حال مني؟

سالگرد درگذشت مرحومه سرکار خانم بزرگ نیا

2006-12-22T23:42:00.000+03:30

امشب دعوت سرکار خانم سهامی مادر بزرگوار خانم بزرگ نیا بودیم. مراسمی در منزلشان بیاد آن بانوی بزرگ که سمبلی برای جامعه معلولان ایران بودند و هستند. هم سال گذشته و هم امسال صحبت کوتاهی کردم و بر ضرورت شناخت دوباره ایشان و بیان خصوصیات و ویژگی های او در جامعه و بخوصوص از طریق رسانه ها تاکید نمودم. بواقع اعتقاد دارم که امثال ایشان را باید بسیار بیشتر از آنچه تا کنون در رسانه ها گفته شده - به تعبیری هیچ چیزی هنوز گفته نشده است - به جامعه بشناسانیم. حتی به جرات می توانم بگویم که ایشان برای بسیاری از معلولان هم معرفی نشده اند. چرا نباید در مدراس استثنائی و در جمع های کوچک و بزرگ معلولان سخنی و کلامی از مرحومه بزرگ نیا به میان آید و بیان کنیم که او که از سه سالگی به فلج اطفال مبتلا شد چه مرارتها و سختیها کشید تا به آن مرحله اوج رسید و هنوز هم مرز نمی شناخت و در پی یادگیری و یاد دهی و کمک به دوستان معلول در گسترش توانمدی خود و یاانجمن ها و نهادهای غیر دولتیشان داشت. انجمن معلولان ضایعه نخاعی که فردا سالگرد تاسیس خود رادر سالن سازمان آب تهران جشن می گیرند از جمله همین دوستان هستند که کمک آن مرحومه را حتی سالها قبل از تاسیس انجمن به خود دیده و درک کرده بودند. باید بیش از پیش این فرصت ها را فراهم کرد.. زمانی که هستیم و می توانیم به هم کمک کنیم...چرا باید این لحظات را در برخوردها و درگیری هایی که به اصل حرکتمان ضربه می زنند از دست بدهیم... متاسفانه شاهدم که در برخی مواردچگونه با یکدیگر درگیر میشویم و بر علیه هم سخن پراکنی می کنیم.. در حالیکه همه با باید برای کسب حقوق ازدست رفته یا نادیده گرفته شده افراد دارای ناتوانی لحظه ای را هم از دست ندهیم. پس یاد مرحومه خانم بزرگ نیا را گرامی میداریم و از خداوند طلب غفران وعلو درجات برایش می نمائیم و باید به هم قول دهیم که بیش از گذشته درمعرفی او و توانمندی هایش به جامعه و نیز دوستان دارای معلولیت بکوشیم و و تلاش کنیم که راه او را که همانا دستیابی معولان به حقوق حقه خود بود ، بپیمائیم...روحش شاد

برای قهرمانان بوچیا

2006-12-11T21:27:00.000+03:30

تا بحال نام بوچیا را شنیده اید؟ آیا این بازی زیبا را دیده اید؟ بوچیا یک بازی ورزشی است که در ایران تازه و جوان است، هرچند می توان آن را شبیه یکی از بازیهای سنتی خودمان بدانیم. اما بوچیا در بین ورزشهای ویژه معلولان جایگاه خاصی پیدا کرده است . مهمترین دلیل آن این است که این بازی برای سخت ترین و شدید ترین گروههای معلولان در نظر گرفته شده است. همانها که به اعتقاد برخی تنها باید روی تختهای آسایشگاه ها بمانند و تنها نیازمند مراقبت هستند. اما اینک صحنه مسابقات پارالمپیک آسیائی میزبان این چهره هاست و تو مات و مبهوت در میان این جمع از انسانهای بااراده مجبوری که بایستی و بر ضعف های خود بیاندیشی و شاید اشکی گونه هایت را تر کند...افراد مبتلا به فلج مغری شدید ، همراه با حرکات ناخواسته متعدد در دستها و پاها که خارج از اراده آنها صورت می گیرد، افرادی که از ناحیه گردن دچار قطع نخاع شده اند و در برخی موارد تنها حرکتی که می توانند انجام دهند، تکان دادن سرشان می باشد، اینها قهرمانان میدان مبارزه بوچیا هستند...اینجا صحنه مبارزه برای زندگی مجدد است ...صحنه ای که حتی برای متخصصان هم شوق انگیز و پر هیجان است...در کاروان اعزامی ایران به مسابقات پاراالمپیک آسیائی سه قهرمان بوچیا نیز حضورداشتند. هرچند برای اولین بار در مسابقاتی این چنین با اهمیت شرکت می کردند لیکن رقابتی سخت و پایاپای با حریفان را به انجام رساندند. البته از راهیابی به مرحله نهائی هر سه بازماندند، لیکن اعتقاد دارم که با روحیه مضاعفی که از این بازیها کسب کردند، در میادین آتی حتما قادر به افتخار آفرینی هستند.

نیلوفر و مینا و تیرداد سه قهرمانی بودند که در کاروان اعزامی درس زندگی به همه ما دادند. درس تلاش ، پشتکار و مبارزه و از پای نیافتادن تا غلبه بر رخوت و سستی و رسیدن به اوج...قهرمانان بوچیا معلمانی هستند که شاید در ظاهر هیچگاه بدانان نام معلم نگذارنند اما در باطن برای اهل بصیرت و شناخت معلمانی بس بزرگوارند...

ویژه نامه روزنامه اطلاعات برای روز جهانی معلولان

2006-12-05T00:03:00.000+03:30

ویژه نامه زیبا و ارزشمندی به همت دوست خوبمان سرکارخانم حسینی که اینک دبیر سرویس روزنامه اطلاعات هستند برای این روز آماده شده است که دوستان فایل مجموعه صفحات را در اینجا می توانند دریافت کنند.

روز جهانی معلولان

2006-12-03T19:30:00.000+03:30

شاید من باید در این روز بیش از دیگران در این زمینه بنویسم. اما ترجیح میدهم که کمتر بنویسم چون آنقدر دوستان اعم از دوستان دارای ناتوانی و آنها هم که افرادی عادی هستند این روزها دراین زمینه نوشته اند که فکر میکنم باید سپاسگزار همه باشیم. روزهائی را بیاد میآورم که شاید تک صداهائی درجامعه د راین حیطه به گوش می رسید ، اما بواسطه آنچه امروز از روزنامه و مجلات گرفته تا صفحات وب و اینترنت در این زمینه نوشته میشود ، بسیار خوشحالم. تنها دلم میخواهد این روز را به همه دوستان عزیزم که دارای ناتوانی و معلولیت هستند و خانواده های محترمشان تبریک بگویم و آرزو کنم که در مسیر تحقق اهداف بزرگ برای دستیابی به حقوق برابر برای افراد دارای ناتوانی در مقابل افراد عادی در جامعه با تلاشی دو چندان و یاری خداوند متعال موفق باشیم...

بازگشت از مالزی

2006-12-02T10:25:00.000+03:30

در آستانه روز جهانی معلولان پیروزی های غرور آفرین قهرمانان معلول و جانباز را به همه دوستان و مردم عزیز تبریک می گویم. امروز فرصتی دست داد تا چند کلمه ای در اینجا بنو یسم. امیدوارم در بازگشت به ایران در مورد این مسابقات بیشتر بنویسم. فردا درست در روز جهانی معلولان به ایران باز خواهیم گشت . این تقارن را به فال نیک می گیرم تا انشاالله مسئولان بیشتر به این قهرمانان اهمیت دهند. حداقل در زمینه پاداش های مالی فاصله را کمتر کنند. اگر در اینجا می بودند وسطح رقابت ها را مشاهده میگردند شاید آنوقت این گونه متفاوت برخورد نمی کردند. سخن بسیار است و مهلت کم. انشاالله بماند برای تهران اگر عمری باشد.....

سفر

2006-11-21T23:50:00.000+03:30

فردا صبح عازم سفری حدودا دو هفته ای به مالزی هستم. مسابقات پاراالمپیک آسیائی در آنجا برگزار می شود و من هم همراه تیم خواهم بود. ممکن است دسترسی برای نوشتن با مشکلاتی همراه باشد که باعث شوم این هم که می نوشتم کمتر بنویسم و از این بابت عذرخواهی می کنم. برای پیروزی دوستان معلول و جانباز ما دراین مسابقات دعا کنید....

درد دل

2006-11-16T22:50:00.000+03:30

متنی که در زیر می آورم درددلی است از همسر یک معلول که در بخش نظرات یادداشت قبلی نوشته اند. حدس زدم برخی از دوستان ممکن است این قسمت را نخوانند و بلحاظ اهمیت خواستم توجه عزیزان را به آن جلب کنم. مطمئنا به ایشان حق میدهم که نظر خود را بیان کنند و قصدی هم برای دفاع از عملکردم در بهزیستی ندارم. همانطور که امروز هم د رکارگاه آموزشی حقوق معلولان عرض کردم بسیار سخت است که ما بگویم دردها ونیازهای افراد دارای ناتوانی را بخوبی می فهمیم. بواقع تا در موقعیت واقعی همچونآنان نباشیم این امکان برایمان فراهم نخواهد بود. مادر سپید هم در کامنتی که بعد از این نظر نوشته اند به وضعیت چند نفر از نابینایان اشاره دارند که امیدوارم آن را مطالعه کنید و هرکس می تواندکمک کند و من هم با دوستان بهزیستی صحبت خواهم کرد. به عنوان سخن آخر اینکه همیشه از خدا خواسته ام و می خواهم که پست ومقامی به من ندهد که مرا از انسانیت دور کند و وجه فخرفروشی و دنیا طلبی باشد و مرا همیشه خادم عزیزان معلولم قرار دهد....

" سلام من به تازگی با وب لاگ شما آشنا شدم آقای دکتر کمالی چرا همیشه فقط حرف می زنید و از عمل خبری نیست البته الان نمی دانم در چه پست و مقامی هستید ولی زمانی که در معاونت توانبخشی سازمان بهزیستی بودید نیز کاری برای معلولین نکردید چرا هیچکس در مورد مقاله روزنامه همشهری حرفی نزد چون حتما خودتان قبلوش دارید چون تسهیلاتی نیست تا من که همسر معلولی هستم بعد از چند سال زندگی تنها و رها با یک بچه پشیمان باشم زندگی که با عشق شروع شد با عشق ادامه یافت اما اکنون با مشکلات متعدداجاره خانه قسطداروو.......که شما بهتر می دانید اما شما و امسال شما فقط و فقط به فکر خودتون هستید نه معلول و نه خانواده اش مگر اینها دلشون می خواسته اینطوری بشن پس چرا دادرسی در اینجا نیست خود حضرتعالی حاضری کمی از پولت بزنی و دست معلولی که در زندگی خود مانده را بگیری از پست و مقامت بگذری و به معلولی بدهی می دانی به تازگی برای یافتن کار به بهزیستی رفتم دکتر عبدوس در جواب به من گفت :هدف سازمان به کار گیری نیروی هدف نیست بیکاری معضل جامعه است خواهرم دست از کوشش بر ندارانگار خود نمی دانستیم یا وام می دهیم بابا وام به چه دردی می خوره کی قسط می ده و....حرف تو دل من که همسر معلول هستم زیاده پس سنگی می نهم بر دل که به قول بهزیستی ها می خواستی با یک معلول ازدواج نکنی - ناشناس"

شهر بدون مانع

2006-11-09T21:41:00.000+03:30

در دوهفته گذشته در دو همایش شرکت داشتم که به نوعی به موضوع حضور بدون دردسر افراد دارای ناتوانی در شهر مرتبط بود. پنچ شنبه گذشته در همایش " نقش سازمانهای غیر دولتی در توسعه شهری " این موضوع را به " نقش سازمانهای غیر دولتی معلولان در رسیدن به شهر بدون مانع " اختصاص دادم و سخنرانی کردم. دیروز هم در همایش ملی مناسب سازی که از اهمیت ویژه ای هم به نظرم برخوردار بود شرکت کردم. البته قرار بود که در این همایش هم سخنرانی داشته باشم که متاسفانه مقدور نشد. موضوع " شهر بدون مانع " از مفاهیم جدیدی است که در دنیا به طور جدی پذیرفته شده است و کشورهای دنیا برای رساندن شهرهای خود به این کیفیت تلاشی دو چندان را در برنامه ریزی های شهری خود آغاز کرده اند. در سخنرانی خود در آن همایش عرض کردم که به نظرم می توان عبارت " توسعه شهری " را مترادف با مفهوم زیبای " شهر بدون مانع " در نظر گرفت و در چنین صورتی ما دیگر از مناسب سازی سخن نخواهیم گفت بلکه " شهر بدون مانع " خود ، مجموعه مفاهیم مناسب سازی را به همراه دارد. همانگونه که در روند آموزش کودکان استثنایی ابتدا مفهوم " آموزش ویژه " مطرح شد و آرام آرام از دورن خود مفهومی چون " آموزش تلفیقی " و در نهایت امروز " آموزش فراگیر" بیرون آمده است که بدان معناست که سیستم آموزش و پرورش عادی باید در تمامی مدراس خود آمادگی برا ی پذیرش کودکان دارای ناتوانی را داشته باشد. بنابراین " شهر بدون مانع " هم همچون " آموزش فراگیر" شهری است که همه مردم و اعضای جامعه بدون هیچگونه مانعی به تمامی امکانات آن دسترسی خواهند داشت. بدیهی است این مفهوم تنها مرتبط با موضوعات فیزیکی شهر نخواهد بود، بلکه تمامی ابعاد اجتماعی، فرهنگی ، سیاسی و اقتصادی آن را دربر خواهد گرفت. در آنجا پیشنهاد کردم تا دوستان در شهرداری درکنار شعاری که برا ی تهران انتخاب کرده اند و از " تهران ، شهر اخلاق " نام می برند و بدان سو قصد حرکت دارند ، شعار " تهران ، شهربدون مانع " را نیز مطرح کنند که مسلما این چنین شهری باید سر آمد رعایت اخلاق نیز باشد.
البته جای یک گلایه بزرگ هم در همایش دیروز از شهرداری باقی ماند که عدم حضور شهردار تهران و شهرداران مناطق و ... به هیچ عنوان پذیرفتنی نبود....

ششمين سالگرد وبلاگ

2006-11-05T16:47:00.000+03:30

كمي باور كردنش سخت است اما به قول گزارشگران تلويزيوني مي ريم كه ششمين سال نوشتن در اين وبلاگ رو آغاز كنم. دراين مدت يادداشت هاي كوتاه و بلندي نوشته ام كه مطالب مختلفي را در زمينه هاي گوناگون شامل شده است. بي ترديد بيش از همه به موضوعات توانبخشي و معلولان پرداخته ام كه هميشه در اين سالها دغدغه اصلي من بوده است، هرچند كه مسئوليتي مستقيم هم در آن نداشته باشم.هنوز هم معتقدم با جايگاه استفاده از وبلاگ در موضوعات مختلف اجتماعي ، آموزشي و حتي سياسي فاصله اي بس طولاني داريم. در اين سالها بدين نتيجه رسيده ام كه نوشتن وبلاگ و پاي گذاشتن در دنياي مجازي از همه ساخته نيست. بررسي ها هم اين گونه نشان ميدهند كه شايد ميليونها وبلاگ در پنج سال اخير ايجاد شده اند اما درصد اندكي توانسته اند در مسير خود ثابت قدم باشند و استمرار داشته باشند. سرويس دهنده هاي وبلاگ نيز همه ماهه يا روزانه به عمر بسياري از وبلاگ هاي متوقف شده پايان مي دهند. در اين امر من عنصر نياز را بسيار دخيل مي دانم.از يك سو ‌نياز نويسنده به نوشتن واز ديگر سو نياز خواننده به دانستن. اين باعث مي شود تا فرد علاقمند به گفتن و نوشتن ، بنويسد و دوستي هم بالاخره زحمت خواندن را بكشد. وبلاگ نويسي تغيير مهمي را كه ايجاد كرد، آن است كه فرد حتما براي خواننده رسمي نمي نويسد بلكه در اين فضا آنچه بر دل دارد و در صفحه ياد اندوخته است به فضاي وب منتقل مي كند و خواننده كه در زمان متوقف نيست هر موقع كه بدان دسترسي داشته باشد و علاقه نشان دهد مي تواند آن را مطالعه كند. اين بدان معناست كه وبلاگ - عليرغم آنكه پاره اي آن را روزنامه نگاري مدرن يا نوع شخصي آن مي دانند - وابسته به زمان و مكان مشخصي نيست و حساب و كتاب سود وزيان و منفعت هاي مادي هم بر آن منصور نيست. براي دل نوشتن ، اطلاع رساني و انتشار فكار و ايده ها و.. وي‍‍ژگي وبلاگ است. انتخاب عنواني چون " سردبير خودم " - كار به محتواي آن ندارم- به عنوان يكي از اولين وبلاگ هاي فارسي مي تواند در اين حيطه معنا پيدا كند. در وبلاگ نويسي - حتي اگر آن را روزنامه نگاري پدانيم - تنها تو مي نويسي و همه روزنامه با مسئوليت توست كه منتشر مي شود . از اين رو برخي وبلاگ ها عليرغم داشتن خوانندگان اندك به عمر خود ادامه مي دهند و برخي با داشتن بازديد كنندگان فراوان به سرعت به انتها مي رسند.
خوشحالم كه اين وبلاگ هنوز زنده است و نفس ميكشد و آرزو دارم كه لطف الهي آنگونه مستدام باشد كه قلمي كه بر اين وبلاگ جاري است از خطا مصون باشد و در مسيري بر مبناي حق و براي بهبود وضعيت مردم و توسعه علم و دانش در اين سرزمين ره سپارد... در اين ساعت كه پنجمين سال نوشتن به پايان مي رسد و وارد سال ششم مي شوم لازم مي دانم از همه دوستان كه به من و وبلاگ لطف داشته اند سپاسگزاري كنم و تقاضا كنم مرا از دعاي خيرشان بي نصيب نگذارند ...

ازدواج؛ تراژدي عاطفي يك معلول

2006-10-30T19:14:00.000+03:30

این عنوان مطلب بسیار خواندنی و جالب است که محسن حسینی طه در همشهری نوشته است. برای من که از نزدیک او را می شناسم ،علیرغم مشکلات شدید جسمی اش ، اعتماد به نفسی دارد که متعجبم میسازد ، نوشتن این مطلب و سرودن شعری که در متن آورده است بر تعجبم میافزاید و از سر ارادت برایش احسنت می گویم و به نوشته هایش غبطه می خورم...محسن خان دستت درد نکند و قلمت توانا تر از همیشه باد ... بدان امید که امثال تو که از عمق حس دورنیت به مسائل می پردازید، البته منطقی ، بیش از گذشته بنویسید و فریاد برآورید ، باشد که نگاه ها به شما و دوستانتان عوض شود و فردائی بهتر برای جامعه افراد دارای ناتوانی رقم بخورد...

حق شاگرد و معلم

2006-10-26T23:32:00.000+03:30

امروز توفیقی داشتم تا به قم سفر کنم و بعد از مدتی زیارت بارگاه حضرت معصومه (س) نصیبم گردید. در کتابفروشی حرم ، کتاب کوچکی تحت عنوان " رساله حقوق امام سجاد (ع) " جلب نظرم کرد. در موارد بسیاری از حقوق افراد و حتی اعضاء و جوارح در آن بحث شده است و بهنظرم آمد بحث حقوق متقابل معلم و شاگرد را برایتان نقل کنم . در این مجال و ابتدا حقوق شاگرد را بیان میکنم تا بعد به حقوق معلم برسیم:
حق شاگرد به استاد این است که بدانی:
۱) خداوند عز و جل بوسیله علمی که به تو داده و تو را قیم و سرپرست شاگردانت قرار داده است؛
۲) و خزائن حکومتی که برویت گشوده است؛
۳) پس اگر در تعلیم و تربیت آنها نیک بکوشی؛
۴) و به آنها خلاف واقع را نگوئی؛
۵) و به آنها درشتی نکنی؛
۶) و ملول نگردانی ، خداوند نیز فضل خود را بر تو افزون گرداند؛
۷) و اگر در نشر علم بر مردم بخل ورزی؛
۸) و یا به هنگام رجوع به تو خلاف واقع گوئی؛
۹) سزاوار است که خداوند عز و جل علمت را از تو بگیرد؛
۱۰) و نورش را در تو خاموش سازد
۱۱) و منزلت تو را از قلبها بیاندازد.

عید سعید فطر

2006-10-23T23:11:00.000+03:30

برای همه دوستان از خدای متعال قبولی طاعات و عبادات آرزومندم. عید همگی مبارک... انشاالله توفیق دیدار رمضان را باز هم داشته باشیم....

معلمی از نوع دیگر

2006-10-21T21:54:00.000+03:30

سایقه آشنائی من با داریوش فرضیائی ( عمو پورنگ ) به سالهائی بر می گردد که در بهزیستی عهده دار حوزه معاونت امور توانبخشی بودم. آن زمان بوسیله ارتباطی که با دوستان رادیو و تلویزیون برقرار می کردیم سعی درهمکاری با آنان برای شناساندن ، بالابردن میزان آگاهی و تغییر نگرش مردم نسبت به پدیده معلولیت داشتیم. در آن زمان داریوش که هنوز عمو پورنگ، نشده بود گزارش های زیادی در این زمینه تهیه و در برنامه های کودک رادیو پخش می کرد. دیشب درمراسمی برای افطار بودم که از قضا دیداری تازه شد با ایشان و همینطور دستیار تازه اش ، امیر محمد... از آن سالها سخن به میان آمد و درمیان کلامش حس کردم گله مند است از برخی دوستان که قدر زحمتش و تلاش هایش را یا کم بحساب می آورند و یا نادیده می گیرند... خب صحبت هائی با هم داشتیم که برایم ارزشمند بود و البته ایشان هم لطف داشتند... اما در این فکر بودم که نگاهی هم از منظر معلمی به عمو پورنگ داشته باشم. براستی چقدر او را معلم بچه های این سرزمین می دانیم؟ چقدر او را موثر بر رفتارهای کودکان امروز جامعه می توانیم بحساب آوریم؟ نقش او در پرورش فکری و اجتماعی بچه های جامعه جیست؟ گرفتن این نقش از او آیا خلائی در ذهن و فکر کودکان و نوجوانان اجتماع پدید می آورد؟ و... باید بپذیریم که امروز پدیده عمو پورنگ یک واقعیت اجتماعی و پذیرفته شده برای کودکان و نوجوانان ایرانی است. این موضوع نیازی به مجادله ندارد و تاثیر گذاری او بر این قشر کاملا طبیعی و بدیهی است. این پدیده حاصل تلاش او برای بیش از پنج سال برنامه سازی و اجرای مطلوب آن است. این پدیده صرفا ، کاری برای سرگرمی نبوده و نیست ، چه در این صورت باید خیلی زودتر از اینها به پایان می رسید. امروز باید به صحبتهائی که بچه ها درملاقات های روزانه و در محیط های مختلف با او دارند نگاه کنیم، به هدایائی که برای برنامه او ارسال می شود ، به نامه ها و ایمیل های که برای او و به سایتش ارسال می شود دقت کنیم... همه شاهدی بر این مدعاست که او در جذب و جلب افکار عمومی کودکان و نوجوانان این سرزمین موفق بوده است. او معلمی است که شاگردانش به وسعت همه ایران پراکنده اند. او توانسته رفتارهائی را به آنان آموزش دهد که شاید والدین هم در برخی از آنها غفلت کرده اند یا بی اعتقاد به آن باشند. شیوه مناسبی که در برنامه ها - البته به مدد عنصر تصویر و صدا - بهره گرفته است او را در این مسیر موفق کرده است. امروز نادیده گرفتن نقش او و تلاش هایش و عدم استفاده از ظرفیت بی نظیرش به یک کج سلیقگی بیشتر شبیه است ، هر چند در این زمینه نمونه های زیادی را میتوان سراغ گرفت که به همین درد مبتلا و در نهایت بدنبال کا رخود رفته اند...زیاد هستند مجریان برنامه سازان وافراد موفقی که متاسفانه از آنان بهره کافی نبردیم.. عمو پورنگ دارای خلاقیت و ظرفیت بالقوه ای است که هنوز می تواند سالها برای کودکان این سرزمین معلمی کند، معلمی از نوع دیگر، امید که در این مسیر تداوم حضورش را شاهد باشیم...

جوانمرد همچون همیشه

2006-10-05T09:46:00.000+03:30

جمعی از جانبازان قطع نخاعی خواستار تقدم معلولین نخاعی برای بهره مندی از شیوه های جدید درمانی شدند
اگر بر روی لینک بالا کلیک کنید به متن نامه جمعی از جانبازان عزیز دسترسی خواهیذ یافت که در آستانه روز جانباز - حدود یک ماه پیش - با امضا آن خواستار اولویت معلولین در استفاده از روش های جدید درمان قطع نخاع شده اند. من متاسفانه این نامه را ندیده بودم تا در همان زمان درمورد آن بنویسم . امروز از لینکی که دوست خوبم شهرام مبصر برایم ارسال کرده بود بدان دسترسی یافتم. در دورانی هم که در بهزیستی بودم بارها بر این نکته تاکید داشتم که باید بین ارزش وجودی جانبازان و اهمیت انکارناپذیر آنان در موجودیت انقلاب و کشور و موضوع معلولیت ایشان تفاوت گذاشت. متاسفانه گاهی این خلط مطلب آنچنان مطرح می شود که بیشتر از همه خود جانبازان متضرر می شوند. خاطرم هست که در جلست متعددی به دوستان بنیاد یادآور می شدم که عدم توجه به موضوع توانبخشی جانبازان و استفاده از اصول وروش های صحیح علمی مشکلات بزرگی در آینده فراهم می سازد و خب توجه بیش ازحد به موضوع درمان صرف پزشکی و هزینه های مترتبه آن مانع از حضور یک دیدگاه قوی توانبخشی در آنجا شد. به دوستان دارای معلولیت توصیه داشتم که در انجمن ها و جوامع خود بیش از پیش به حضور جانبازان اعتنا کنند و از ایشان بخواهند که با عضویت - مثلا در انجمن ضایعات نخاعی- کمک موثری برای پیشبرد اهداف اجتماعی خود داشته باشند. به هر حال عنصر قدرت اجتماعی جانبازان در جامعه ما بسیار قوی تر از معلولان است و البته در انجمن هایی که چنین شد حضور جانبازان توانمند نقطه قوت خوبی شد. برخی برنامه های مشترک هم با بنیاد انجام می شد - مثل همایش هائی در مورد مناسب سازی یا ضایعات نخاعی - که تاثیر مطلوب تری در جامعه می گذاشت. برای من که در خدمت هر دو گروه بوده ام یک نکته قابل ملاحظه بوده است و آن پذیرش معلولیت از سوی جانبازان می باشد. هرچند عده ای همیشه بر این طبل میکوبند که نباید جانباز و معلول را درکنار هم قرار داد اما به هیچ عنوان چنین روحیه ای را دربین خود جانبازان و معلولان ندیدم. مثال موفق این تفکر را در فدراسیون جانبازان ومعلولین می توان سراغ گرفت که با مدیریت هوشمندانه جناب آقای خسروی وفا به موفقیت های غیر قابل انکاری در صحنه ای ورزشی ملی و بین المللی دست یافته اند. این هم تنها در سایه همدلی و یکرنگی است که بین دوستان معلول وجانباز وجود دارد. نامه اخیر را هم من در همین مسیر ارزیابی می کنم ، یعنی همدلی بالائی که بین این دو گروه وجود دارد و آنهم بواسطه یک نقطه مشترک است ، معلولیت یا ناتوانی... روحیه جوانمردی و بزرگواری که در جانبازان وجود دارد مانع از آن شد که بخواهند تقدم خود را در استفاده از این روش جدید- درمان ضایعه نخاعی - بر معلولان بپذیرند. در نامه خود آورده اند که " پذیرش چنین ترجیح و تقدیم را برای خود در تضاد عمیق با روحیه ایثارگری و جوهر جوانمردی جاری در شخصیت جانبازان تلقی می کنیم و بر این باوریم که اگر بنا بر اولویت گذاری باشد اتفاقا معلولان عزیز بر جانبازان مقدمند. " خب نظر شما چیست ؟ جوانمردی و بزگ منشی بیش از این؟...

برای مهر

2006-09-23T23:03:00.000+03:30

روزهائی در زندگی وجود دارند که هرگز فراموش شدنی نیستند . برخی از آنها فقط یک باررخ می دهند و برخی دیگر همیشگی هستند و هر سال تکرار آن ،یادآورزیبائی ؛ نشاط و مهر است. اول مهر ماه هر سال گوئی همه چیز رنگ و بوئی دیگر و تازه بخود می گیرد و این تکرار شیرین را همه ،هر ساله انتظار می کشیم. از آن روز که در اولین مهر ، مدرسه رفتنمان را درک کرده ایم، این شیرینی - و شاید برای برخی تلخی خوشمزه - در ذهنمان نقشی جاودان بسته است. شاید ازهمین رو باشد که اکثر افراد نام معلم کلاس اول خود را بخاطر دارند و این چیزی نیست جز همان شیرینی که در کلام مهر آمیز و محبت بی حد او خلاصه می شده است. نوشتن از مهر برای همه و بخصوص برا ی ما معلم ها شاید سخت باشد و گاه نیز آسان ، سهل و ممتنع است . قصد من هم امروز این بود که صبح وقتی در دانشکده بودم این یادداشت را بنویسم اما فشردگی برنامه ها تا همین موقع اجازه نداد و شاید خیلی از حرفائی که در نظر داشتم اینک بیادم نیاید . امروز هم صبحی متفاوت با دیگر روزها را مشاهده کردم . زیبائی و حرکت شوق آمیز کودکانی کلاس اولی و عجله آنان در رسیدن به مدرسه ، تا حضور دانشجویان سال اول در مرکز همایش های رازی دانشگاه که مراسمی را باید حضور می افتند ، حجم بیشترترافیک و تصادف های متعدد که در مسیر رخ داده بود - البته شکر خدا همه خسارتی و جزئی که مشخصا ناشی از عجله و شلوغی بود - حضور در اولین جلسه کلاس با دانشجویان جدید دوره کارشناسی ارشد واشتیاق خوبی که در آنها دیدم و خاطره دوست و برادر عزیزم مرحوم دکتر کاظمی که معلمی ارزنده بود ، بواقع امروز را برایم برجسته تراز روزهای دیگر ساخته بود . مهر با نام دلفریب خود بی جهت برای آغاز درس و محبت برگزیده نشده است که همچون بسیاری ا زانتخاب های ما ایرانیان با قصد مشخص و مطلوب انتخاب شده است و چه خوب که این شروع را با مهری درونی نسبت به هم دیگر آغاز کنیم وهر چه پلیدی و زشتی است را با تلاش برا ی کسب تقوا و اخلاق نیکو و حسنه از خود برانیم و چه زیباست که این مهر با رمضان تلاقی کرده است و ماهی بس بزرگ بر ما وارد می شود و بهتر بگویم ما بر آن وارد می شویم که در این مسیر درست می تواند یاریمان کند . بهانه خوبی است که یاد کنیم از رزمندگانی که در صحنه ای دفاع 8ساله افتخار آفریدند و جمعی از آنان اینک در نزد ما نیستند وبرخی دیگر نشانه هائی هستند که در کنار ما ، یادآور آن قهرمانی ها و دلاورمردی هایند. این برای ما که در حیطه توانبخشی هستیم مسئولیتی بزرگتر به همراه دارد چه بیش از دیگران هم برای بازگشت آنان به جامعه تلاش کرده ایم و هم باید بیش از دیگران در این مسیر قدم برداریم. با تبریک این ایام خجسته از همه دوستان در این ماه بزرگ التماس دعا دارم ، بیائید همدیگر را بیش از گذشته دعا کنیم...

160 هزار مجهول‌الهويه در بهزيستي

2006-09-20T21:08:00.000+03:30

راستش را بخواهید عنوان خبر زیر را که در بازتاب خواندم، کمی کنجکاو شدم تا ببینم چه اتفاقی رخ داده است. خب به خبر که مراجعه کردم با متن زیر مواجه شدم. براستی نمی دانم منبع این حرفها برای آقای وزیر چیست یا کیست . بیشتر به ذهنم رسید که برای توجیه علت عقب افتادن تشکیل آن بانک مد نظر این را گفته اند. آنجا که می گویند بهزیستی این 160 هزار نفر مجهول الهویه را نگهداری می کند ، واقعا مخ آدم سوت می کشد. الان نمی دانم ولی تصور می کنم هیچگاه تعداد افرادی که در بهزیستی اعم از حوزه توانبخشی و هم حوزه اجتماعی نگهداری می شوند به زحمت از رقم بیست تا سی هزار تجاوز کند که اغلب اینها هم شناسائی شده اند و توسط خانواده به بهزیستی سپرده شده اند. حال این رقم ....به هر صورت با کمی دقت و تامل بیشتر در گفتار می توان از این قبیل مسائل پیشگیری نمود آن هم در این سطح و سطوح....

" وزير رفاه و تامين اجتماعي گفت: طي جمع آوري و استخراج آمار افراد تحت حمايت سازمان بهزيستي با 160 هزار نفر مجهول الهويه مواجه شده‌ايم. پرويز كاظمي در گفت‌وگو با فارس افزود: اطلاعات افراد تحت پوشش سازمانهاي حمايتي و بيمه‌اي چون سازمان بهزيستي، كميته امداد، سازمان بيمه خدمات درماني، سازمان بازنشستگي كشوري و سازمان تامين اجتماعي در مجموعه‌اي به نام «بانك اطلاعات ايرانيان» همراه با كد ملي افراد جمع‌آوري خواهد شد كه طي مراحل جمع‌آوري اين اطلاعات در سازمان بهزيستي با 160 هزار نفر نفر مجهول‌الهويه مواجه شده‌ايم. وي در ادامه گفت: اين افراد اكثرا كساني هستند كه يا دچار اختلال حواس هستند و بهزيستي آنها را جمع‌آوري و نگهداري مي كند يا بيماران رواني و افرادي هستند كه تعادل رفتاري ندارند و اطلاعاتي درباره خود نمي توانند ارائه كنند. وزير رفاه و تامين اجتماعي اظهار داشت: يكي از دلايلي كه باعث كند شدن روند راه اندازي و بهره برداري از اطلاعات بانك اطلاعات ايرانيان شده است، روبرو شدن با چنين مسائلي در حين كار است كه قطعا زمان مي‌برد تا اين افراد شناسايي شوند و حداقل نام و نشاني از آنها بدست آيد تا همراه با كد ملي وارد اين بانك شوند. كاظمي گفت: تاكنون 85 درصد از كار جمع‌آوري اطلاعات اين بانك انجام گرفته است

فاصله

2006-09-16T22:39:00.000+03:30

باز هم مدتی بین دو یادداشت فاصله افتاده است. هم بخاطر سفر هفته گذشته به مشهد است که نائب الزیاره دوستان بودم و هم بخاطر کمی دلتنگی ناخواسته که دلیل خاصی هم برایش نتوانسته ام پیدا کنم . از این مدل فاصله ها در این چند سال وبلاگ نویسی باز هم داشته ام که انشاالله این هم زیاد به طول نیانجامد. اصلا این یادداشت کوتاه را نوشتم شاید دستم برای نوشتن راه بیافتد...دعا کنید...در یک متن آفلاین که برایم آمده بود حدیثی ذکر شده بود که بدم نمی آید آنرا نقل کنم: " حضرت امام جواد(علیه السلام): سه چيز است كه هر كس آن را مراعات كند ، پشميان نگردد : اجتناب از عجله ، مشورت كردن ، و توكل بر خدا در هنگام تصميم گيري "

به یاد برادرم سعید

2006-09-07T21:43:00.000+03:30

به یاد برادرم سعید

این وبلاگی است که یاسر کاظمی آشتیانی، برادر دوست عزیرم مرحوم دکتر سعید کاظمی آشتیانی به یاد برادرش می نویسد. هفته گذشته با ایمیلی که برایم ارسال کرده بود ، آن را معرفی نموده بود. این روزها هم به میلاد امام زمان (عج) نزدیک می شویم و هم به زمان برگزاری جشنواره بین المللی رویان که یادگار همیشگی اوست و چه سخت در این مدت دوری او را تحمل میکنیم. من بواقع نمی دانم که دوستانش در جهاد و نیز رویان چگونه بدون او محیط آنجا را تحمل می کنند، البته صبری که خداوند در این مصائب عطا می کند ، یارای تحمل را به انسان می بخشد . حال یادداشت های برادرش نیز می تواند گوشه ای از فضیلت ها و ویژگی های بارز او را یادآوری کند و توجه ما را جلب کند به نکات و خاطراتی از او که کم نیست و می تواند سرمشق مناسبی برای دوستان بویژه جوانان باشد. عشق به ائمه و تدین او بسیار بارز بود اما هیچگاه در قید مقدس مآبی و برداشت های قشری از دین گرفتار نشد و روحیه آزادمنشی و آزاد اندیشی او برای همه دوستان مشخص است. در یادداشت اخیر برادرش نیز همین مطلب به خوبی باز شده است که توصیه می کنم آن را مطالعه کنید. جایش در این ایام مبارک - که به همه دوستان هم تبریک می گویم - بسیار خالی است اما یادش همیشه در ذهنم جاری است

جشنواره حرکت، شادی ، زندگی

2006-09-01T15:39:00.000+03:30

دیشب فرصتی دست داد تا در جشنواره تابستانی کودکان و نوجوانان معلول که به همت شهرداری منطقه 3 و همکاران حوزه توانبخشی سازمان بهزیستی کشور به مدت سه روز در پارک ملت تران برگزار شده بود، شرکت کنم. البته دیشب ، شب آخر و مراسم اختتامیه آن بود.. متاسفانه فرصت بازدید از غرفه ها برایم میسر نشد واز این بابت متاسفم چون دوستان تعریف زیادی از آن کرده بودند. آقای خادم الاسلام شهردار منطقه 3 هم بودند و بسیار خوشحال شدم که دیدی مثبتی در این موردداشتند و می گفتند خروجی این کار را بسیار بالاتر از حد انتظارشان دیده اند و قصد دارند که آن را به یک کاردائمی و همه ساله هدایت کنند و به همین منظور هم ستاد دائمی جشنواره را تشکیل داده اند. قصد ایجاد سالنی چند منظوره را هم دراند که مناسبات معماری هم در آن بخوبی رعایت شود تا مورد استفاده عزیران دارای ناتوانی هم بتواند قرا رگیرد. دیشب جمعیت زیادی از مردم در مراسم شرکت کردند و شاهد هنرنمائی دوستان دارای ناتوانی بودند. برا ی من هم فرصت مغتنی بود تا بار دیگر شاهد این هنرنمائی باشم. بسیار خوشحال شدم که کارهای دوستان هر روز غنی تر و حرفه ای تر ارائه می شود. گروه تاتر کهریزک نشان داد که سرمایه گذاری انجام شده در این زمینه در کهریزک ثمرات فراوانی داشته و هنرنمائی احمد -دوست خوبی که فاقد هر دو دست است - گرمی خاصی به مراسم بخشید. گروه دستان گویا که به رهبری خانم اصدقی و با حضور دختران و پسران ناشنوای مرکز شهید آیت که آن زمان شکل گرفته بود، امروز به یک گروه حرفه ای بدل شده است که بخوبی با زبان وگویش های محلی و پوشیدن لباس هر دیار کار زیبای خود را ارائه نمودند. برایم جالب است که همکاران سازمان آموزش و پرورش استثنایی هم همین طریق را برگزیدند و یکی از مدارس ناشنوایان آنان هم به همین سبک به هنرنمائی پرداختند. دوستان کم توان ذهنی مرکز عاطفه هم سرودی که اجرا کردند که با نواخت ارگ توسط یکی از هم گروهای خود ، نشان دادند که کار آموزشی خوب در مورد این گروه بخوبی پاسخ میدهد. به هرحال دیشب حال و هوای پارک ملت تهران با هنرنمائی دوستان معلول جلوه ای وخاص یافته بود که در نگاه های متعجب و صمیمی مردم می شدآن را سراغ گرفت. دیدن دوستان قدیمی معلول و همکاران بهزیستی هم برای من یاد آور دوران شیرین - هر چند سخت - کار در بهزیستی بود. برای همه دست اندرکاران برنامه دیشب آروزی توفیق دارم .

موافقت سازمان ملل با پيمان حمايت از حقوق معلولان

2006-08-28T22:24:00.000+03:30

یادتان باشد بارها درمورد کنوانسیون حقوق معلولان که حداقل هفت سال متوالی است در سازمان ملل همه بدنبال تصویب آن هستند، سخن گفته ام. چندی پیش هم در کمیسیون حقوق بشر اسلامی هم در این مورد سخنرانی داشتم. امروز خیلی خوشحال شدم که در خبرها از تصویب مقدماتی آن ذکری بعمل آمده بود. امیدوارم در اجلاس ماه سپتامبر دیگر این موضوع به تصویب برسد و در سال های آتی شاهد ثمرات ارزنده اجرای آن در بین معلولانجوامع باشیم. متن خبر ایرنا را بخوانید:

سازمان ملل با متن يك پيمان بين‌المللي كه حقوق و آزادي‌هاي بيشتري را به افراد معلول در سراسر جهان اعطا مي‌كند، توافق كرده است. به گزارش پايگاه اينترنتي بي.بي.سي، تشكيل كنوانسيون سازمان ملل در مورد حقوق معلولان در نيويورك مورد موافقت قرار گرفت. اين اولين پيمان حقوق بشر قرن بيست و يكم است و سازمان ملل اميدوار است بهبود قابل توجهي در وضع افراد معلول ايجاد كند. شمار جمعيت افراد معلول در سراسر جهان، ‪ ۶۵۰‬ميليون نفر برآورد شده است. انتظار مي‌رود اين پيمان در جلسه بعدي "مجمع عمومي سازمان ملل" كه ماه سپتامبر آغاز مي‌شود، به تصويب برسد. كشورهايي كه اين پيمان را امضا مي‌كنند بايد قوانين و تدابيري را براي بهبود حقوق افراد ناتوان تصويب كنند و قوانين، رسوم و رفتارهايي را كه باعث تبعيض عليه افراد معلول مي‌شود كنار بگذارند. در حال حاضر تنها ‪ ۴۵‬كشور قانون ويژه‌اي براي حمايت از معلولان دارند. همچنين تضمين برخورداري از حق زندگي بر يك مبناي برابر با ساير افراد از ديگر وظايف كشورها است. بر اساس اين پيمان، دسترسي به فضاها و ساختمان‌هاي عمومي و همچنين حمل و نقل، اطلاعات و ارتباطات نيز براي معلولان بايد بهبود يابد.

نامه پیرزنی به خدا: بسیار خواندنی

2006-08-26T23:44:00.000+03:30

این داستان را شاید بارها خوانده باشید، اما برخی مطالب به خواند چندین باره آن می ارزد و این داستان هم به نظرم یکی از آنهاست . متنی ساده که در عین حال بسیار پر معناست وهرکس در هر بار خواندن می تواند بقدر کفایت خویش برداشت کند . بخوانید، البته آن را از یک وبلاگ - از همه رنگ خاطراتچی - نقل میکنم :
در اداره ی پست مثل تمامی روزها نامه ها دسته بندی می شدند تا هر کدام به مقصد خود برسند .یکی از این کارمندها که مشغول کار خود بود ونامه ها را اماده می کرد و در جای خود می گذاشت ناگهان به نامه برخورد که روی ان نوشته شده بود نامه ای به خدا. آن را باز کرد در نامه چنین نوشته شده:
خدای عزیزم من پیر زنی هستم 84 ساله و با حقوق ناچیز باز نشستگی که فقط 100 دلار است زندگی خود را سپری می کنم. امروز جوانی پول من را که درکیفی بود از من دزدید من هم دراین شب عید دوستانم را به مهمانی دعوت کرده ام و پولی ندارم تا از انها پذیرایی کنم کسی را هم ندارم تا از او پولی قرض بگیرم حال ای خدا من نمیدانم چه کنم مرا کمک کن
کارمند اداره ی پست که این نامه را خوانده بود همکاران خود را صدا زد و ماجرا را برای انها تعریف کرد. کارکنان هم بعد از شنیدن این داستان جیبهای خود گشتند و هر کدام چند دلاری روی میز گذاشتد در اخر96 دلار روی هم جمع شد ان را در پاکتی گذاشتند و به پیره زن فرستادند . بعد از چند روز دوباره نامه ای به اداره پست امد که روی ان نوشته شده بود: نامه ای به خدا کارمندان دور هم جمع شدند تا ان را بخوانند نامه را باز کردند .پیر زن چنین نوشته بود :
خداوندا از تو متشکرم مهمانهای من امدند و من برای آنها شامی عالی پختم البته از ان پول 4 دلارش کم بود که من اطمینان دارم ان را کارمندان اداره ی پست برداشته اند

عید مبعث

2006-08-21T22:36:00.000+03:30

اقراء ، اقراء باسم ربک الذی خلق... هوالذی بعث فی الامیین رسولا منهم یتلواعلیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه... انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق...
امشب یکی از بزرگترین شب ها برای امت مسلمان در طول تاریخ است . بعثت پیامبر را باید بزرگترین رخداد در جامعه اسلام دانست و هرچه هست از همین شب است . شبی که پیامبر بزگ خدا با کلام وحی مخاطب قرار گرفت و آن هم به کلمه خواندن و هدف از بعثت را هم در آیه بعدی ملاحظه می کنید، یتلوا علیهم... تا بخواند بر آنان ...با هدف بزرگتر تزکیه و تعلیم آنان... اینکه معلمی را هم شغل انبیا دانسته اند ، به گزافه نیست که در همین اشاره کوتاه من بخوبی می توان ردپای آن را یافت . البته در جامعه امروز فاصله ما با آن خلق عظیم و آن عصاره خلقت بسیار طولانی شده است . من تا جائی که بخاطر دارم همیشه از اینکه در جامعه ایران به دو عامل بهای کمتری داده شده است ، احساس ناخشنودی و نگرانی داشته ام . یکی موضوع قرآن است و اینکه علیرغم اینکه در سالهای بعد از انقلاب بیش از گذشته بدان پرداخته شده است اما هنوز با نقطه ای که در فضا و بستر زندگی عادی ما جاری و ساری شود ، فاصله ای بعید داریم و نمی دانم کی به آن نقطه خواهیم رسید. دیگری هم در مورد پیامبر خدا (ص) است. حتی امسال هم که به نوعی سال او نامیده ایم ، به نظرم از آنچه باید در شان و اندازه عظیم ایشان انجام دهیم ، بشدت دور هستیم. نگاهی در همین هفته به خیابانها و کوچه ها بیاندازیم و همینطور برنامه ها و آن را مقایسه کنیم با برخی مراسم دیگرمان ،. حتما شما هم می پذیرید که بسیار کم کار شده است و بیشتر باید از مظلومیت پیامبر بگوئیم و برایم عجیب است که چرا اینگونه است. البته برای خودم دلایلی یافته ام ، اما اگر امسال بر این مهم فائق نیائیم - می پذیرم که کار سالها را در یک سال نمی توان به سرانجام رساند- جبران آن در سالهای دیگر بسیار سخت خواهد بود. اگر امسال به پیام " انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق " دست پیدا نکینم ، سالهای دیگر به غفلت سالهای قبل خواهد رفت . محمد (ص) سرچشمه فضائل انسانی و معنوی است . بکوشیم اخلاق ، معرفت ، انسانیت ، محبت ؛ عدالت و... را در این چشمه زلال و بر ریا بیابیم و بر پیمانی که با او می بندیم ، استوار و پابرجا بمانیم با استعانت ار ذات احدیت...

مرکز مین زدایی جمهوری اسلامی ایران

2006-08-18T18:50:00.000+03:30

مرکز مین زدایی جمهوری اسلامی ایران

در آن زمان هم که در بهزیستی فعالیت داشتم یکی از موضوعات مهمی که همیشه با دوست خوبم جناب آقای دکتر رزاقی - که آن زمان معاون پیشگیری سازمان بودند - بحث و گفتگو م یکردیم همین موضوع مین زدائی و مشکلات ناشی از وجود میلیونها مین باقی مانده از زمان جنگ تحمیلی بود. همه هفته خبر هائی داشتیم از موارد مختلف انفجار مین که باعث ناتوانی و معلولیت اراد در نقاط مرزی می گردید. در این میان از کودکان و زنان تا مردان در مشاغل مختلف قربانی این مین ها می شدند. برنامه پیشگیری از آسیب با مین در همان زمان تدوین شد و تا جائی که خبر دارم بعدها هم ادامه داشت ، البته بیشتر در همان حوزه پیشگیری موضوع دنبال می شد. به هر حال امروز در اینترنت جستجو م یکردم که به سایت مرکز مین زدائی کشور رسیدم. خب خوشحال شدم که دوستان در این زیمنه فعال هستند و آنطور که سایت هم نشان می دهد به صورت جامع یدان می پردازند. برای همه دوستان در این امر مقدس آرزوی توفیق دارم و نیز آنکه روزگاری فرا رسد که از مین در هیچ کجای جهان خبری نباشد....

مهارت های پژوهشی دانشجویان

2006-08-10T16:34:00.000+03:30

خوشبختانه در سال های اخیر گرایش خوبی در بین دانشجویان برای انجام فعالیت های پژوهشی مشاهده میکنم. البته درمورد دانشجویان کارشناسی ارشد که باید پایان نامه پژوهشی ارائه کنند این بحث از قبل وجود داشت ولی تشکیل کمیته های پژوهشی دانشجوئی در دوره های کارشناسی که در بسیاری از موارد به برگزاری سمینارهای دانشجوئی در سطح قابل قبولی منجر شده است را باید مطمع نظر قرار داد. بااین حال فقدان درس " روش تحقیق " عمدتا" منجر به دلسردی دانشجویان در انتخاب عنوان برای تحقیق و به پایان رساندن برخی تلاش ها در این زمینه است. عنصر دیگر عدم توجه در جستجوی اطلاعات از طریق مناسب می تواند باشد. معمولا در مقابل رایانه نشستن و اتصال به اینترنت همان، اگر مشخص نباشد به دنبال چه میگردی ، مسلما مشخص نخواهد بود از کجا سر در خواهی آورد.... بنابراین جستجوی منطقی - حتی برای پیدا کردن عنوان تحقیق - باید از طریق صحیح و بویژه از مجرای بانک های اطلاعاتی صورت پذیرد. در این صورت می توان به ادامه کار و در نهایت به نتیجه رساندن آن امیدوار بود... در سایت آقتاب به مقاله ای برخوردم که در دو قسمت این مهم را بخوبی بحث کرده است. قسمت اول و دوم آن را می توانید مطالعه کنید....

ترمیم نخاع

2006-08-01T11:49:00.000+03:30

هرچند به دفعات زیاد خبر موفقیت در انجام پیوند نخاع را شنیده بودم ، اما خبر و تصاویری که دیشب از شیکه سوم تاویزیون پخش شد ، چیزدیگری بود . نتایج تحقیقات و ممارست طولانی یک تیم از متخصصان دانشگاه علوم پزشکی تهران نتیجه مثبت داده بود و پیشرفت های بی نظیری در این مسئله رخ داده است. کار انچام شده با استفاده از سلول های شووان و کشت آنها و سپس تزریق آنها بداخل نخاع در محل ضایعه باعث تکثیر سلولی و در نهایت برقراری ارتیاط الکتریکی بین دو سر ضایعه دیده شده است. این می تواند تحول یزرگی در وضعیت افراد دارای ناتونی و معلولیت ضایعه نخاعی که سخت ترین و متداولترین نوع معلولیت در جوامع امروزی است ، باشد . نکته حائز اهمیت آن است که کار گویا از مرحله تحقیقاتی خارج و به مرحله عملیاتی رسیده است. این هرچند خوشحال کننده است اما همانطور که دیشب هم اشاره شد ، ابتدای کار است و در برخی موارد نیازمند تکمیل شدن می باشد. باید انتظاراتمان را در این زمینه منطقی کنیم . نباید با تبلیغات بیش از حد امیدهای بیش از اندازه در افراد و خانواده ها ایجاد نمود که خدای نکرده در صورت عدم موفقیت مشکلات بیشتری را مواجه شویم . با تبریک کسب این موفقیت به همکاران دانشگاه و دوستان دارای ناتوانی از خداوند متعال آرزوی سلامت و زندگی بهتر برای همه دوستان ضایعه نخاعی دارم...یک خبر هم در این زمینه از قول وزیر بهداشت بخوانید...

خور بیابانک

2006-07-29T14:06:00.000+03:30

بعد از نوشتن یادداشت قبلی به صرافت افتادم " خور بیابانک " را هم جستجو کنم . بیش از 900 مدخل در گوگل معرفی می شود.

. خور برای من یادآوری شیرینی یک خاطره زیبای کودکی است. هرچند ، بیشتر از چند بار خور نرفته ام، اما همیشه شیرینی آن خاطره برایم باقی است. امیدوارم بار دیگر بتوانم خور را از نزدیک ببینم... دوستانی که علاقمند باشند بیشتر در مورد خور بدانند می توانند این چند لینک را برررسی کنند....

خور و بیابانک - ویکی پدیا

شرح حال یغما

آئین های نوروزی - دکتر مرتضی هنری

شهرداري خور و بيابانك

خور- بر ساحل کویرنمک

البته سایت ها خیلی زیاد و از حوصله وقت خارج. بسیار خوشحال شدم که دوستانی پیگیر، دراین زمینه مشغول هستند . برای ایشان از صمیم قلب آرزوی توفیق دارم

روستای بزرگ وفس

2006-07-29T13:54:00.000+03:30

داشتم " آموزش بهداشت" را در بین وبلاگ های بلاگر جستجو می کردم. به مطلب زیر برخوردم. خیلی برایم جالب بود. عجب روستای پر برکتی البته نمونه های آن را در بسیاری از نقاط ایران میتوان یافت. از جمله باید یادی کنم از خوربیابانک زادگاه مرحوم پدر و ماردم که در میان کویر انسانهای شاخص بسیاری تحویل جامعه داده است... بد نیست سری به سایت روستای وفس بزنید

روستای بزرگ وفس: "کلاس های آموزش افراد سرپرست خانوار در وفسطبق اعلام جناب دهیار، قرار است از روز شنبه تا پنج شنبه ی هفته ی آینده، کلاس هایی برای آموزش بهداشت و تنظیم خانواده و سایر مسائل خانوادگی برای مردان و زنان سرپرست خانوار، در وفس برگزار شود. مجری برگزاری این کلاس ها که فقط مخصوص افراد ۶۰ سال به بالا است، کمیته امداد می باشد.آقای دهیار همچنین اعلام کردند، محل برگزاری کلاس ها، مسجد "

راه شب

2006-07-19T22:39:00.000+03:30

آنچه بخاطر دارم همیشه در رسانه ها نقش افراد دارای ناتوانی و معلولیت به دیده افراد مزاحم، انتقام جو ؛ افسرده، گوشه گیر و... نمایش داده می شده است . در ایران البته همیشه این نقش را برای افرادی که بلحاظ ذهنی و روانی دچار اختلال هستند بیشتر در نظر می گرفتند و نمایش می دادند و می دیدیم که افرادی هم همیشه با سنگ وچوب بدنبالشان بودند برای آزار و اذیت...و یا آنها را در غل و زنجیر به عنوان درمان به بند می کشیدند که آثار آن در موزه ای در دهکده سلامی شیراز که خود دکتر سلامی در جوانی این چنین مرکزی برا ی نگه داری آنان بوجود آورده بود ، بخوبی نمایش دهنده این دیدگاه است . تلاش برا ی زدون این تصویر و جایگزینی تصویری مثبت و قابل اتکاء و اعتنا از آنان در سازمان بهزیستی قبل از دوره مدیریت من در حوزه توانبخشی آغاز شده بود. تصور همکاران قبلی همچون جناب آقای دکتر میرخانی هم بر این بود که باید با رسانه ها از جمله رسانه سینما و تلویزیون بیشتر کار کنیم. این کا ردرحیطه تهیه کنندگان و بویژه نویسندگان فیلمنامه و کارگردانان بسیار اهمیت داشته و دارد . در سالهای اخیر شما بخوبی روند حرکت و تمایل ایشان به ساخت فیلم در این حیطه را بخوبی می توانید مشاهده کنید . گرایش برخی کارگردان های مطرح در این زمینه ستودنی است ، هم از این لحاظ که به این موضوع می پردازنند و هم اینکه تلاش آنان برا ی ارائه تصویری مثبت و قابل اعتناست . کارهای آقای مجیدی ، خانم بنی اعتماد و درخشنده و این اواخر در تلویزیون کارهای آقایان مهدی هاشمی و داریوش فرهنگ قابل ذکر است . امشب و در هفته بهزیستی که اگر عمری بود بدان هم در وقتی دیگرخواهم پرداخت ، انتخاب خوبی در سریال " راه شب " شده بود از موضوع تخلیه یک مدرسه استثنائی . دردی که گریبانگیر آموزش و پرورش است و برا ی حوزه استثنائی عمیق تر... آقایان هاشمی و فرهنگ بخوبی توانسته بودند حضور و عشقی که در پس کار با این عزیزان است را با بازی خوب معلم و مدیر آنان بخوبی به تصویر بکشند . عشقی که دروجود همه آنانی است که نه از سر سیاست و نه از سر کسب قدرت به این دیار می آیند که جز تاسف برایشان حرفی نمی توانم گفت . کار در حوزه معلولان چه در حیطه اجتماعی و چه درحیطه توانبخشی عشق می خواهد نه سیاست که بخوبی من آن را در وجود همه همکارانم در بهزیستی می دیدم و حتی در چهره بسیار از هنرمندانی که به این وادی وارد می شدند و با خلوص کامل گام بر می داشتند. هنوز گونه های خیس چندین باره استاد عزت الله انتظامی را در برنامه های مختلف از جمله جشنواره های تاتر معلولان بخاطر دارم که گاه اشک های نرم او به هق هق گریه ای بدل می شد که تو هیچگاه از خاطر نمی بری... و افسوس که سیاست و افسون قدرت همیشه چون خنجری از غلاف خارج شده راه رسیدگی به نیازمندان سازمان را به بیراه بدل نموده و هریک از ایشان با کوچکترین اطلاع از این حیطه سخن فرسائی نموده و می روند تا نوبت به دیگری رسد... خدایا اهرم سیاست را برای همیشه از گریبان سازمان بهزیستی و مخاطبین نیازمند آن بردار

" انحلال بهزیستی ؛ مرگ اجتماعی معلولان"

2006-07-10T23:21:00.000+03:30

این روزها موضوع مهمی در محافل اجتماعی کشور مطرح شده است تحت عنوان انحلال سازمان بهزیستی کشور و عده ای هم به شدت به آن دامن می زنند . البته این افراد اهداف خاص خود را دارند. امروز مطلبی را در روزنامه اطلاعت - صفحه با معلولین - در این زمینه نوشتم که تا اندازه ای ابعاد موضوع و نگرانی هایی را که دراین مورد دارم منعکس کرده است . امیدوارم که دوستان هم ضمن مطالعه نظرات خود را بیان کنند . مطلب را در اینجا می توانید مطالعه کنید

جای معلولیت در سرشماری سال 85

2006-07-04T22:26:00.000+03:30

روزنامه شرق ، امروز گزارشی دارد پیرامون سرشماری سال 85 که آبانماه امسال برگزار می شود. در بخشی از آن به موضوع معلولیت هم پرداخته است و بخشی از مصاحبه با من هم آمده است که در زیر آن قسمت را می آورم. برای خواندن گزارش کامل اینجا کلیک کنید....

" جاى معلوليت در سرشمارى سال ۸۵

امسال هم مانند سال هاى گذشته در بين ۲۷ سئوال پرسشنامه سرشمارى، دو سئوال به معلوليت اختصاص داده شده است. معلوليت يكى از حوزه هايى است كه درباره آن اختلاف نظر زيادى وجود دارد. روند كار براى ورود معلوليت به سرشمارى به اين گونه است كه تعاريفى از سازمان بهزيستى به مركز آمار پيشنهاد شود و اين تعاريف بايد در يك تعامل مشترك با سازمان استفاده كننده از آمار كنترل شود و در نهايت تعاريف سازمان استفاده كننده و كارشناس مركز آمار يكسان شود و مامور سرشمارى با يك تعريف واحد اطلاعات مربوط به معلوليت را جمع آورى كند.اما تا به حال معلوليت در سرشمارى چگونه بوده است. دكتر كمالى مى گويد: «در سرشمارى سال ۶۵ تعداد افراد معلول طبق تعريف آن زمان كه شامل تنها افراد نابينا و ناشنواى كامل و قطع نخاع بود و معلوليت هاى ذهنى ديده نشده بود، ۴۵۶ هزار نفر عنوان شد. در سال ،۷۵ تعداد افراد معلول ۴۷۹ هزار نفر اعلام شد ما از اين آمار نتوانستيم استفاده كنيم چون برآوردهاى ما رقم متفاوتى را به دست مى داد. طبق تعريف سازمان بهداشت جهانى كه ۵/۳ تا ۴ درصد جمعيت هر كشور را افراد معلول تشكيل مى دهند ما بايد بين ۲ تا ۵/۲ميليون نفر معلول شديد يا متوسط مى داشتيم كه آمار ۴۷۰ هزار نفر اعلام كرده بود، اين تفاوت بسيار فاحشى است.» نوراللهى درباره تعامل سازمان ها و در نظرگيرى تعاريف يكدست براى معلوليت و رفع اين نقص مى گويد: «مطابق با تعاريف سازمان ملل معلوليت در حوزه كارى سرشمارى هاى عمومى نيست و ادارات آمار بايد به سازمان بهزيستى كمك كنند. اما در كشور ما طبق مصوبه مجلس مركز آمار موظف شده كه آمار معلوليت را هم در سرشمارى هاى نفوس و مسكن به دست آورد. اين موارد در تخصص ما نيست. در سرشمارى سال ۷۵ اشكال اين بود كه مسئولان وقت مركز آمار بهزيستى به توافق نرسيدند چون مى گفتند ما بايد راه حل هاى ديگرى براى نيازهاى آمارى پيدا كنيم. حوزه معلوليت چيزى نيست كه افراد غيرمتخصص بتوانند آمارش را گردآورى كنند. ما در سال ۷۵ توافق كرديم كه معلوليت ها را در سطح خانوار شمارش كنيم و در سال ۸۵ هم به رغم ميل باطنى مان و از آنجايى كه مى دانيم مشكلاتش چيست اين كار را انجام مى دهيم. مشكل اين كار براى سرشمارى اين است كه يا خانواده ها معلوليت را كتمان مى كنند يا تعريف ما با تعريف خانواده از معلوليت تفاوت دارد. با وجود اين ما تلاش كرديم كه انشاءالله خطا به حداقل برسد.» وى درخصوص پايين بودن درصد معلوليت اعلام شده در مقايسه با متوسط جهانى معتقد است: «آنچه كه ما در سرشمارى ها در نظر مى گيريم بخشى از حوزه گسترده ناتوانى است كه تحت عنوان معلوليت از طرف سازمان بهزيستى اعلام مى شود. طبيعى است اگر ما ناتوانى را بخواهيم برپايه تعاريف سازمان بهداشت جهانى جمع آورى كنيم به نرخ بالاترى از معلوليت و ناتوانى در كشور خواهيم رسيد.» كارشناسان معتقدند ايراد ديگرى كه به سرشمارى گرفته مى شود قوانين آن است كه از سال ۱۳۵۳ كه اصلاح و مصوب شده كوچكترين تغييرى در آن داده نشده است. ماده ۴ اين قانون بر اجبارى بودن اجراى سرشمارى در هر ۱۰ سال تاكيد مى كند. ماده ۵ تكليف كليه وزارتخانه ها و موسسات دولتى را با در اختيار گذاشتن افراد، وسيله نقليه، وسايل مخابراتى و ساير تجهيزات سرشمارى مشخص كرده است. ماده ۷ اين قانون مردم ايران را مكلف كرده كه به پرسش هاى مربوط به كليه سرشمارى ها و آمارگيرى ها پاسخ صحيح دهند. آمار و اطلاعاتى كه از افراد و موسسات جمع آورى مى شود محرمانه خواهد بود و جز در تهيه آمارهاى كلى و عمومى نبايد مورد استفاده قرار گيرد. استفاده، مطالبه و استناد به اطلاعات جمع آورى شده از افراد و موسسات به هيچ وجه در مراجع قضايى و ادارى و مالياتى و نظاير آن مجاز نخواهد بود. دكتر كمالى با انتقاد از اين بند قانونى محرمانه بودن اطلاعات حتى براى سازمانى مثل بهزيستى مى گويد: «ما انتظار داريم با بهزيستى براى دسترسى به افراد معلول و ارائه خدمات به آنها همكارى شود. چه اشكالى دارد آنها پيدا كردند و ما خدمات مى دهيم. اما اين محرمانه بودن آمارها براى بهزيستى جلوى انجام بسيارى از خدمات بهينه ما را گرفته است.» دكتر كمالى نگاه مردم به سرشمارى و آنچه را كه ماده ۷ قانون مبنى بر وظيفه هر ايرانى بر پاسخگويى دقيق دانسته مهم مى شمارد و مى گويد: «بايد بپذيريم كه عدم اعتماد به برخى از اطلاعات و داده هاى آمارى كه در كشور منتشر مى شود يكى به روش هاى آمارى برمى گردد و ديگرى به اينكه پاسخگويان تا چه حد سئوالات را به درستى پاسخ داده اند. شايد برخى از مردم فكر كنند آمارگيرى براى اهداف خاصى است و اگر آنها پاسخ اشتباه بدهند از برخى از مشكلات در حوزه ماليات، عوارض و بسيارى چيزهاى ديگر رهايى مى يابند. مردم بايد آگاه شوند كه اين اقدام بسيار مفيد و لازم است و به نظرم اين به نقش رسانه ها برمى گردد كه روى مسائل فرهنگى سرشمارى كار كنند تا مشاركت مردم را بالا ببرند.» "

سادگی

2006-06-22T16:20:00.000+03:30

آقای محمد توکلی دروبلاگ عکس خود به صید تصاویری از مرکز نگهدار یمعلولان وحدت همت گماشته اند . بد نیست سری بزنید....

شکست

2006-06-13T15:24:00.000+03:30

بعد از باخت به مکزیک ،دلم خیلی میخواست در وبلاگ مطلبی بنویسم اما فرصت مناسب دست نداد. دیروز و دیشب هم نشد وحالا که این یادداشت را می نویسم مطمئن شدم که دیگر نباید در این مورد بنویسم. با یکی از دوستان بحثی داشتیم در همین زمینه و درنهایت به این نقطه رسیدم که در موردی که اطلاعات کافی نداری بهتر است سکوت کنی- نه اینکه این را نمیدانستم، اما گویا یقین نداشتم – و بدین صورت مسئله برایم حل شد. این روزها البته بازار تحلیل در این زمینه گرم است و به تعداد نفوسی که قلبشان برای فوتبال ایرانی می زند ، کارشناس و تحلیلگر وجود دارد. کار را بدانها وا می گذرام با این امید که اگر به قضاوت می نشینیم ، تنها سیاه و سفید نبینیم و با همه واقعیت روبرو شویم. ما در موضوعات بهداشتی و سلامت و نیز در مسائل تحقیق همیشه از کوه یخ بعنوان مثالی که می تواند بخوبی فقط موارد آشکار و عیان را نشان داد یاد می کنیم. اگر به قطعه ای از یخ – کوه یخ را شاید نتوانیم از نزیک ببینیم- که در آب عوطه ور است نگاه کنیم ، خواهید دید که تنها بخش کوچکی از آن در بیرون آب پیدا ست و بخش قابل ملاحظه ای از آن زیر آب است. در مسائل بهداشت، سلامت و موضوعات تحقیق هم دلایل عمده را باید در آن 90 درصدی که زیر آب و پنهان است جستجو کرد. بدیهی است که ضعف آشکار را همگان قادر به شناسائی هستند و مهم دیدن نقاط غیر آشکار است که خب خوشبختانه این روزها بر تعداد آگاهان این امورافزوده شده است. امید وارم با تحلیل های جدید ، مشکلات تیم فوتبال و بلکه همه ورزش ما اصلاح شود.
برا ی اینکه این یادداشت خیلی هم بی فایده نباشد یک برنامه ساده که در اکسل نوشته شده است بدستم رسید که بسیار جالب است. به چندین زبان و بر اساس ساعات کشورهای مختلف جهان ، برنامه بازی های جام جهانی را به شما ارائه می کند و از آن مهمتر شما می توانید با وارد نمودن نتایج بازی ها به صورت خودکار جدول امتیازات هر یک از گروها و بازی های بعدی تا پایان جام را مشاهده کنید. از اینجا می توانید آن را دانلود کنید و لذت ببرید.

کلاس روش تحقیق

2006-06-09T23:13:00.000+03:30

خوشبختانه فرصتی فراهم شد تا بتوانم بخش هایی از " کلاس روش تحقیق " را بروز رسانی کنم . مدتها بود که قصد انجام این کار را داشتم ، اما مشغله فراوان اجازه نداد. البته این بدان معنا نیست که اکنون مطلب کامل شده است ، هرچند حداقل نیاز برای دانشجویان و محققان جوان را برطرف خواهد ساخت. منتظر نظرها، انتقادها و پیشنهادهای خوب شما هستم...

بدون دست و پا

2006-06-05T23:35:00.000+03:30

شمعدانی
در یادداشت قبلی گفتم سعی می کنم در یک صفحه شرحی از زندگی آن دوست معلول توانمند را بیاورم. خب دوست عزیزمان جناب آقای دشتی در وبلاگ شمعدانی زحمت کاررا کشیده استو ببینید....

بدون دست و پا

2006-06-04T15:48:00.000+03:30

در طول سال هائی که با معلولان جامعه کار کرده ام ، همیشه با دوستان عزیزی برخورد داشته ام که نمونه بارز قدرت و توانایی بوده اند . تلاش و امید و توکل عناصر عمده برا ی ادامه حیات دوستان دارای ناتوانی و معلولیت است. بدون اینها همیشه با افرادی در گوشه آسایشگاه ها برخورد خواهید داشت. احتمالا شما هم نمونه هایی را سراغ دارید و مثال زدنی ... خاطرم هست که در برخی از نمایشگاه ها که برای نمایش توانمندی معلولان- نه جلب کمک و ترحم- برگزار می کردیم بسیار از افراد در رده های مختلف با دیدن ایشان انگشت حیرت به دهان می بردند باور نمی کردند چگونه فردی بدون داشتن دست و یا مشکلات دیگر چنین فعالیت هائی را انجام میدهد. باز هم بخاطر دارم که به یک نکته همیشه اشاره داشتم و آن اینکه اینها تنها نمونه هستند و اگر بتوانیم شرایط و بسترها را مهیا کنیم تعدد این عزیزان راشاهد خواهیم بود.

امروز ایمیلی بدستم رسید که نمایشی است از کار بزرگ و ارزشمندی که یک دوست معلول غیر ایرانی که فاقد دست و پا می باشد ، انجام داه است. شرحی اززندگی او و نمونه هایی از عکسهایش در فعالیتهایی که در مراکز مختلف ازجمله مدارس ومراکز گوناگون داشته است تا نشان دهد چگونه با توکل بخداوند میتوان راه موفقیت را طی کرد.در قسمتی از متن خود می گوید :

"I believe that if you have the desire and passion to do something, and if it's God's will, you will achieve it in good time. As humans, we continually put limits on ourselves for no reason at all! What's worse is putting limits on God who can do all things. We put God in a "box". The awesome thing about the Power of God, is that if we want to do something for God, instead of focusing on our capability, concentrate on our availability for we know that it is God through us and we can't do anything without Him. Once we make ourselves available for God's work, guess whose capabilities we rely on? God's! "

فعالیت ها ی او بسیار جالب است و به نظرم فرصتی مناسب برای دست اندرکاران امور توانبخشی و جوامع معلولان است که از چنین نمونه هایی برای بالابردن آگاهی و تغییر نگرش بویژه در دوستان جوان و نوجوان بیشتر استفاده کنند. سعی می کنم متن زندگینامه و عکسهای او را در یک فایل همینجا قرار دهم تا همه استفاده کنند...

رسانه و سلامت

2006-06-01T23:36:00.000+03:30

از طرف مرکز تحقیقات ، مطالعات و سنجش برنامه ای صدا وسیما دعوتی شده بود برای جلسه ای دردفتر ریاست مرکز پیرامون فصلنامه " پژوهش و سنجش " و اختصاص یک شماره آن به صورت ویژه نامه به موضوع مهم " رسانه و سلامت " . خب کار خوب و مثبتی است . نگاهی به شماره های قبلی فصلنامه حکایت از آن دارد که موضوعات مختلفی مانند دین و رسانه، رسانه و زن، آموزش و رسانه ، خبر ورسانه و.. تاکنون شماره های مختلفی را بخود اختصاص داده اند و این مهم در مورد سلامت که می باید محور تمام فعالیتها دریک جامعه باشد تا کنون مورد غفلت واقع شده است. خود بهتر می دانید که امروز رسانه به بخشی تفکیک ناپذیر اززندگی مردم در همه جوامع بدل شده است و اصولا درتمامی لحظات زندگی - به تعبیری از پیش از تولد تا بعد از مرگ - همه با رسانه درگیر هستیم . این میزان اهمیت را در کمتر موضوعی می توان یافت . دقیقا در مورد سلامت هم وضعیت به همین گونه است . زندگی بشر با موضوع سلامت آنچنان آمیخته است که لحظه ای هم نمی توان از آن غفلت نمود . اما آنچه امروز دررسانه و بويژه سیما در حیطه سلامت می گذرد، به هر صورت فاقد یک انسجام و روند منطقی است . تسلط دیدگاه پزشکی بر آنچه پیرامون سلامت در رسانه ها اعم ازتلویزیون ، رادیو و .. مطرح است ، مانع از حضور قوی و مداوم آنچه پیشگیری خوانده میشود در برنامه ها شده است. باید اتفاق رخ دهد وبعد بگوئیم چه باید کرد. این داستانی است که سالهاست تکرار می شود . اما فرصت مطرح شده در این شماره از فصلنامه را باید قدر شناخت و به تبیین درست نحوه حضور موضوع سلامت از دیدگاهی علمی و تخصصی در رسانه پرداخت. باشد تا دست اندرکاران رسانه با تامل بیشتر بدنبال راهکارهای نو و پسندیده بويژه با تاکید بر آموزش سلامت با شیوه و مدل های مناسب و بهره گیری از متخصصان آموزش بهداشت و سلامت باشند. مترصد می مانیم تا فراخوان فصلنامه منتر شود و انشالله درآن زمان از همین طریق دوستان را در جریان قرار خواهم داد...

مجموعه اسلاید " کارگاه آشنائی با روش تحقیق "

2006-05-25T23:09:00.000+03:30

به دعوت دانشجویات عضو کمیته پژوهشی دانشکده علوم توانبخشی کارگاهی یکروزه تحت عنوان " آشنائی با روش تحقیق " برگزار کردم. هرچند زمان کارگاه بسیار کوتاه بود، اما با توجه به علاقمندی که در دانشجویان دیدم ، امیدوارم که این چند ساعت توانسته باشد مسیر کار برای پیدا کردن موضوع تحقیق و نوشتن طرح تحقیق را تا اندازه ای روشن کند. مجموعه اسلایدهای ارائه شده در این جلسه را از اینجا می توانید دریافت کنید

وبلاگ یک دوست نابینا

2006-05-20T15:05:00.000+03:30

عصای من چه رنگی است؟
این عنوانی است که جوان هفده ساله نابینای اهل دورود برای وبلاگ خود برگزیده است. احتمالا اولین وبلاگی است که یک نابینا در ایران می نویسد. برایش از صمیم قلب دعا می کنم. ورودش به فضای مجازی مبارک باشد....

کنگره هفدهم فیزیوتراپی

2006-05-16T22:56:00.000+03:30

کنگره هفدهم فیزیوتراپی هم امروز افتتاح شد . همه ما فیزیوتراپیست ها به نوعی به این دهه آخر اردیبهشت ماه عادت کرده ایم، که به سالن وزارت کار در تقاطع ولیعصر و چمران برویم و یاران و دوستان قدیم وجدید را تجدید دیدار کنیم و چند سخنرانی هم بشنویم و... به هر صورت سنتی است حسنه که هرکس به اندازه کفایت خود از آن برداشت می کند. البته سخن هرساله ما در این مورد که محل برگزاری دیگر شایسته اندازه های کنگره نیست هنوز هم بر زبانمان جاری است اما دوستان انجمن هنوز هم بر حرف خود هستند و محل را به مکانی بزرگتر و در شان کنگره هدایت نکرده و نمی دانم چند سال دیگر نخواهند کرد... امسال خانم باربارا مایر از هیات مدیره کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی هم به کنگره آمده بودند که نکته مهمی بود. البته گویا چند نفر هم با هزینه خود ازکشورهای دیگر آمده بودند . باز هم آغاز برنامه با تاخیر بود وبعد صوت دلنشین فیزیوتراپیست محسن موسوی استاد برجسته قرآن طنین انداز شد. فیزیوتراپیست مرتضی حیدری مجری مراسم بود و نکته مهم افتتاحیه قدردانی از فیزیوتراپیست های برگزیده در سال 1383 بود که با اهدا نشان عالی انجمن صورت گرفت. دیدار دوستان قدیمی و همکلاسی ها بار دیگر خاطره آن روزهای خوب و صمیمی را برایم زنده کرد.. اما امسال جای خالی دوست عزیزم دکتر کاظمی خالی بود و از مرتضی حیدری خواستم که یادش را پاس دارد که چنین کرد. .. آرزو می کنم جامعه فیزیوتراپیست های ایرانی قدر و منزلت خود را بدانند و به خدمت ارزنده ای که به مردم این دیار ارائه می کنند و تعهد بدانان همیشه پایدار بمانند...

موزه تاریخ 60 سال اخیر آلمان

2006-05-12T22:12:00.000+03:30

این یادداشت را باید روز یا به تعبیری جمعه شب گذشته می نوشتم. البته همان شب آنرا روی کاغذ نوشتم تا بعد وارد وبلاگ نمایم. همانطور که در یادداشت قبلی گفتم روز جمعه گذشته برای شرکت در سمینارمربوط به طبقه بندی ورزش معلولان به شهر بن در آلمان رفتم. پیش از این هم یکبار در سال 1370 در این شهر بوده ام. پایتخت آلمان بعد از جنگ جهانی که تا همین چند سال قبل پایتختی را برای خود حفظ کرده بود. بن شهری کوچک است و جمعیت زیادی هم ندارد ، جالبتر اینکه بدانید هنوز هم فرودگاه اختصاصی ندارد – این را از این نظر گفتم که ببینید شهری که پایتخت بوده است بواسطه آنکه می توانسته از فرودگاه شهر کلن استفاده نماید ، علیرغم مرکزیت کشور بودن، در اولویت ساخت فرودگاه قرار نیم گیرد- آنوقت نگاه کنید به وضعیت ساخت فرودگاه و بیمارستان و دانشگاه و کارخانه و... که در طول سالهای بعد از انقلاب چه میزان از سرمایه های کشور را هدر داده است. فرودگاه اراک، زنجان و... خب بگذریم از اصل مطلب دور افتادم. مراسم افتتاحیه همان شب در موزه ملی شهر بن انجام شد. حسن سلیقه در انتخاب محل برگزاری مراسم افتتاحیه آن بودند که برنامه بازدیدی هم از نمایشگاه تاریخ 60 ساله اخیر آلمان را برایمان تنظیم کرده بودند. دیدن موزه از این جهت که انتظار انسان همیشه از موزه دیدن چیزهای باستانی و بسیار قدیمی است ، کمی غیر منتظره بود یا بهتر بگویم به تعبیر امروزی سورپرایز شدیم. ابتدای موزه با شکست آلمان در جنگ جهانی دوم آغاز می شود و با تاکید بر مسیر پیشرفت آلمان در این شش دهه ادامه پیدا می کند. در مسیر حرکت با نحوه عملکرد دولت و ملت آلمان در حیطه های سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی آشنا می شوید و در جای جای آن با اشیاء و وسایل و نیز تصاویر بسیار مناسب سیر تاریخی برای شما ترسیم می شود. راهنما هم بخوبی بر موضوعات مورد علاقه خود تاکید می کند. مثلا در تصویری که از اولین کابینه دولت آلمان بعد از جنگ نمایش داده می شود بر روی اینکه حتی یک نفر زن هم در کابینه نیست تاکید می کند و تا تصاویر انتهای موزه که بر خانم آنک لزوم می کند. ماکت ها و اجسام و اشیاء حقیقی از دوران بعد از جنگ ، زندگی پناهندگان و بازماندگان در محیطهای بسیار سخت را بخوبی بازسازی می کند. اتاقی کوچک با یک میز غذاخوری ؛ یک بشقاب و بدون قاشق که نفرات باید به نوبت در آن غذائی اندک می خوردند. در جای دیگر قاشق هایی که ار فلزات مختلف توسط خانواده ها ساخته شده بود نمایش داده می شد و همینطور ابزار های مختلفی که همه از میان اجسام دور ریختنی – بخصوص نیروهای اشغالگر ان دوران – بدست آورده بودند ساخته می شد. یکی از نقاط جالب ؛ بازسازی اتاقی بود که برای بچه های گمشده پرونده – کارت – تشکیل میدادند و بایگانی نموده بودند. کارت های هر نفر به شکل خاصی در قفسه هایی که مربوط به آن دوران بود بخوبی حفظ شده بود. بازسازی آلمان در تصاویر متعددی به تصویر کشیده شده بود و نشان می داد که مرد و زن آلمانی به چه نحو برای آن زحمت کشیده بودند. جمع آوری و منظم و روی هم گذاشتن آجرهای حاصل از تخریب بناها می توانست برای هر فرد آلمانی کوپنی را به همراه داشته باشد که با آن بتواند غذائی دریافت کند. تحولات عمده سیاسی ، اقتصادی ؛ اجتماعی و فرهنگی و ...به نوعی در تصاویر و اجسام و اشیاء نمایش داده شده است. نکته جالب نمایش همین تحولات به موازات هم در آلمان شرقی سابق است. و مقایسه ای که تا زمان فروپاشی دیوار برلین ادامه می ابد و وضعیت مردم در دو سوی آن بخوبی روشن است. سیر پیشرفت های اقتصادی و ساخت اولین تولیدات صنعتی از جمله وسایل زندگی همچون اتومبیل ، یخچال ، تلویزیون و.. با نمایش هریک از اولین ها بسیار جالب است. نمونه یکی از اولین اتومبیل های بی. ام. و بسیار جالب است. اولین مدل فولکس واگن و اتومبیل بنز اولین صدراعظم آلمان بعد از جنگ و بسیار دیگر از اولین ها در موزه جایگاه خاصی دارند. مطالب در این زمینه و شرح آنچه در آنجا دیدم بسیار زیاد است و از حوصله وبلاگ خارج ، اما به هرحال باید بگویم که موزه ای دیدنی است و بسیار خوب تنظیم شده است . موزه ای که می تواند برای دست اندرکاران موزه های ایران به ويژه اگر بدنبال گزارش تاریخ معاصر باشند بسیار درس آموز خواهد بود.

دکتر حسن عشایری

2006-05-09T22:07:00.000+03:30

از صبح جمعه برای شرکت در کنفرانس (طبقه بندی، راه حلی برای آینده - ویستا 2006 ) که در مورد کلاسبندی ورزشکاران معلول که از طرف کمیته بین المللی پارالمپیک درشهربن برگزار می شد به آلمان رفته بودم. نکاتی در مورد این سفر در نظر داشتم تا امشب بنویسم اما بواسطه آنکه امروز روزنامه ایران مطلبی د رمورد آقای دکتر عشایری که افتخار شاگردی و همکاری با ایشان را دارم نوشته است ، تصمیم گرفتم ضمن اشاره به آن، این نکته را تذکر دهم که ایشان هم از جمله استادانی هستند که لازم است قدرشان شناخته و بیان شود. از اقدام خوب روزنامه ایران هم باید تشکر کنم که در صفحه مهرگان خود به معرفی بزرگان دانش واندیشه می پردازد. خصلتهای خوب انسانی، اخلاق مداری ، دانش سرشار و تواضع و... از جمله خصوصیات بارز ایشان است . برای ایشان آرزوی توفیق و سلامت دارم....

روز معلم

2006-05-02T08:22:00.000+03:30

حدیث " انی بعثت معلما " از حضرت رسول اکرم (ص) است . امروز که روز معلم است شاید بهترین هدیه برای معلمین عزیز همین حدیث باشد تا بیشتر به ارزش و اهمیت کار خود واقف شویم . درروز معلم آنقدر که به معلمین آموزش و پرورش پرداخته می شود برای معلمین دانشگاه ، مربیان ورزش و مهدهای کودک، آموزشگاه های مختلف از فنی و حرفه ای بگیرید تا هنر و زیان و خیاطی و برسید به استادان زبردستی که درگوشه کارگاه های کوچک خود درس حرفه و نیز انسانیت می آموزند و هزاران انسان ارزشمند دیگری - مانند پدران و مادران - که هر یک معلمی والا و بزرگ در اندازه های خود هستند ، جائی باقی نمی ماند. البته این حقیقت را باید بپذیریم که نقشی که معلمین مدارس برای همه ما ایفا کرده اند بی بدیل و انکارناپذیر است، از همین روست که همه هنوز معلم های دوران ابتدائی و بخصوص معلم کلاس اول خود را بیاد درایم . بواقع در جامعه انسانی همه به نوعی معلم هستند و هرلحظه از زندگی انسان فرصتی برای یادگیری و آموختن است و آنچه تغییر می کند جایگاه معلم و متعلم است که به نظرم به سرعت می تواند جابجا شود. در کلاس درس همیشه این تجربه را داشته ام که در اندک زمانی این من هستم که در حال یادگیری از دانشجویانم و لحظه ای بعد باز هم من شروع به یاد دادن می کنم. در صحنه های زندگی نیز همین گونه است ، به صورت دائم باید در حال آموختن باشیم که فرمود " ز گهواره تا گور دانش بجوی " پس " توقفی جایز نیست " و" درطلب باش و بیاموز حتی اگر در نقاط دورست باشد" و" به گفته بنگر و نه به گوینده" و ....امید که ارباب رسانه ها که آنان را نیز باید در زمره معلمان بزگ به حساب آورد در این چنین روزهائی کمی هم به این معلم ها که درمسیر طبیعی زندگی به تعلیم وتعلم مشغولند بپردازند... روز معلم را به همه عزیزان تبریک می گویم و آرزوی می کنم که همگی در طول زندگی دانش آموزانی خوب و همیشگی باشیم.

قضاوت های غلط

2006-04-24T22:32:00.000+03:30

دیروز در کلاس " جامعه شناسی توانبخشی " که این ترم با دوستان رشته مدیریت توانبخشی دارم بحثی داشتیم در مورد دیدگاه معلولان نسبت به جامعه و نیز دیدگاه جامعه در برخورد با معلولان. اتفاقا بحث های خوبی هم شد موارد زیادی از برخوردهای نامناسب در این زمینه مطرح شد و ازدوستان خواستم که این بحث را به صورتی جدی و علمی ادامه دهیم . متاسفانه آنقدر که این بحث در بین دوستان دارای ناتوانی و معلولیت آشنا و جاافتاده است، برای بسیاری از افراد جامعه و حتی دانشجویان بسیار بعید و دور از ذهن می نماید . اینکه اصولا در بسیاری از موارد نه در برنامه ریزی ها و نه در کارهای اجرائی، افراد دارای معلولیت را به هیچ می انگاریم و در نظر نمی گیریم - گوئی اصلا وجود خارجی ندارند و متاسفانه گاهی علیرغم آنکه در نزدیکترین فاصله با ما قررا دارند - براستی به چه معنا است . این موضوعی است که سالهاست ذهنم را مشغول کرده است و امیدوارم با کمک دوستان دانشجو و نیز دوستان عزیزم که دارای ناتوانی و معلولیت هستند در یک مجموعه تحقیق کیفی به این سوالات پاسخ دهم . براستی معلولان در مورد برخوردهای جامعه ( مردم) چگونه می اندیشند و مردم نسبت به آنان چگونه نظری دارند . این دو پرسش اساسی در حوزه اجتماعی توانبخشی است و البته همه برنامه های توانبخشی را نیز تحت تاثیر قرار می دهد . امروز در همین زمینه فکرمی کردم که نگاهم به روزنامه اطلاعات امروز افتاد . در صفحه با معلولین آن مقاله ای از آقای سید محسن حسینی طه ؛ دوست خوبمان آمده است که شرحی زیبا نوشته از واقعیتهائی که در دروران دانشجوئی خود با آن درگیر بوده است. قضاوتهای مردم را تنها در یک روز - روز آخر کلاسهای درس دانشجوئی - نوشته است . ببینید که ما چه کرده و چه می کنیم و او استوار و سربلند از آزمونها بیرون آمده است و تنها امروز در گوشه ای از روزنامه فقط درددل کرده است. براستی اینگونه برخوردها اگر با ما شود چه می گوئیم و چه خواهیم کرد...
توصیه میکنم مطب او و دیگر مطالب صفحه را در اینجا بخوانید....

سياه و سفيد ولي عميقاً رنگي

2006-04-22T22:56:00.000+03:30

همشهری روز چهارشنبه گذشته گوشه ای از آثار ارزشمند کامبیز درم بخش کاریکاتوریست صاحب نام ایران را منتشر کرده بود که بسیار دیدنی است. توصیه میکنم حتما سری بزنید و ملاحظه کنید....

در بم

2006-04-16T22:02:00.000+03:30

چندی قبل دوستان انجمن ضایعات نخاعی تهران تماسی داشتند که بر اساس برنامه ای که بطور مشترک با سازمان کاریتاس ایتالیا و سازمان بهداشت جهانی برای افراد مبتلا به ضایعات نخاعی بم دارند ، قرار است یک دوره آموزشی برا ی آنها به مدت پنج روز برگزار شود و یک بخش را هم تحت عنوان " حقوق افراد دارای ناتوانی " پیش بینی کرده اند که تقاضا شد من تدریس کنم. خوشبختانه توفیقی داشتم تا پنج شنبه گذشته سفری به بم داشته باشم و صبح و بعد از ظهر در خدمت عده ای از این دوستان بودم. بر اساس آنچه مدیر عامل محترم انجمن تازه تاسیس شده ضایعات نخاعی بم می گفت وضعیت بچه ها روز بروز بهتر شده است و عده بیشتری از مجموع 250 نفری که در زلزله دچار ضایعه نخاعی شدند علاقمند به شرکت در برنامه ها شده اند. البته هنوز کار زیادی تا وضعیت مطلوب باید انجام شود. خوشبختانه کاریتاس همکاری خوبی با بجه ها دارد و در حال حاضر کار ساخت 50 واحد مسکونی برای آنها را در دست اقدام دارد که در مرحله بعد هم 50 واحد دیگر ساخته خواهد شد. برنامه های آموزشی را هم با همکاری بهداشت جهانی پیگیر هستند و چند دوره هم برگزار کرده اند . البته دوستان انجمن ضایعات نخاعی استان تهران هم از همان روزهای اول زلزله به یاری این عزیزان آمده اند و آقای عنایت مدیر انجمن و سایر بچه ها هم در حرفهایشان بخوبی براین مطلب اذعان داشتند. کاریتاس سرویس های بهداشتی مناسبی را هم در منزل افراد و هم در همان محلی که کارگاه برگزار می شد که چیزی قریب به 35 واحد هم برای آن افرادی که کسی برای مراقبت نداشتند تامین کرده است.اینکار را بعد از زلزله زرند هم به تعداد زیادی انجام داده است. خوشبختانه بازخوردی که از شرکت کنندگان داشتم مثبت بود و با برخی از مسائل تازه ای که به عنوان حقوق شهروندی و رعایت این موارد از سوی دولت بخوبی ارتباط برقرار میکردند.
آنچه باعث تاسف بود مشاهده این بود که بعد از گذشت دو سال از بروز ضایعه هنوز سامان مناسبی در اقدامات پزشکی توانبخشی برای این دوستان وجود ندارد. یکی از مسئولان کاریتاس می گفت که دو پرستار از خراج تا چندی پیش حضور داشتند که با تلاش شبانه روزی وضعیت مناسبی برای سلامت و بهداشت آنان فراهم کرده بودند اما با رفتن آنها وضعیت اصلا مناسب نیست. متاسفانه برخی افراد – ازجمله یکی از شرکت کنندگان در کارگاه – زخمهای عمیقی داشت که قابل تصور نبود. این نشان می داد که حضور همکاران بهداشت و درمان و بهزیستی متاسفانه کارساز نبوده و گلایه هایی هم بود. آنچه من احساس کردم نیاز روحی و روانی افراد بود که باید تلاش بیشتر ی در این زمینه انجام شود و البته این بدان معنا نیست که اقدامات توانبخشی پزشکی به پایان رسیده است، نه هنوز هم بطور جدی مسئله مطرح است و کمبود نیروهای متخصص توانبخشی پزشکی به خوبی احساس می شود.
به هر صورت برای استان کرمان که قبل از زلزله 250 فرد دارای ضایع نخاعی نداشت اینک حضور تنها 250 فرد مبتلا در شهرستان بم ، چالش عمده ای است و نیازمند تدبیری شایسته. مطمئنم که دوستان در بهزیستی با من هم عقیده اند که برای رفع مشکلات این عزیزان نیازمند کار و کوششی دو چندان و همه جانبه هستیم و صرف پرداختن بواسطه ضرورتهای شغلی راه به جائی نخواهد برد. باید همه سیستم های اداری و نهادهای فعال در زلزله را به اهمیت مشکلات معلولان آگاه ساخت و با یاری همه زندگی بهتری برای معلولان ناشی از زلزله فراهم کنیم. در این میان به دوستان ضایعه نخاعی در بم هم عرض کردم که اگر خودتان در صحنه نباشید و پیگیری مسائل را نکنید مطمئن باشید که آنهایی که پایی برای رفتن دارند و ارتباطات بهتری ، اولویت رسیدگی را به نام خود رقم خواهند زد و شما باز هم در انتهای صف خواهید ماند . پس باید که بیش از پیش در همه صحنه ها باشید تا انشاالله مسئولی فراموش نکند که مشکل شما با اولویت ترین مسئله است...
می خواهم از غربت " ارگ بم " در آن شبی که آنجا بودم و به دیدارش رفت بنویسم ، اما مطلب طولانی می شود...بگذارید تا وقتی دیگر...

امروز یا فردا

2006-04-08T22:39:00.000+03:30

این سوال اساسی است که این روزها در هر زمینه ای میتوان پرسید که آینده را در زمینه .... چگونه می بینید؟ هرکس نیز به فراخور دانش و تجربه خویش حتما نظرات و دیدگاه هایش را می تواند بیان کند چه به صورت شفاهی و چه به صورت نوشته. در این میان افراد عمدتا به بیان شفاهی اکتفا می کنند و اغلب ممکن است حرف های خوبی هم بزنند اما چون شفاهی است معمولا بیاد نخواهد ماند. از این روست که همیشه توصیه به نوشتن یکی از دستورات مهم بوده است . درمورد مسائل مختلف اجتماعی و فرهنگی نیز در سالهای اخیر داد سخن بسیار رفته است . اگر کتاب " جامعه شناسی خودمانی " را خوانده باشید می بینید که بسیاری از مطالب نوشته شده در کتاب همانهایی ست که بارها با دوستان و دانشجویان و خویشان و اطرافیان در مورد آن بحث کرده اید و به تعبیری مشکل را همه ما به خوبی می دانیم اما آنچه فقدانش مشهود است عمل و اقدام مناسب برای تحدید اینگونه مسائل است که مشکلات کلی در جامعه را دامن زده است . روزنامه شرق گویا از عدهای ازصاحبنظران سینما سوالی را پرسیده است که درمورد آینده سینما بنویسند. امروز متنی را که آقای کیانیان بازیگر توانای سینما نوشته اند منتشر کرده است . مطلب جذاب و ارزشمندی نوشته اند و به نکات بسیار خوب و اساسی پرداخته اند . در بخشی از آن به گونه هایی از مسایل رایج در جامعه که جنبه ای کلی تر از سینما دارد پرداخته اند که مرابیاد کتاب بالا انداخت . گوشه هایی از مطلب چنین است :
" حرف هاى كلى نزنيم. يادمان باشد مسائل كلى از جزئيات تشكيل مى شوند. مسائل كلى را سپر ندانسته هامان نكنيم. راجع به جزئيات حرف بزنيم تا بتوانيم از پس شان بربياييم. مسائل بزرگ پيشكش فيلسوفان. مسائل بزرگ و كلى به دنياى مفاهيم و مجردات تعلق دارند. اما زندگى و سينما در دنياى روزمره جريان دارند. آيا ما دنياى روزمره مان را مى شناسيم؟ مثلاً مى دانيم چرا دوبله پارك مى كنيم؟ چرا سبقت غيرمجاز مى گيريم؟ چرا اين همه موتورسيكلت در پياده روها رفت و آمد مى كنند و گاز مى دهند؟ چرا پليس ها به موتورسيكلت هايى كه از چراغ قرمز مى گذرند چيزى نمى گويند؟ چرا حق عابر پياده را رعايت نمى كنيم؟ چرا توى صف نمى ايستيم؟ چرا مثل نقل و نبات دروغ مى گوييم؟ چرا همه جا پر از جنس قاچاق است؟ چرا؟ ما در مسالمت كامل با اين همه بدى كوچك به سر مى بريم و به همه اين بدى ها و پلشتى ها عادت كرده ايم و با دست هاى كوچك آلوده مى خواهيم آينده اى پاك و بزرگ بسازيم. سئوال برانگيز نيست؟ "

خب نظر شما جیست ؟ واقعا با این همه رفتارهائی که همه بر آنها واقف هستیم به کدام سمت حرکت می کنیم؟ آیا نباید به فکر حال باشیم همانطور که کیانیان در مطلب خود بر آن تاکید می ورزد؟ و آیا آینده راهی نیست که از حال می گذرد و چگونه می توان بدون ساختن درست امروز به آینده ای قدم گذاشت که فقط در ذهن هاست؟....

تغییر ساعت

2006-04-04T22:56:00.000+03:30

عوامی، عوام گرایی، عوام زدگی، عوام اندیشی، عوامانه، عوام پنداری، عوام نگری، عوام پرستی و عوام... تنها واژه هایی هستند که در مورد عدم تغییر ساعت در سال جدید از همان روز اول تا کنون به ذهنم میرسد. از همان شبی که موضوع را شنیدم می خواستم این یادداشت را بنویسم. نمی دانم ولی تصورمی کنم این روزها بسیاری از افراد- البته با دلایل مختلف - حرف ها ی خود را نمی زنند. نمی دانم از ترس اتهام مخالفت است یا ... به هر شکل تصور می کنم این شیوه باید عوض شود و بخصوص در بحث هایی که جنبه علمی آن بسیار قوی است نگذاریم مشکلات بیش از پیش بشود. در مورد تغییر ساعت وقتی توجیهات بسیار غیر منطقی آقای وزیر رفاه را خواندم بیشتر مصر به نوشتن شدم. واقعا اینکه بیائیم و بگوئیم برا ی20 میلیون روستایی این موضوع فرقی نمی کند و به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم، آیا چیزی جز آن کلمات اول این یادداشت را بیاد شما می آورد؟ مثل اینکه کسی نبوده است که به آقایان بگویدآیا برای 50 میلیون نفر شهری هم همین گونه است؟ پای دانش آموزان را چرا به این مسئله می کشید و آنچه در این دو روز بر سر آنان آمده است را در نظر نمی گیرید؟ جناب وزیر در مصاحبه خود آنچنان بر مسائل غیر اصلی سخن رانده بودند که گویا تنها چیزی که در این زمینه مطرح نیست همانا صرفه جویی در انرژی است . در هنگام ابلاغ مصوبه در خبر آمده بود که چون تا کنون هیچ تحقیقی در ایران نشان نداده است که این شیوه خوبی برای صرفه جویی در انرژی است ما آن را لغو میکنیم. من مطمئن بودم که حتما چنین تحقیقاتی صورت گرفته است و خوشبختانه یکی از آنها را امروز در سایت ایسنا دیدم بواقع حجم قابل توجهی است که انشاالله مورد توجه آقایان قرار بگیرد . در همان روزها یکی از سایت ها در ویکی پدیا صفحه ای را لینک داده بود که نشاندهنده برقراری این سیستم در بسیار از کشورهای دنیاست و محاسبات انجام یافته در زمینه صرفه جویی انرژی را هم به همراه داشت. به هر صورت هرچند این موضوع تخصصی من نیست ولی تصور می کنم موضوعی است که اهمیت فراوانی در اجتماع امروز ما دارد و باید همه بدان بپردازند و بیش از این تاوان برخی تصمیات غیر کارشناسی را نخوریم . امید که توصیه ها و دلایل کارشناسی ارائه شده بتواند باعث تغییر این تصمیم شود و بزودی شاهد تصمیم شجاعانه ای از سوی دولت باشیم که با لغو مصوبه قبلی نشان هد که پایندی به نظرات کارشناسی را در عمل قبول دارد نه در شعار و حرف....

رژه پنگوئن ها

2006-04-03T11:18:00.000+03:30

دیروز شبکه چهار فیلم رژه پنگوئن ها را به نمایش گذاشت . فیلمی استثنایی و زیبا که به نظرم در مورد پنگوئن ها منحصر بفرد است. کارگردان بروی فیلم سخن می گفت و ضمن روایت داستان زندگی پنگوئن ها سختی ها و مشقاتی که برای ساخت آن متحمل شده بودند، بیان می کرد. صحنه های حیرت انگیز و خیره کننده قطب و نظم دیدنی و ستودنی زندگی پنگوئن ها ، تجمع های پرمعنا و تلاش برای ادامه نسل و بقا را می توان از نکات بیاد ماندنی فیلم ذکر کرد . آنچه در ورای فیلم مشهود بود تلاش ارزشمند گروه فیلم ساز است که قریب به 13 ماه در سرمای منهای 40 درچه قطب و در بدترین شرایط جوی به فیلمبرداری مشغول بوده اند . روایت کارگردان در طول فیلم حاکی از عشق و علاقمندی وی و گروه به انجام این کار بود، چه درغیر اینصورت امکان به نتیجه رسیدن آن به نظرم اصلا وجود نمی داشت . از این کوتاه سخن خواستم هم دوستان را توصیه به دیدن فیلم کنم - گویا ساعت 11 امروز صبح هم تکرار خواهد شد - وهم این نکته آخری را تاکید کنم که تنها راه موفقیت و حصول به نتیجه مطلوب آن است که کار خود را با عشق و انگیزه بالا آغاز کنیم و در مسیر آن همه سختی ها را با تلاش و کوشش ازپیش رو برداریم. این شاید انرژی مثبتی باشد که دلم میخواست در ابتدای سال جدید و روزی که کارها از نوآغاز شده است به همه دوستان تقدیم کنم...همراه باآرزوی سلامت و موفقیت بیشتر برای همه عزیزان...

سر آغاز

2006-03-29T23:21:00.000+03:30

در فکربودم که نخستین یادداشت سال 85 را چگونه و در چه موردی بنویسم . یاد سر آغاز گلستان سعدی افتادم که همه ما از دوران تحصیل بیاد داریم. یادآوری آن را مناسب دیدم که هم به روح پرور است و هم به این ایام مرتبط . خواستم مروری باهم کرده باشیم. پس بخوانید که :
بسم الله الرحمن الرحیم

منت خدای را عزو جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت.هر نفسی که فرود می رود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات . پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب ـ

از دست و زبـــــان کـــه برآیـــد

کــز عهــده شکــرش بدر آیــــــد

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده . پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد ـ

ای کریمی کــــه از خزانه غیب ـــــــــ گبر تــرسا وظیفه خـــــور داری

دوستـــــان را کجا کی محروم ـــــــــ تو کـــه با دشمن این نظــــر داری

فراش باد صبا را گفته تا فرش زمردین بگسترد و دایه ابر بهاری را فرمود تا بنات در مهد زمین بپرورد . درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیعکلاه شکوفه بر سر نهاده . عصاره تا کی به قدرت او شهد قایق شده و تخم خرمایی به تربیتش نخل باسق گشته ـ

ابر و باد و مـــه و خورشید و فلـــک در کـــارنــد

تـــا تو نانی به کف آری و بـــه غفلت نخـــــــوری

همـــه از بهــر تو ســرگشته و فـــــــرمانبـــــردار

شـــرط انصاف نبــــاشد کــــه تو فـــرمــان نبــری

در خیر است از سرور کاینات و مفخر موجودات و رحمت عالمیان و صفوت آدمیان و تتمه دور زمان محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم ـ

شفـــع مطــاع نبـــی کــریم

قسیـــم جسیــم نسیــم وسیـم

هر گه که یکی از بندگان گنهکار پریشان روز گار دست انابت به امید اجابت به درگاه حق جل و علا بردارد ایزد تعالی در وی نظر نکند بازش بخواند باز اعراض فرماید بار دیگرش به تضرع و زاری بخواند حق سبحانه و تعالی فرماید: یا ملایکتی قداستحییت من عبدی و لیس له غیری فقد غفرت له. دعوعتش اجابت کردم و امیدش برآوردم که از بسیاری دعا و زاری بنده همی شرم دارم ـ

کرم بیــن و لطف خـــداونــدگــــــار

گنه بنــده کـرده است و او شرمسار

هزارمین یادداشت

2006-03-20T16:16:00.000+03:30

این هزار مین یادداشت من در این وبلاگ است. خیلی از روزنامه ها بخاطر شماره هزار م خود جشن می گیرند و شماره ویژه چاپ می کنند. خب آن امکانات که در اینجا موجود نیست و شاید هم ضرورتی نباشد، اما می توان این یادداشت را به صورتی ویژه نوشت بخصوص آنکه با پایان سال 84 و آغاز سال 1385 تقارن پیدا کرده است. هزار یادداشت کم نیست ، بخصوص برای کسی که بیشتر به کم حرفی شهره است – البته نه در زمانی که سر کلاس درس باشم – تا پرحرفی . بیش از چهار سال است که این وبلاگ تداوم یافته است و دوستان زیادی هم از همین مسیر با توانبخشی و حوزه فعالیت من آشنا شده اند. از لطفی که همیشه به وبلاگ داشته اید و بخصوص از تشویق هایی که کرده اید، بسیار سپاسگزارم. امیدوارم که با دعای خیر دوستان این وبلاگ ادامه پیدا کند و همانطور که در چند یادداشت قبلی نوشتم بتوانم با سرعت بیشتری بنویسم تا به یادداشت دوهزارم زودتر برسیم.
ممکن است این یادداشت کمی طولانی شود و نیز شبیه به گزارش کار یا فعالیت های سال گذشته شود ، بدین لحاظ پیشاپیش عذرخواهی میکنم. اما به تجربه دریافته ام که مرور آنچه در یک دوره زمانی انجام داده ای و تعیین نقاط مثبت و منفی آن می تواند ادامه مسیر را برای دوره بعدی روشنتر و شاید ممکن تر سازد...
به هر صورت سال 84 با فراز و نشیب هایش سپری شد و حالا تنها نگاه به رویداد هایی از آن که برایتان مهم بوده است ، باقی مانده است. امید که همه توانسته باشند از فرصت های موجود در سال 84 بهره کافی برده باشند.
برای من سالی که گذشت با شیرینی ها و تلخی ها همراه بوده است . موفقیت هایی را داشتم و در مقابل برخی عدم موفقیت ها نیز بدست آمد. سال را با ادامه فعالیت در دانشگاه با عنوان معاون پشتیبانی آغاز کردم و با توجه به تغییراتی که در نحوه اداره دانشگاه ها از ابتدای سال بوجود آمد توانستیم موفقیت های خوبی را در ادراه دانشگاه کسب کنیم . برنامه هیات امناء و تصویب بودجه مناسب دانشگاه و برخی از برنامه های رفاهی برای کارکنان دانشگاه که بعد از گذشت شاید 10 سال به صورت انجام شد و نیز اجازه استخدام کارکنان قراردادی با بیش از 5 سال سابقه را در این ردیف می توان قرار داد. به هر حال با توجه به تغییراتی که قرار بود در دانشگاه با توجه به حضور دولت جدید انجام شود ، از ابتدای مهرماه به دانشکده برگشتم و به دلبستگی اصلی خود که همان تدریس و تحقیق باشد برگشتم. انتظارم این بود که برنامه های متعددی را که برا ی حوزه پشتیبانی و کل دانشگاه داشتم به انجام برسانم که بدین صورت بخشی از عدم موفقیت هایم را در این حیطه ارزیابی می کنم.
با برگشتن به دانشکده ، دوستانی که در رشته مدیریت توانبخشی تحصیل می کنند و از عدم حضور من در نیمسال دوم سال تحصیلی 83/84 ناراحت بودند ، کمی احساس آرامش پیدا کردند بویژه اینکه در زمان انتخاب پایان نامه تحصیلی خود قرار داشتند. همینطور آغاز کار گروه دوم دانشجویان که درس های خود را از مهر ماه آغاز کردند و دغدغه خودم هم رسیدگی بیشتر به وضعیت گروه بود. الحمدلله به گفته همه استادانی که با این دو گروه درس دارند ، دانشجویانی خوب و ساعی هستند که امیدوارم به توسعه مبحث مدیریت توانبخشی کمک مناسبی کنند.
در این سال فرصتی داشتم تا در دومین کنگره کشوری آموزش بهداشت شرکت کنم . بر اساس برنامه در فهرست سخنرانان کلیدی قرار داشتم و در مورد " آموزش بهداشت مبتنی بر شواهد " صحبت کردم، البته بواسطه کمبود وقت آنطور که می خواستم نشد. به هر صورت در آنجا هم گفتم که این سخنرانی را به عنوان طرح موضوع در نظر بگیرند و همه باید تلاش کنیم تا این مسئله به صورتی جدی در گروه های آموزشی دانشگاه ها و مدیریت های اجرایی آموزش بهداشت بطور دقیق تری مورد برسی و تحقیق قرار گیرد. کنگره امسال با تلاش همکار خو بمان سرکار خانم دکتر رخشانی ریاست محترم دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان برگزار شد که البته بعد از کنگره متصدی معاونت پژوهشی آن دانشگاه شدند. علیرغم وضعیت جسمی که باید از صندلی چرخدار استفاده نمایند اما با قدرتی مضاعف کنگره ای درخور توجه برگزار کردند که مدیریت عالی ایشان و همکاری بی شائبه همکارانشان در دانشگاه باعث این موفقیت بود. هرچند دوستان انجمن آموزش بهداشت هم تلاش خوبی داشتند ولی این روزها می شنوم که برخی اختلافات سلیقه ای و شخصی دامنگیر عزیزان شده است که موقعیت نه چندان مستحکم آموزش بهداشت در وزارت بهداشت و جامعه را با خطر بیشتری مواجه نموده است. آرزو می کنم سال جدید این اختلافات حل و وحدت و همبستگی برای تحقق اهداف آموزش بهداشت در بین جامعه متخصصان آموزش بهداشت بوجود آید..
در حیطه توانبخشی از نظر شخصی برنامه های مختلفی داشتم . سخنرانی در مجامع علمی و اجرایی ، نوشتن مقالات مختلف در روزنامه ها بویژه مقالات منتشر شده در " صفحه با معلولین " روزنامه اطلاعات – که تداوم این صفحه با مدیریت خوب و انگیزه والای انسانی سرکار خانم حسینی گام ارزشمندی برای اطلاع رسانی در این حیطه است- ، چاپ کتاب " طبقه بندی عملکرد، ناتوانی و سلامت معروف به ICF " که با ترجمه اینجانب و دکتر ارجمند و به همت مرکز آمار ایران منتشر شد، شرکت در جلسات مختلف برای بهبود وضعیت توانبخشی و معلولان در جامعه و... در این حیطه تغییر رئیس سازمان بهزیستی و بدنبال آن تغییر معاون امور توانبخشی حائز اهمیت بود. انتخاب دکتر فقیه برای ریاست سازمان با توجه به جوانی و فقدان سابقه مدیریت ایشان بسیار بحث برانگیز بود و هست. البته انتخاب آقای نظم ده برای حوزه توانبخشی از انتخابهای خوب ایشان بود که فردی از درون حوزه مسئولیت را پذیرفت که امیدوارم بتوانند بخوبی از عهده این مسئولیت سنگین برآیند. در این زمینه تصویب برخی آئین نامه های اجرایی " قانون جامع حمایت ار حقوق معلولان " و پیگیری های خوبی که انجام شده است امید ها را برای بهتر اجرا شدن آن در سال 85 به همراه دارد که امیدوارم محقق شود. کار فراوانی برای این حیطه باید انجام شود که امیدوارم با حضور بیشتر خود افراد دارای ناتوانی با جدیت بیشتری پیگیری شود... " روز جهانی معلولان " هم امسال با کیفیت بهتری برگزار شد شاید دلیل آن را من در حضور بیشتر تشکل های غیر دولتی معلولان بدانم و این باید برای سال آتی هم با جدیت دنبال شود... هنوز نگاه منفی به دوستان دارای ناتوانی بزرگترین مشکل آنان است ، همگی باید برای تغییر نگرش و ایجاد نگاهی مثبت به این دوستان تلاشی دو چندان را در محور فعالیت هایمان قرار دهیم...
" وبگاه توانبخشی ایران " را در همین سال راه اندازی کردم که هدفم از آن ایجاد پایگاهی منحصر بفرد برای توانبخشی ایران است که امیدوارم با کمک و مساعدت دوستان در سال 85 بخش خوبی از این راه را طی کنیم.
با توجه به اتمام دوره عضویت در " کمیته ملی پار المپیک " در انتخابات مجمع شرکت داشتم که با لطفی که دوستان هیات های استانی داشتند بار دیگر برای چهار سال به عضویت هیات اجرائی کمیته ملی پار المپیک درآمدم. این حیطه از جمله زمینه ای ارزشمندی است که می تواند باعث حضور هرچه بیشتر دوستان دارای ناتوانی در جامعه شود. برگزاری موفق " روز پار المپیک " در این سال با استقبال خوبی از سوی رسانه ها مردم و خانواده ها مواجه شد که می تواند در گسترش ورزش در بین دوستان دارای ناتوانی موثر باشد...
دو یا به تعبیر سه کتاب در دست تدوین و انتشار دارم که انتظار داشتم در سال 84 به انجام آن موفق شوم که از مهمترین بخش های عدم موفقیت برایم محسوب می شوند. تلاش خود را در سال جدید بر این امر متمرکز خواهم کرد که این کار را محقق سازم...
شاید مهمترین تلخی را باید در غم از دست دادن برادر ، دوست و همکارم دکتر سعید کاظمی آشتیانی ذکر کنم. بواقع مصیبت جا نگدازی بود و باورش سخت ، اما افسوس که تقدیر را چاره ای نیست و باید تن دهی به آنچه رخ داده است. دوستی که 27 سال از نزدیک در کنارش بودی به ناگاه پر می کشد و تو می مانی مبهوت و بهت زده که باید با این فقدان چه کنی ... از دست رفتن سعید برای خیلی از افراد و موضوعات تاسف آور و خرد کننده بود... دلم نمی آید که تصور حضور در رویان بدون او را داشته باشم ، اما هنوز دو هفته از درگذشت او نگذشته بود که باید در مراسم اهدا جایزه کنگره سلامت خانواده شرکت می کردم که در طول مراسم فقدان حضورش بیش از آن زمان که بود ، جلوه می کرد...
اما به هر صورت سال نو میشود و باید تلاش کرد و زندگی ، باید آنچه سعید بدنبالش بود با جدیت بیشتری دنبال شود.. ساختمان جدی پژوهشکده رویان که او هر روز در مسیر یا بدانجا سر می زد و یا نگاه به آن می انداخت در شرف تکمیل شدن است.. باید محققانی بیشتر از قبل راهی را که او ترسیم کرده در اینجا ادامه دهند و باید جشنواره و کنگره هفتم رویان با شکوهی بیش از قبل برگزار شود تا همه از طبیعت بیاموزیم که همیشه بهاری در راه است که خواهد رسید و بوی شکوفه های یاس را برایمان به همراه خواهد آورد و زندگی باید که تدوام یابد ، هرچند از مرگ هم رهایی نیست ... حلول سال 1385 را تبریک عرض می کنم و آرزوی سلامتی و سربلندی برای همه عزیزان دارم... با این بیت از فرخی سیستانی خاتمه می دهم که :
ز باغ ای باغبان ، ما را همی بوی بهار آید کلید باغ ما را ده که فردا مان بکار آید

آی آدمها

2006-03-16T23:28:00.000+03:30

ایمیل یکی از دوستان بدستم رسید که هرچند نویسنده متن آن را از نزدیک نمی شناسم اما با توجه به متن نامه که برای من چیزی جز صحت نیست ، برای یادآوری بخشی از ناملایماتی که بر معلولان ایرانی میرود ، آن را در اینجا نقل می کنم. امید که در رفتارهایمان تجدیدنظر کنیم...- این قسمت را بعد از دریافت کامنت آقای حمید علیزاده نویسنده نامه اصلاح کردم- با پورش از ایشان بخاطر اشتباهی که رخ داده بود.

وقتی روز سه شنبه 16/12/84 از سازمان مدیریت و برنامه ریزی تماس گرفتند و گفتند به جهت قبولیتان در آزمون استخدام ادواری بیایید به این آدرس تا از شما مصاحبه بعمل آید و در صورت نیاز از شما در ادارات دولتی استفاده شود ، با خودم گفتم بالاخره سازمانی هم پیدا شد تا به حقوق مکتسب افرادی که حداقل ده پانزده هزار تومان هزینه ثبت نام دادند ، یک روز وقت گذاشتند در صف طویل پست تا فرم ثبت نام را تکمیل کنند ، یک روز وقت گذاشتند ، اعصاب شریف و عمر گرانمایه را در جلسه امتحان به هدر دادند و احتمالا مدتی را نیز صرف آماده سازی علمی خود برای آزمون کردند در مقابل کسانی که خواب شیرین را بر تحمل این مصائب ترجیح دادند ، احترام بگذارد و جور سیستم بدیع آزمون و خطایی قانون گذاران محترم که تصویب و لغو قانون استخدام ادواری نه نخستین نمونه و نه آخرین مصداق آن خواهد بود را بکشد .نمیخواهم به این بپردازم که آیا تبعیض که به عنوان دلیل لغو این قانون مطرح گردید این است که تمام متقاضیان استخدام در یک آزمون برابر، شایستگی هایشان برای احراز شغل مورد نظر محک زده شود یا اینکه کار یکباره به سلیقه شخصی مدیران و مدیران کل دولتی سپرده شود ؟ که در افواه مشهور است از لهجه غالب پرسنل یک وزارتخانه میتوان فهمید وزیر کجایی است
داعی من در نوشتن این مختصر شرح آنچیزی است که در این مصاحبه بر من بعنوان یک معلول جسمی حرکتی دارای مدرک لیسانس حقوق با معدل حدود 18 از دانشگاه تهران گذشت . وقتی یک روز دیگر خود را برای رفتن به آدرس مذکور با تمام مشکلاتی که در آمد و شد دارم اختصاص میدادم تا حدودی از کم و کیف رفتاری که با من خواهد شد آگاه بودم. نمونه آنرا 27 سال است که دیده ام . ولی رفتم . رفتم تا اگر روزی متهم به کاهلی و تن پروری شدم ، بگویم چهار سال کشان کشان مصافت خانه تا دانشگاه را پیمودم ، چاله های خیابانهایتان مرا زمین زد ، بی توجهی تان مرا هل داد ، ازدحامتان مرا از اتوبوس جا گذاشت ، نگاه هایتان ،زخم زبانهایتان ، خنده هایتان ، پچ پچ هایتان ، هیچیک مانعم نشد . سرم به جدول خیابانهایتان شکست اما اراده ام نه . در تمام کلاسها حاضر شدم و بهتر از بسیاری از شما نتیجه گرفتم. پس معلول شما و جامعه شماست نه من .
روز مصاحبه، مصاحبه کننده مجترم وقتی وضعیت و شرایط من را دید بسیار محترمانه و مودبانه از من عذرخواهی کرد و گفت« اگر شرایط شما را میدانستیم مزاحم شما نمیشدیم وشما را به زحمت نمی انداختیم چون همانطور که میدانید برای افراد دارای معافیت پزشکی از خدمت سربازی منع استخدام وجود دارد» هرچند من نمیدانستم . خدا را باید صد هزار بار شاکر باشم که بی نظمی و بی برنامگی در سازمانهای دولتی حتی آنهایی که نام مدیریت و برنامه ریزی را یدک میکشند به حدی است که زحمت مطالعه پرونده هایی که در اختیارشان است را نیز به خودشان نمی دهند وگرنه مرا حتی به مصاحبه دعوت نیز نمیکردند چون معلول هستم .
سئوال این است که اگر دولت که اعمال حاکمیت و به تبع آن حمایت از اقشار آسیب پذیر تر اجتماع و گروههایی که رقابت آزاد و بدون کنترل به حذف و نابودی آنها می انجامد از وظایف عمده ی اوست از استخدام معلولین خودداری کند ،چه توقعی از بخش خصوصی است که بحق ماهیت سیاستگداریهای آن منفعت طلبانه و سود جویانه است . افراد دارای معافیت پزشکی نام محترمانه معلولین است. چرا آنها باید از استخدام ممنوع باشند؟ چرا برای استخدام معلولین که بر اساس داده های آماری ده درصد جامعه هستند باید سقف سه درصد در نظر گرفته شود که همان هم اجرا نمیشود ؟ تلقی من همیشه این بود که سهمیه سه درصد امتیازی است برای معلولان که دستگاههای دولتی ملزم به رعایت آن هستند در حالیکه اگر وجود قانون منع استخدام افراد دارای معافیت پزشکی از خدمت سربازی صحت داشته باشد ، جمع این دو قانون به معنای تعیین سقف برای استخدام معلولین در دستگاههای دولتی است که هیچ منطقی توجیه گر آن نمیباشد. آیا یک مشاور حقوقی کارگر ساختمانی است که میباید از سلامت کامل جسمانی برخوردار باشد؟ عقل سلیم ومنطق حقوقی توانایی انجام کار را برای احراز یک شغل کافی میداند و تبعیض بی دلیل در حق معلولان با عدالت سازگار نیست.

Shargh Newspaperجاى خالى معلولين در اعلاميه حقوق بشر

2006-03-09T23:21:00.000+03:30

همانطور که قبلا گفته بودم ، درجلسه هم اندیشی کمیسیون اسلامی حقوق بشر درمورد کنوانسیون جهانی حقوق معلولان جلسه ای برقرار شد که من هم حاضر بودم و سخنرانی کردم. ایسنا و روزنامه شرق گزارشی داشتند که می توانید ملاحظه کنید . امیدوارم که همان مطلبی را که در آنجا گفتم بتوانم برای شماره بعدی صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات آماده کنم....

بررسي آخرين تحولات بين‌المللي مربوط به حقوق معلولان در مجامع حقوق بشر

2006-03-06T14:29:00.000+03:30

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران سرويس: فقه و حقوق - حقوق اجتماعي
كميسيون حقوق بشر اسلامي در ادامه برگزاري سلسله جلسات هم‌انديشي علمي و پژوهشي در يازدهمين نشست خود با حضور كارشناسان مربوطه به بررسي آخرين تحولات بين‌المللي مربوط به حقوق معلولان در مجامع حقوق بشر مي‌پردازد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در ادامه‌ي برگزاري جلسات هم‌انديشي علمي و پژوهشي كميسيون حقوق بشر اسلامي ايران در نيمه‌ي دوم سال ‌٨٤، يازدهمين نشست مربوطه كه به مباحث داراي اولويت علمي كاربردي بين‌المللي مربوط مي‌شود، تحت عنوان "بررسي آخرين تحولات بين‌المللي مربوط به حقوق معلولين در مجامع حقوق بشر" درتاريخ ‌١٦/١٢/٨٤ ساعت ‌١٤ الي ‌١٩ در محل اين كميسيون برگزار مي‌شود.
محورهاي سخنراني‌هاي تخصصي نشست مزبور به شرح زير است.
‌١- بررسي آخرين اسناد حقوقي در زمينه‌ي حقوق معلولين در سطح بين‌المللي (سازمان ملل و ديگر مجامع بين‌المللي).
با سخنراني دكتر مصفا، استاد دانشكده‌ي حقوق دانشگاه تهران
‌٢- بررسي آخرين تلاش‌هاي مربوط به حقوق معلولين در سطح سازمان‌هاي غير دولتي بين‌المللي و نهادهاي ملي.
در ارائه گزارشي از سوي واحد تحقيق و پژوهش كميسيون حقوق بشر اسلامي.
‌٣- نگاهي به وضعيت حقوق معلولين در ايران: دستاوردها، چالش‌ها و راهكارهاي بهبود وضعيت.
الف) قوانين و مقررات ايران
ب) مشكلات علمي و دستاوردها از نگاه سازمان بهزيستي در گزارشي از سوي معاونت توانبخشي سازمان بهزيستي
ج) ارزيابي موضوع از نگاه يكي از صاحب‌نظران مرتبط با مسائل معلولين در سخنراني دكتر كمالي، از صاحب‌نظران ايران در زمينه‌ي امور معلولين و توانبخشي
د) ارزيابي موضوع از نگاه تشكل‌هاي مدني فعال ايران در زمينه‌ي معلولين با سخنراني رييس انجمن حمايت از حقوق معلولين.

گروه باور

2006-03-05T22:26:00.000+03:30

قول دادم که امشب در مورد " گروه باور " بنویسم. گروه باور را جمعی از دوستان دارای معلولیت و افراد عادی - التبه همه از جوانهای مستعد و خوب - سال گذشته تشکیل دادند. در مراسم جشن سالگرد گروه که جمعه شب در یکی از مراکز شهرداری برگزار شد به دوستان گروه و مهیمانهایشان عرض کردم که مهمترین ویژگی گروه باور همین است که گروه تنها با شائبه صنفی تشکیل نشده است . بدین شکل که گروهی از افراد دارای معلولیت تشکلی صنفی برا ی احقاق حقوق خود راه انداخته باشند. حضور جوانانی که دارای ناتوانی نیستند سرمنشاء تحولات خوبی در تغییر نگرش جامعه نسبت به ناتوانی را فراهم خواهد ساخت.حرکت هائی هم که در طول یکسال گذشته انجام داده اند - می توانید در سایتشان ببینید - موید این نظر من است. معتقدم که گروه باور در آینده می تواند به رشد مناسبی در فعالیتهای خود برسد به این شرط که همیشه چون امروز دارای انگیزه عالی باشند و در این مسیر سخت از مشکلات عدیده نهراسند و با تداوم لبخندی که امروز بر چهره همه دوستان می بینم حرکتی دائمی را دامن بزنند.. خدا یارو یاورشان باد....

آقای دشتی

2006-03-04T22:59:00.000+03:30

دیشب که از مراسم سالگرد گروه باور بازگشتم در ذهنم بود تا در مورد این گروه مطلبی بنویسم که بدلایلی مقدور نشد. درانتهای شب که سری به اینترنت زدم ایمیلی از دوست خوبمان آقای دشتی که معرف حضور هستند داشتم که با مراجعه به وبلاگشان دیدم که مطلبی را در مورد " توقف " نوشته اند. می خواهم درمورد " باوری ها" بنویسم آما آنچه آقای دشتی نوشته اند هم مهم است . پس اشاره ای به این موضوع داشته باشم و انشاالله فردا در مورد گروه باور بنویسم...وبلاگ آقای دشتی را در اینجا می توانید ببینید. دشتی از دلسوختگان حوزه ناتوانی و توانبخشی است که خود مستقیما با موضوع مرتبط است. سالهای نسبتا زیادی است که ایشان را می شناسم. از فعالان حوزه است ولی بیشتر به کارمی اندیشد تا طرح خود... به هر صورت از عناصر ارزنده است که باید دوستان جامعه معلولان قدرش را بدانند. در یادداشت توقف اشاره به این داشتم که تاخیرم در نوشتن، دوستانی را هم به فکر انداخت که تذکر بدهند که ازجمله به آقای دشتی اشاره کردم. گویا ایشان تصور کرده اند من از تذکر ایشان گلایه کرده ام. نه دوست خوبم ، چنین نبوده و نیست. من هرگز گلایه نکردم و حتی اگر نقد کنید خوشحالتر می شوم تا گونه های دیگر . نکاتی هم که در مطلب وبلاگتان نوشتید : " آقاي دكتر كمالي عزيز!سلام توقف شما، من را به شدت تكان داد.گفتم نكند چيزي نوشته ام كه دكتر را ناراحت كرده باشم. متن شما و پيام خودم را چندين بار خواندم. ديدم هر دوي ما حق داريم. آقاي دشتي حق دارد با كسي درد دل كند . دكتر كمالي هم حق دارد كه اگر مجالي نبود چيزي ننويسيد يا سكوت كند. " ... همه را قبول دارم و امیدوارم که حرکتی را که در این وبلاگ ها ادامه می دهیم در جهت تحقق آرزوهایمان باشد. جامعه ای که در آن همه درکنار هم و با برخورداری از حق شهروندی زنگی کنند.آقای دشتی در ادامه یادداشت خود تصویری از مصاحبه من در سال 76 با آقای عبداللهی مسئول وقت صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات را آورده اند که خب یاد آن روزها را برایم زنده کرد...

توقف

2006-02-26T22:15:00.000+03:30

نه این توقف نیست... کمی آهستگی است ... می دانید دارم به نوشتن هزارمین یادداشت خودم نزدیک می شوم. از آن روز - 14 آبان 1380 - که نوشتن این وبلاگ راآغاز کرده ام ، زمان زیادی می گذرد . شاید در ایتدا تصور این مقدار تداوم کار برایم سخت بود، اما به لطف خداوند ادامه یافت . چه در زمانی که در مسئولیت های اداری و اجرائی بودم و چه در زمان هایی که فراغت بیشتری بود . این یادداشت 994 است ، شاید باید عجله کنم که از مرز هزار بگذرم و شاید هم تامل و من کمی تامل را خواسته ام . این تاخیر باعث شد تا دوست خوبم جناب آقای دشتی و دوست دیگری که نمی دانم کیست ، نوشتند که چرااز اینترنت گریزان شده اید؟ البته اینگونه نیست - هر چند باید بگویم که در دوهفته اخیر بشدت درگیر برگزاری 2 کارگاه آموزشی بودم که باید به تنهایی اداره می کردم و بسیار هم سخت بود- به هر صورت نوشتن در وبلاگ کار ساده ای نیست ، بویژه آنکه بدانی باید برای مخاطبی فهیم بنویسی که دقیق است و انتظار دیدن مطلبی ارزشمند را می کشد... بنابراین دست از وبلاگ نویسی نشسته ام وامید به نوشتن یادداشت دو هزارم باعث خواهد شد تا از مرز هزار بزودی عبور کنم....

صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات

2006-02-16T22:40:00.000+03:30

این هفته نیز صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات منتشر شد. متاسفانه در همانروز نتوانستم آن را معرفی کنم. در این شماره ستون جدیدی باز شده است که به معرفی سایت های مرتبط با توانبخشی می پردازد و لطفی هم آقای محسنی طه داشتند که سایت من را اول معرفی کردند. یک مقاله مفصل هم در مورد آموزش دانش آموزان استثنایی چند معلولیتی در این شماره است که به خواندن آن توصیه میکنم. در اینجا صفحه را می توانید مطالعه کنید....

حماسه حسینی

2006-02-09T11:35:00.000+03:30

بار دیگر ایام ارزشمند محرم و عزاداری امام حسین (ع) فرارسیده است. ایام عجیبی است که بی هیچگونه تعارف و منتی همه اعضای جامعه را درگیر خود می سازد. این روزها کمتر کسی را در خانه خواهی یافت و حتی افرادی را به چشم می بینی که برای دریافت غذای نذری به صف می ا یستند که در هیچ زمان دیگری چنین رفتاری را از او مشاهده نخواهی کرد. حسین (ع) درسی از آزادگی وآزادی خواهی و ماندن بر پیمان به بشریت داده است که آنکس که با هر دینی ، اما آزاد اندیش و بی تعصب ، بدان بنگرد بر عظمت او سر تعظیم فرود می آورد. قدر این ایام را بیش از هر کس باید جامعه ما و اندیشمندان آن بدانند و علیرغم برخی از کجروی هایی که در نحوه عزاداری ها آرام آرام آغاز می شود بر آنچه که صحیح و مناسب است پای فشارند تا این مهم از هرگونه گزند و آسیب دور بماند. به نام مدرنیته و تغییر زمانه ، برخی از آنچه که این روزها به غلط در این آداب ارزشمند وارد کرده اند را مانع شویم و بر آنچه اصل ماجرا بود هاست پای فشاریم.
السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک ، علیک منی سلام الله ابدا" مابقیت و بقی الیل و النهار ولا جعل الله آخر العهد منی لزیارتکم . السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی الاولاد الحسین و علی الاصحاب الحسین و رحمه الله و برکاته...

کوله پشتی دانش آموزان

2006-01-26T22:38:00.000+03:30

چند سالی است که استفاده از کوله پشتی بوسیله دانش آموزان رایج شده است و بیش از 90 درصد دانش آموزان دختر و پسر از آن استفاده می کنند. متاسفانه این موضوع با وجود اهمیت فوق العاده ای که دارد کمتر از سوی دانش آموزان و والدین آنها مورد توجه قرار می گیرد.اغلب آنها کوله ها را به طرز غیر صحیح استفاده می کنند و همین امر موجب ایجاد عوارضی برایشان می شود. مقالات متعددی در این زمینه منتشر شده است و من هم قبلا مطلبی را نوشتم که با عنوان "این کوله ها را سبک کنید " منتشر شده است.امروز در گروه فیزیوتراپی ایران مطلبی معرفی شده بود که مربوط به انجمن فیزیوتراپی آمریکا است و در این زمینه توضیحات کاملی داد ه است. آن را در اینجا بخوانید....

صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات

2006-01-24T23:57:00.000+03:30

دیروز صفحه با معلولین روزنامه اطلاعات منتشر شد. به جهت موضوع پر اهمیت قانون جامع حمایت از حقوق معلولان یادداشتی نوشتم که در این صفحه چاپ شده است . آن را در اینجا می توانید بخوانید. در این صفحه همچنین مطلب کوتاهی از سرکار خانم نگین حسینی که به موضوع نحوه برخورد با معلولی که از روی صندلی چرخدار بداخل گودالی افتاده است ، آمده است که جای تامل و تعمق بیشتری دارد . یک مطلب هم تحت عنوان انقلاب شخصی که دوست خوبمان آقای محسنی طه نوشته اند. صفحه را در اینجا ببینید....

دومین همایش آسیائی بهداشت

2006-01-14T16:31:00.000+03:30

امروز دومین همایش آسیائی بهداشت خانواده برگزار شد. در مراسم افتتاحیه همه سخنرانان بويژه جناب آقای مهندس کبیری مدیرعامل شرکت پاک نام - که مسئولیت حمایت از این رخداد را بر عهده گرفته است – حق مطلب را در مورد مرحوم دکتر کاظمی ادا کردند. جوایز امسال در همین مراسم بین نفرات برگزیده هیات داوران توزیع شد که فهرست آنان را در این قسمت می توانید مشاهده نمائید. در ادامه مراسم که متاسفانه با تاخیر زیادی هم همراه شد ابتدا جناب آقای دکتر منتظری ریاست جهاد دانشگاهی پیرامون “ Diseases of comfort “ یا بیمارهای آسودگی که بیماری قرن حاضر است سخنرانی نمودند که هرچند موضوع تازه ای نیست ولی فراموشی های ما لزوم تکرار و پرداختن جدی بدان را ضروری ساخته است . دکتر منتظری این سخنرانی را تحت عنوان Doctor Kazemi’s Lecture ایراد کردند تا همه ساله در این کنگره با دعوت از سخنرانان برجسته با همین عنوان یاد دکتر کاظمی عزیز زنده نگه داشته شود که کاری بود در خور تحسین...
نفر اول جوایز بخش بین الملل جشنواره سرکار خانم سرور پرویزی از ایران بودند که با انجام یک پژوهش کیفی پیرامون " بررسی دیدگاه تئوریک نوجوانان در مورد سلامت " که پایان نامه دکتری ایشان نیز هست به این مهم دست یافتند. کار بسیار خوبی است که متاسفانه باید بگویم از ارائه مناسبی برخوردار نشد و آنگونه که شایسته این تحقیق مهم بود مورد توجه قرار نگرفت. ارائه آن به فارسی در حالیکه میهمانان خارجی هم شرکت داشتند و حتما دلشان می خواست که بدانند مطلبی که جایزه اول جشنواره را ربوده است از چه محتوائی برخوردار است ، مانع از انجام این مهم گردید. امیدوارم که راهی برای ارتباط با ایشان پیدا کنم که بتوانیم حداقل خلاصه ای از کارشان را در این وبلاگ معرفی کنیم. یک سخنرانی خوب دیگر هم از خانم دکترUtsa از کشور لبنان ارائه شد که به دیدگاه نوجوانان در مورد خشونت می پرداخت . افراد 8-12 ساله که دیدگاه خود را با کشیدن نقاشی بیان کرده بودند و کار درخور توجهی بود...
امیدوارم در سال آتی شاهد حضور پربارتر محققان عزیز کشورمان در این جشنواره باشیم...

برای برادر، دوست و همکارم دکتر سعید کاظمی آشتیانی

2006-01-05T19:23:00.000+03:30

هنوز داغ از دست دادن یکی از دوستان و یاران صمیمی – مرحوم دکتر عبدالرضا چولائی – برایمان تازه است که داغ بزرگتری جانمان را به آتش کشید. ناباورانه خبر عارضه قلبی و بدنبال آن درگذشت سعید ، یار 27 ساله خود را شنیدم. هنوز هم علیرغم آنکه به چشمان خود دیدم که او را در آرامگاه ابدیش گذاشتند ، رفتنش را باور ندارم. چگونه آن همه جوشش و حرکت و آن روح پرتلاش می تواند ما را گذاشته و خود برود. نه باور کردنی نیست ... با سعید از سال 58 به هنگامی که وارد دانشکده توانبخشی شد آشنا شدم و از آن زمان تا کنون دوستانی نزدیک بودیم که گاه کارهای اجرایی باعث میشد که با فاصله همدیگر را ببینیم اما به هر شکل دوستیمان از چنان قوتی برخوردار بود که دیگران از آن به نیکوئی یاد می کردند. سعید یکپارچه شورو تلاش بود و این را از همان روزهای ورود به دانشکده نشان داد . با روحیه قوی و اعتماد به نفس خوب که داشت به سرعت در میان دانشجویان نمایان شد و عضو موثری برای نهادهای دانشجویی شد. بعد از جریانات انقلاب فرهنگی و شروع بکار مجدد دانشگاهها در کنار هم جهاد دانشگاهی گروه پزشکی را راه اندازی کردیم که بعد از تشکیل وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی ایران به جهاد علوم پزشکی ایران تغییر نام داد و سعید از سال 1371 عهده دار مسئولیت آن شد تا همین دیروز... سعید آنچنان پرشور بود که در دوران جنگ که عمدتا همزمان با دوره دانشجوئی او بود ، گوش به زنگ فراخوان نیروهای پزشکی بود و با کوچکترین اعلام به عنوان اولین نفر اعلام آمادگی نموده و دیگران را نیز رهبری می کرد.... پایه گذاری موسسه رویان و تبدیل آن به بزرگتری پژوهشکده علوم ناباروری در ایران از بزرگترین دستاوردهای زندگی کوتاه اوست که در همین پژوهشکده است که سلولهای بنیادی برای اولین بار تولید می شوند و دستاوردی مهم در حوزه علوم پزشکی کشور به انجام میرسد. من از نزدیک شاهد بودم که اگر حمایت و پیگیری او نبود این کار به سرانجام نمی رسید و هرچه در این زمینه در کشور ارئه شود بدنبال آن کار پایه ای است که در رویان انجام شد.... در سالهای اخیر مرکز طراحی و راه اندازی مطالعات رشد و سلامت کودک از دیگر اقدامات مهم او ست که نشانگر دید وسیع او در این حیطه است و هر چند در ابتدا این مرکز برا ی رسیدگی به وضعیت کودکان حاصل از روشهای کمکی در موسسه رویان مدنظر بود اما به سرعت به مرکزی کشوری که به وضعیت کودکان کشور رسیدگی کند بدل شد... جشنواره و جایزه بین المللی رویان در حیطه ناباروری را باید در نوع خود در کشور بی نظیر بنامیم. امسال ششمین دوره آن برگزار شد که برا ی جامعه علمی کشور سربلندی و افتخار به همراه داشته است... جشنواره سلامت خانواده هم ا ز جمله کارهای مهم است که امسال دومین دوره آن برگزار می شود و طراح اصلی را باز هم باید سعید بدانیم... کارهای سعید در این دوران کوتاه آنقدر زیاد است که با این وقت و محدویت نوشتن امکان ارائه همه آنها نیست . امید که بتوان در ویژه نامه ای همه آنها را بیان کنیم.
علاقه و عشق سعید به قرآن وافر و تمام نشدنی بود. همیشه در خودرو تعدادی نوار قران داشت که به فیض می رسیدیم. خاطرات سفرها و برنامه های مختلفی که با هم داشتیم هیچگاه از ذهنم بیرون نمی رود. امشب سعید در میان خانواده نیست و من بواسطه تالمات نتوانستم در برنامه شام غریبان او در منزلش شرکت کنم . به ذهنم رسید اینجا در مورد او بنویسم در مورد برادری که در اوج شکوفائی و آن زمان که می توانست بهره های بیشتری - به جامعه ای که حاضر به همه گونه فداکاری برای آن بود – برساند ، از میان ما پرکشید. گویا وقایع آن زمان رخ می دهند که تو انتظار آن را نداری و این مسلما رمزی دارد که جز خداوند کسی بر آن آگاهی ندارد و بدین گونه پرونده دنیائی یکی دیگر از دوستان و به تعبیر دیگر یکی از بچه های دانشکده توانبخشی بسته شد . رفیقی که همیشه سعی داشت تا دوست بماند و دوستی کند. از آخرین دیدارمان دو هفته می گذرد و امروز با چشمانی اشکبار وداعی کردیم که دیدار دیگر ماند به قیامت.... امشب برایش و بیادش دعای کمیل را زمزمه کردم و این فراز را ... یا سریع الرضا، اغفر لمن لا یملک الا الدعا ، فانک فعال لما تشاء ، یا من اسمه دواء و ذکره شفاء و طاعته غنی ، ارحم من راس ماله الرجاء و سلاحه بکاء ، یا سابغ النعم یا دافع النقم یا نورالمستوحشین فی الظلم یا عالما لا یعلم ، صل علی محمد وال محمد....

پژوهش

2006-01-02T10:44:00.000+03:30

هر چند کمی از هفته پژوهش گذشته است ولی خواندن مصاحبه دکتر منصوری معاون پژوهشی سابق وزارت علوم خالی از لطف نیست و ارزشمند است....

نمایشگر آلودگی هوا

2005-12-26T11:00:00.000+03:30

تصویری که مشاهده می کنید همین امروز صبح در بزرگراه بسیج گرفتم. در حالیکه بواسطه بارش فراوان دیشب همه نقاط تهران فارغ ار آلودگی شده بود ، نمایشگر شهرداری - شرکت کنترل کیفیت هوا - سه مورد از عوامل آلوده کننده هوا را در وضعیت خطرناک نشان می دهد!!!البته امیدوارم این به اختلافات بین شهرداری و سازمان محیط زیست و راهنمائی و رانندگی بر نگردد. حتما شما هم متوجه شده اید که بسیاری از طرحها بواسطه این اختلافات یا اجرا نمی شوند و یا برعکس اجرائی می شوند. برای همین طرح فرد و زوج کردن حرکت خودروها در دوران مدیریت قبلی شهرداری اصرار شدیدی به اجرا وجود داشت و راهنمائی و رانندکی زیر بار نمی رفت و حالا گویا برعکس شده و ...خب این تابلو هم امروز صبح باید این گونه باشد...

کارگاه عوامل اجتماعی موثر بر سلامت

2005-12-23T16:00:00.000+03:30

دیروز به دعوت دوستان ستاد توانبخشی مبتنی بر جامعه درکارگاهی با عنوان " عوامل اجتماعی موثر بر سلامت " شرکت نمودم. مدرس نیم بند - جون فقط نیمی از کارگاه را تشریف داشتند - جلسه آقای دکتر مرندی بودند که گویا کمیسیونی به همین نام را نیز مدیریت می کنند، البته برای سازمان جهانی بهداشت... گویا در ایران هم قرار است چنین کمیسون یا کمسیونهایی تشکیل شوند و به بررسی و تعیین این عوامل بپردازند. البته برای محققین این حقیقت مسلم است که عوامل اجتماعی به شدت بر پدیده سلامتی در جوامع موثرند اما خب میان دانستن و عمل کردن فاصله بسیار است که عمده آن مشکل نگرشی است. بخصوص در مورد جامعه محترم پزشکی که کمتر به عوامل اجتماعی معتقدند تا عوامل زیستی و ... این را مرکزی که برای مطالعات در مورد توانبخشی مبتنی بر جامعه به تازگی در دانشگاه بهزیستی فعالیت خود را آغاز نموده است ، دستاویزی قرار داده است تا کارگاهی با تمرکز بر مسئله افراد دارای ناتوانی برگزار نماید. بدین شکل نام آنرا باید گذاشت " عوامل اجتماعی موثر بر سلامت افراد دارای ناتوانی " . خب چهار گروه کاری هم تشکیل شد که یکی را هم من باید ادراه می کردم. بحث های خوبی مطرح شد و گزارش هایی که دوستان در پایان کار گروهی ارائه نمودند حاوی مطالب بسیار مهمی بود که نشان می داد همگی بر موضوع تسلط دارند که با توجه به وقت کم کار گروهی ، گزارش ها پر بار یود. امیدوارم که دوستان این گزارش ها را مدون کنند و در جایی برای دسترسی همه قرار دهند. البته قرار بر همین هم شد و اینکه افراد شرکت کننده بتوانند با مسولان گروهها هم در تماس باشند...
دوستان زیادی برای کارگاه حضور داشنتد که دیدار برخی از دوستان و همکاران قدیمی خاطرات دوران فعالیت در بهزیستی را زنده نمود. یکی از موضوعات اساسی که تقریبا همه گروهها اشاره داشتند موضوع نگرش و تاثیر عمیق آن بر سلامت و بخصوص بر وضعیت افراد دارای ناتوانی بود. خوشبختانه کارت فلش همراهم بود و آن مجموعه اسلاید بسیار زیبا در مورد نگرش که قبلا هم در سایت اصلی آن را قرار داده ام. با اجازه رئیس جلسه وقتی گرفتم و آن را نمایش دادم که مورد توجه دوستان قرار گرفت. اینک یکبار دیگر آن را اینجا قرار می دهم تا همه استفاده کنند.. همانطور که در اسلاید ها می گوید : نگرش همه چیز است...

سالگرد درگذشت سرکار خانم بزرگ نیا

2005-12-15T22:53:00.000+03:30

امشب مصادف بود با سالگرد درگذشت دوست و همکار گرامی ما سرکار خانم بزرگ نیا. به همین مناسبت از سوی مادر گرامی ایشان مجلس یادبودی در منزل برپا شده بود و افتخار داشتم که در آن حضور پیدا کنم. جمعی از همکاران و فامیل ایشان هم حضور داشتند ، از جمله اخوی ایشان که از امریکا آمده بودند تا در مراسم حضور یابند. لطفی که مادر آن مرحومه به من دارند باعث شد تا بخواهند که من هم چند کلمه ای در این مجلس صحبت کنم. سرکار خانم بزرگ نیا را قبل از حضورم در بهزیستی در سال 1371 هم می شناختم ، اما از نزدیک کار کردن باایشان باعث شد که امروز به جرات بگویم اگر به کار با معلولان و برای معلولان بتوانم افتخار کنم ، بواسطه حضور در کنار این بزرگان می باشد. کسانی که علیرغم محدودیت های فوق العاده سرمشق و الگویی نه تنها برای افراد دارای ناتوانی که برای امثال من به ظاهر سالم بوده اند و دریغ که حتی بعد از رفتنشان هم آنگونه که باید ، شناخته نمی شوند. آنچه امروز با تاثر در این مجلس طرح کردم دو نکته بود. اول آنکه تذکری دادم به خودم و همه دوستان حاضر که آنچه باقی می ماند کار نیک و خوبی ومحبتی است که انسان در مسیر قرب الهی به انجام برساند و نه چیزی دیگر. اگر امروز همگی از بزرگ نیا با نیکی یاد می کنیم بخاطر همه محبت ها و کارهای خوبی است که او با آن وضعیت جسمانی به انجام رساند و هیچگاه بد برای کسی نخواست و از کسی کینه ای بدل راه نداد. و نکته دوم گلایه ای بود از خودم و دوستان همکارش و بخصوص از بهزیتسی که آنگونه که در خور و شان اوست برای بزرگداشت او عمل نکرده ایم . بزرگ نیا باید و لازم است به عنوان الگو برای دوستان دارای ناتوانی و معلولیت معرفی شود که دردنیایی سرشار از موانع چگونه خود را به اوج کشید ، درحالیکه تنها از توانائی یک دست خود بهره می برد.کاری بس دشوار و سخت که تنها با لطف خداوند میسر شد. امیدورام که در این زمینه با صحبت هائی که با برخی دوستان کردیم بتوانیم قدم برداریم. مطمئن هستم که در این مسیر دوستان یاریمان خواهند نمود....

وبگاه توانبخشی ایران

2005-12-12T10:34:00.000+03:30

فکر می کنم کم کم باید سایت یا وبگاه توانبخشی ایران را معرفی کنم. از مدتها قبل به فکر راه اندازی یک سایت کامل برای حوزه توانبخشی در ایران بوده ام. خوشبختانه آشنائی با آقای علیرضا نعمتی - علیرغم آنکه علوم رایانه رشته تخصصی ایشان نیست اما تبحری عالی در این علوم و بویژه در نرم افزار دارند - باعث گردید تا فرصتی مناسب در اختیار مان قرار گیرد و ار نرم افزار طراحی شده ایشان برای راه اندازی وبگاه بهره ببریم. لطف آقای نعمتی برای در اختیار گذاردن رایگان نرم افزار را هیچگاه نباید فراموش نمود. امید که با همکاری دوستان بتوانیم در ارتقاء و پربار نمودن آن موفق باشیم... منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستم....

سرحدات اضطرار

2005-12-11T22:47:00.000+03:30

سوسن شریعتی دختر دکتر شریعتی متنی به عنوان سرمقاله در روزنامه امروز شرق نوشته است که به نظرم خیلی جالب آمد. عنوانش " سرحدات اضطرار " است . به نظرم رسید دراینجا لینک آنرا قرار دهم تا دوستان هم مطالعه کنند. وضعیت امروز ما رابه خوبی تصویر کرده است...

کنگره آموزش بهداشت

2005-12-07T22:40:00.000+03:30

دیروز صبح حدود ساعت 5:45 دقیقه به سمت زاهدان پرواز کردیم و ساعت 7:30 در زاهدان بودیم. مستقیم به محل کنگره که در دانشکده ندانپزشکی برگزار می شد عزیمت کردیم. آقای دکتر اکبری معاون سابق سلامت وزارت بهداشت هم بعنوان سخنران جلسه افتتاحیه حضور داشتند. البته دوستان آموزش بهداشتی یک گلایه اساسی از آقای دکتر دارند که متاسفانه هنوز حل نشده است و ایشان حواله می دادند که معاونت جدیدی وزارت آن را حل خواهد کرد. اصل گلایه بماند تا بعد در یک فرصت مناسب تر بنویسم. بحمدالله زحمات سرکار خانم دکتر درخشانی و همکارانشان ثمر مثبتی داشت و وکنگره تا امروز بعدازظهر که من در آنجا بودم به شیوه مناسبی برگزار گردید. انصافا زحماتاشان قابل تقدیر است و از نکاتی که برایم قابل توجه بود همکاری بسیار تنگاتنگ دانشجویان و کارکنان دانشگاه با ایشان و صمیمیتی بود که در تک تک آنان بخوبی می توانستی ببینی. کنگره فردا صبح هم ادامه خواهد داشت و در نهایت هم درمراسم اختتامه آن برگزار خواهد شد. قرار است که قطعنامه ای هم در پایان کنگره به تصویب برسد که می تواند راهگشای برنامه های دوسال آتی باشد. البته نگرانی هایی هم توسط دوستان ابراز می شد که امیدوارم بتوان در چند روز آینده در این زمینه و نیز در برخی موارد که در کنگره توجهم را جلب کرده است ، بنویسم. البته به برخی از آنها به صورت گذار در ابتدای سخنرانیم در جلسه امروز کنگره اشاره کردم که گویا قسمت عمده ای از وقتم را گرفت و نتوانستم سخنرانی را بخوبی ارائه کنم. به هر صورت ، کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد و حال امروز من هم همین گونه بود...

کنگره آموزش بهداشت

2005-12-05T23:13:00.000+03:30

فردا به امید خدا دومین " کنگره آموزش بهداشت " در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان برگزار می شود. به همین مناسبت سه شنبه و چهار شنبه را در زاهدان خواهم بود و امیدوارم که اگر دسترسی به اینترنت هم برقرار بود بتوانم گزارشی از آنجا در اینجا بنویسم. روز چهارشنبه صبح هم سخنرانی خواهم داشت و در مورد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت مبتنی بر شواهد صحبت خواهم کرد.
امروز عصر متوجه شدم که همکار گرامی سرکار خانم دکتر تحویلداری در سوگ از دست دادن مادر عزادار هستند و فردا هم مجلس ختم آن مرحومه برگزار می شود که توفیق شرکت ندارم. خدمت ایشان و خانواده محترمشان تسلیت می گویم و آرزوی مغفرت الهی برای مادر شان می نمایم

روز جهانی معلولان

2005-12-02T23:17:00.000+03:30

ایتدا و پیش از هر صحبتی این روز را به همه دوستان عزیزم که این روز بدانها متعلق است تبریک می گویم. آرزو می کنم روزی را که همه، در جامعه ای که در آن تبعیضی نسبت به هیچکس از جمله معلولان وجود نداشته باشد، بسر بیرم.
امشب " انجمن ضایعات نخاعی " به مناسب این روز و پنجمین سالروز تاسیس خود مراسمی را برگزار کردند که توفیق شرکت داشتم. ضمن اینکه تجدید خاطره ای شذ با بسیار از دوستان ضایعه نخاعی که مدتی بود آنها را ندیده بودم. خدارا سپاسگزارم...
فردا نیز سه برنامه مختلف برای گرامیداشت این روز برگزار می شود. ابتدا از ساعت یک بعداز ظهر در سالن هلال احمر در خیابان ولیعصر ، موسسه حمایت سبز پارسیان مراسمی را برگزار می کند که من هم در آنجا سخنرانی دارم. بعد از آن از ساعت سه و نیم در سالن شهدای هفتم تیر ، سازمان بهزیستی برنامه دارد و از ساعت چهار هم سازمان آموزش و پرورش استثنائی کشور در سالن حوزه هنری در خیابان حافظ. به نظرم استقبال خوبی از برگزاری مراسم امسال شده است ، اما آیا بهتر نبود که با هماهنگی هم یک برنامه آنهم جامع و مفصل و باحضور شخصیت ها و مقامات برگزار می شد که بتوان بهره عملی بیشتری برد و هم از اتلاف منابع و وقت و هزینه ای گزاف و همپوشانی هم جلوگیری می شد. به هرصورت امیدورام برگزاری مراسم روزجهانی معلولان اقدامات عملی برای تحقق خواسته ها ی آنان نیز در بر داشته باشد.
در زمینه این روز و برگزاری مراسم آن ؛ مقاله ای نوشتم که در روزنامه اطلاعات چهارشنبه ( صفحه 2) به چاپ رسید و آن را اینجا می توانید بخوانید....

من سام هستم

2005-11-29T23:02:00.000+03:30

ممکن است 2 سال پیش یا همین عید امسال فیلم بلند سینمائی " من سام هستم " را دیده باشید. ، بازی ارزنده شون پن و سایر بازیگران آن بیاد ماندنی و آن را در ردیف آثار شاخص و قابل تامل در میان فیلم های سینمای امریکا ساخته است. بمناسبت 12 آذر روز جهانی معلولان شبکه اول سیما در برنامه خوب " سینما یک " تصمیم به پخش مجدد آن دارد که پنج شنبه شب همین هفته ( پس فردا ) انجام خواهد شد. به همه دوستان توصیه می کنم آنرا ببینند. کار فاخر و ارزنده ای است. ضمن اینکه اگر حوصله ای ماند بحث کارشناسی آن را هم می توانید ببینید. من هم در این قسمت شرکت دارم و مطالبی را عرض خواهم نمود. امیدوارم حداقل از دیدن فیلم زیبا و ارزشمند " من سام هستم " بهره مند شوید...

کتاب جدید

2005-11-18T21:42:00.000+03:30

سازمان جهانی بهداشت بعد از ارائه اولین طبقه بندی خود در مورد ناتوانی در سال 1980 (طبقه بندی بین المللی اختلال ، ناتوانی و معلولیت ICIDH) ازاواسط دهه 90 اقدام به بازنگری آن نمود. این تلاشها بالاخره در سال 2001 به پایان رسید و طبقه بندی جدیدی تحت عنوان ( طبقه بندی بین المللی عملکرد ، ناتوانی و سلامت ICF ) به تصویب مجمع عمومی سازمان جهانی بهداشت رسید و برای اعضا لازم الاجرا شد. در آن دوران بسیار علاقمند شدم تا این طبقه بندی را اجرائی کنم که با همراهی دوست خوبم جنای آقای دکتر ارجمند تلاش زیادی را برای توسعه و آموزش آن به گروههای مختلف و استفاده کننده احتمالی آن بکاربستیم . خوشبختانه با ورود بموقع مرکز آمار ایران کار ترجمه آن نیز به صورت جدی به انجام رسید و اینک با انتشار آن توسط این مرکز ، گام مهمی جهت اجرایی شدن و کاربرد آن برای گفتمانی مشترک و با یک زبان در زمینه سلامت ، ناتوانی و معلولیت برداشته شده است. خوشبختانه مرکز آمار ایران استفاده از این طبقه بندی را برای جمع آوری آمار سرشماری ، مطالعات نمونه ای و نیز آمار ثبتی در دستور کار خود قرار داده است. امیدوارم که علاوه بر سازمان های درگیر با موضوع دانشگاهها هم بیش از پیش در این زمینه حساسیت بخرج دهند. امروز در ابتدای راه قرار داریم ، انجام مطالعات و کاربرد آن در حیطه های مختلف اجرائی ، تحقیقی و کلینکی می تواند در گسترش و تصحیح اشتباهات احتمالی آن موثر باشد...

سفر به مشهد

2005-11-15T21:52:00.000+03:30

روز گذشته توفیق داشتم تا ضمن سفر به مشهد مقدس برای شرکت در جلسه دفاع پایان نامه کارشناسی ارشد معماری سرکار خانم ایروانی ، به زیارت بارگاه امام رضا (ع) نایل شوم. دعاگوی همه دوستان بودم. پایان نامه ای که ذکر کردم با عنوان " طراحی مجمتع علمی ، فرهنگی و هنری برای معلولان" بود. کار با راهنمائی دکتر نگارستان از دانشکده معماری دانشگاه تهران و مشاوره من انجام شده بود. به نظر کار بسیار خوبی انجام شده است و در میان پایان نامه هائی از این دست قابل تامل است. بهر شکل جلسه دفاع انجام شد و بعد از بحث و بررسی که زمان زیادی را هم گرفت ، کار به داوری هیات داوران رسید. سرانجام نیز نمره 18/5 در نظر گرفته شد که به نظرم حق مطلب ادا نشد. نکته ای که وجود دارد اینکه هنوز برای نمره دادن به پایان نامه ها هیچ اسلوب و روش مدونی وجود ندارد و به هر شکل سلیقه ها تعیین کننده هستند و شیوه ایی که دانشکده ها و گروههای مختلف این کار را انجام می دهند به تعداد آنها متنوع است. امیدوارم که بتوان برای این موضوع مهم راه حلی پیدا نمود....حضور تعداد قابل توجه از دانشجویان که در جلسه دفاع حضور داشتند برایم جالب بود و این در حالی است که در دانشکدهای تهران کمتر اینگونه است. البته درست همین است و باید این جلسات فضای خوبی را برای یادگیری دانشچویان فراهم کند و آن هم فضای نقادی است که معمولا باید در چنین جلساتی فراهم شود و خوشبختانه دیروز این امر میسر شد. به هر صورت امیدوارم که این گونه پایان نامه ها با محور قراردان موضوع معلولان بیش از پیش به انجام برسد تا راه حل های مناسبی برای حل معضلات کنونی در امور معلولان پیدا شود و نیز انتظار دارم نهادهایی همچون بهزیستی و سازمان استثنایی و شهرداری ها از این پایان نامه بهره کافی ببرند...
در راه برگشت خدمت یکی از عزیزان بودم ، پایان زیبا و خاطره انگیزی را برایم رقم زد

سالگرد وبلاگ

2005-11-04T21:09:00.000+03:30

امشب سالگرد تولد وبلاگ " یادداشت های روزانه ..." من است. چهار سال پیش در چنین شبی اولین یادداشت خود را که همانا آغاز سخن با نام خداوند بود نوشتم. چهاردهم آبانماه 1380 . تصورش برایم سخت بود که با مشغله ای که در آن زمان داشتم بتوانم این مسیر را ادامه دهم . اما خواست خداوند این بود که در زمانی که هنوز تعداد وبلاگ نویسان به سی نفر هم نمی رسید این وبلاگ ایجاد شود و تا امروز نفس می کشد. در این مدت از خیلی چیزها نوشتم. از شادی و از غم، از تحلیل و از شعر و داستان ، از بی حوصلگی و از شوق نوشتن ، خبر های خوب و خبرهای بد، آموزش و گاهی هم از یادگیری شخصی ، از گلایه ها و از شرمندگی ها ، از محبت ها و از نامرادی ها ، از شوق ها و از اشک ها ، از دوستان و از ....
اما نیک می دانم که نوشتن وبلاگ برایم تجربه ای بوده است که حاضر نیستم آن را به راحتی از دست بدهم . نوشتن ساده نیست بویژه اگر بخواهی به آن متعهد باشی و در چنین زمانی کار آنقدر مشکل می شود که ممکن است مدتی هم نتوانی چیزی بنویسی حتی اگر تلاش هم کنی راه بجائی نخواهی برد . امید من آن است که در این مسیر توانسته باشم راهی را بگشایم ، چراغی را روشن کرده باشم و امیدی را در دل زنده نموده باشم . خوشحالم که این قلم دراین و به این مسیر متعهد مانده است و امید که در آینده نیز با لطف پرودگار بتواند پایدار بماند...
دوستانی در این راه کمکم کرده اند که ا ز همه سپاسگزارم ، حتی اگر نامشان را هم نمی برم خود بزرگوارانه من را خواهند بخشید . آنان که تشویق نمودند و راه نشان دادند و راهنمایم بودند . برا ی همه آروزی سلامت و عافیت دارم و از همه آنان التماس دعا...

عید مبارک

2005-11-03T22:14:00.000+03:30

خدمت تمامی دوستان و همکاران عزیز ، فرارسیدن عید مبارک و سعید فطر را تبریک وتهنیت عرض می کنم. آرزو می کنم سالهای سال توفیق عبادت و روزه داری نصیب گردد . توفیق الهی برای همه خواستارم....

باز هم در مورد تحقیق

2005-11-01T23:36:00.000+03:30

گزارش امروز روزنامه شرق را پیرامون تحقیقات و با عنوان " تعداد پژوهشگران كشور ۶۷۰ نفر در يك ميليون است " بخوانید....